Μέχρι τα βαθειά γεράματα, σκορπούσε
έδιδε τοις πένησι
Ήταν γερόντισσα χειρουργημένη
και στα δύο πόδια, αλλά
έστηνε μία μεγάλη κατσαρόλα φαγητό
για να μη στερηθούν
οι μοναχικοί γέροντες της γειτονιάς.
Γι’αυτό λίγο πριν το τέλος
την επισκέφθηκαν ανάμεσα σε άλλους,
οι επτά Αρχάγγελοι που μεταφέρουν
τις προσευχές των Αγίων από τη γη
στον ουρανό.
Της συστήθηκαν με τα ονόματα τους
που δεν τα λησμόνησε, αλλά τα ενέταξε
στην καρδιακή μνήμη της
Μιχαήλ, Γαβριήλ, Ραφαήλ, Ουριήλ, Ραμαήλ, Φαναήλ Θαναήλ.
Ο Ουριήλ της είπε ότι φυλάει την άβυσσο. Σήκωσαν ψηλά τις ρομφαίες και τις έκαναν ρεκάπιτο όπως είπε, για να περάσει.
Την οδήγησαν σε ένα πάγχρυσο παλάτι.
Είναι ο τόπος της κατοικίας σου της είπαν.
Στη μέση ξεχείλιζε ένα ολόχρυσο δοχείο που ανέβληζε κρυστάλλινο νερό. Ρώτησε.
Τί είναι αυτό; Είναι το δοχείο της καρδιάς σου απάντησαν και ξεχειλίζει η αγνότητά σου
η σιωπή σου, η ταπεινοφροσύνη σου
και οι ελεημονίες σου .
Την ευχή της να έχουμε
