Der Disibodenberg, wo die sanften Wasser von Nahe und Glan zusammenfließen und die Jahrtausende alte Stille moosbedeckter Klostermauern die Seele berührt. Inmitten dieser vergessenen Idylle, tief verwurzelt im Herzen einer mystischen Landschaft, begann einst die Geschichte eines Mannes, der die Einsamkeit suchte und ein geistliches Zentrum schuf. Der heilige Disibod, der irische Einsiedler im Herzen Deutschlands. Welche Botschaft hinterließ uns der weiße Mönch in den Ruinen seines Berges?
Ημέρα μνήμης: 8 Ιουλίου
Ο Άγιος Disibod ήρθε το έτος 640 σαν ιεραπόστολος από τα μοναστηριακά σχολεία της Ιρλανδίας στο βασίλειο της Φραγκίας.
Κατά τις περιπλανήσεις του έφτασε ο άγιος Disibod στον ποταμό Nahetal (παραπόταμος του Ρήνου στην Γερμανία) όπου σύμφωνα με ένα όνειρο, όπως αναφέρει η βιογραφία του, του φανερώθηκε ένας τόπος "όπου εάν κάρφωνε στο χώμα την οδοιπορική του ράβδο εκείνη θα άνθιζε, εκεί που θα έβρισκε ένα θηλυκό λευκό ελάφι το οποίο θα έσκαβε το χώμα και από εκεί θα ανέβλυζε μία πηγή με φρέσκο νερό και εκεί ενώνονται δύο ποταμοί".
Ο Disibod βρήκε αυτόν τον τόπο εκεί που ενώνονταν οι ποταμοί Nahe και Glan κοντά στην πόλη Odernheim της Γερμανίας.
Στην κορυφή του βουνού που βρισκόταν εκεί ήταν χτισμένη ήδη από τα χρόνια των Κελτών μία εκκλησία. Στους πρόποδες του βουνού, κοντά στην πηγή που βρήκε και του φανερώθηκε στο όνειρο, έχτισε ο Disibod και οι συνοδοί του μία καλύβα. Σαν αποτέλεσμα του ιεραποστολικού τους έργου χτίστηκε εκεί λίγο μετά μία εκκλησία με κολυμβήθρα για τις βαπτίσεις. Ο Disibod κοιμήθηκε το έτος 700 όταν ήταν 81 ετών. Ο τάφος του έγινε τόπος προσκυνήματος όπου πολλά θαύματα συνέβαιναν. Μετά την κοίμηση του Disibod χτίστηκαν στην κορυφή του βουνού μία εκκλησία και ένα μικρό μοναστήρι το οποίο είναι ένα από τα παλιότερα στην περιοχή Mainzer Sprengel. Το 754 επισκέφτηκε ο άγιος και μάρτυρας Bonifatius σαν Επίσκοπος του Mainz (Γερμανία) τον τάφο του ιεραποστόλου και μετέφερε τα λείψανα του Disibods κάτω από το Ιερό της εκκλησίας του Μοναστηριού.
Γερμανικό κείμενο εδώ
Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow
In this interview, a Japanese Orthodox priest shares his perspective on the reality of Christianity in Japan, the challenges facing the Church, and the hope he sees for the future.
We also discuss missionary work, the use of traditional Japanese in worship, what draws Japanese people to Orthodoxy, and the beauty of Orthodox memorial prayers and funerals.
Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ἐκοιμήθη τό 1984.Τό 1985, δηλαδή ἕναν χρόνο μετά, ἐξελέγη Μητροπολίτης Ἀργολίδος ἕνας φίλος του, ὁ π. Ἰάκωβος, πού ἦταν Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἄρτης, (ἐκοιμήθη τώρα), ἕνας εὐλαβέστατος καί ἅγιος Ἐπίσκοπος.Ἕνα χρόνο μετά τήν εἰς Ἐπίσκοπο χειροτονία καί ἐνθρόνισή του, δηλαδή τό 1986, τόν κάλεσαν στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Μαρίνης, πού εἶναι πάνω στόν λόφο στό κάστρο τοῦ Ἄργους, γιά νά διαβάσει δύο κοπέλες, 17 καί 18 ἐτῶν, πού βασανίζονταν ἀπό τά δαιμόνια.Μοῦ διηγήθηκε αὐτό τό περιστατικό ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Ἀργολίδος Ἰάκωβος, ἀλλά θά σᾶς διαβάσω τώρα πῶς τό περιγράφει γραπτῶς ἕνας Ἱερέας πού ἦταν παρών ἐκεῖ, ὁ π. Δημήτριος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Ἄργους.Λέει, λοιπόν, σέ γραπτή μαρτυρία του:«Κατά τήν διάρκεια τοῦ ''διαβάσματος''τά δαιμόνια χυδαιολογοῦσαν εἰς βάρος τοῦ Δεσπότη καί σέ μία στιγμή τό ἕνα εἶπε:-Δυό φορές προσπάθησα νά σέ ξεκάνω, ρέ, ἀλλά σέ γλίτωσαν ἡ Κυρά σου (ἡ Παναγία) καί κεῖνος ὁ ξεδοντιάρης ὁ γέροντάς σου,(ὁ μακαριστός π. Ἀθανάσιος Χαμακιώτης).Ξαφνικά, μετά ἀπό λίγο, ἄρχισαν τά δύο δαιμόνια νά κραυγάζουν μέ τρόμο:-Φῦγε, Καλλίνικε, μᾶς καῖς, μᾶς στραβώνεις, ἄσε μας ἥσυχους, φύγεεε!Ἀπορημένος, περιγράφει ὁ Ἱερεύς, ρώτησα τόν Μακαριστό Ἰάκωβο,-Ποιόν Καλλίνικο βλέπουν, Σεβασμιώτατε, καί καίγονται;”-Τόν ''Ἐδέσσης'', μοῦ ἀποκρίθηκε:-Καί πῶς βρέθηκε ἐδῶ, Σεβασμιώτατε, ὁ Ἐδέσσης; ρώτησα.-Τόν ἐπικαλέστηκα νοερῶς, ἀπάντησε».Κοιτάξτε, τήν ὥρα ἐκείνη πού ὁ Μητροπολίτης Ἰάκωβος διάβαζε ἐξορκισμούς νά φύγουν τά δαιμόνια, αὐτά φώναζαν.Ὁ Μητροπολίτης ἐπικαλέστηκε νοερά, μυστικά τόν Καλλίνικο πού εἶχε πεθάνει ἕνα χρόνο πρίν, καί τήν ὥρα πού τόν ἐπικαλέστηκε νοερῶς, τά δαιμόνια ἄρχισαν νά φωνάζουν καί νά λένε: «Φύγε, Καλλίνικε».Συνεχίζει τήν διήγησή του ὁ π. Δημήτριος:-Τόν γνωρίζετε τόν Καλλίνικο;, ρώτησε ὁ Μακαριστός (Μητροπολίτης Ἰάκωβος) τά δαιμόνια.-Ναί -ἀποκρίθηκε τό ἕνα ἀπό αὐτά- μέ εἶχε βγάλει πρίν ἀπό χρόνια, ἀπό ἕναν νεαρό στό Ἀγρίνιο”-Ἄαα -ψιθύρισε ὁ Δεσπότης- τώρα ἐξηγεῖται ἡ ὑπόθεση.-Ποιά ὑπόθεση, Σεβασμιώτατε; τόν ρώτησα.-Θά σᾶς πῶ μόλις τελειώσουμε. ἀπάντησε.Μετά τό πέρας τῶν ἐξορκισμῶν ὁ μακαριστός Μητροπολίτης μας, διηγήθηκε ὅτι ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Ἐδέσσης κυρός Καλλίνικος ὅταν ἦταν ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας τοῦ εἶχε ἀναφέρει σέ κάποια συζήτησή τους ὅτι δύο κληρικοί στό Ἀγρίνιο (δέν ἀπεκάλυψε ὅμως ὀνόματα) κλήθηκαν νά προσευχηθοῦν γιά ἕναν νεαρό δαιμονιζόμενο. Μετά τήν ἀνάγνωση τῶν ἐξορκισμῶν ὁ ἕνας ἔφυγε. Ὁ ἄλλος, συμπονώντας τόν βασανιζόμενο νέο, ἔμεινε μαζί του σχεδόν ὅλη τή νύχτα προσευχόμενος καί τελικά τό δαιμόνιο ἔφυγε».Αὐτό τό γνωρίζω καί ἐγώ προσωπικά, τό γνωρίζει καί ὁ νῦν Μητροπολίτης Ἐδέσσης Ἰωήλ, ὁ ὁποῖος ἦταν Ἱεροκήρυκας καί ἤμασταν μαζί καί οἱ δύο Ἱεροκήρυκες καί τό βεβαιώνουμε. Μᾶς τό ἔλεγε αὐτό πολλές φορές:«Ξέρω κάποιον ἱερομόναχο ὁ ὁποῖος στό Ἀγρίνιο ἔβγαλε ἕνα δαιμόνιο».Καί τώρα ἔρχεται ἐδῶ μετά τόν θάνατό του καί καταλαβαίνουμε ὅτι ἦταν ὁ ἴδιος, ἐπειδή τό ἀπεκάλυψε τό ἴδιο τό δαιμόνιο.Ἐμένα ὅταν αὐτό τό περιστατικό μοῦ τό διηγήθηκε ὁ Μητροπολίτης Ἀργολίδος Ἰάκωβος, μοῦ ἔλεγε ὅτι, ἐκτός αὐτῶν πού γράφει ἐδῶ ὁ Ἱερέας ὁ π. Δημήτριος πού ἦταν παρών, φώναζε τό δαιμόνιο καί ἔλεγε:«Μέ καῖς, ὅμως δέν φταῖς ἐσύ, ἔλεγε στόν Μητροπολίτη Ἀργολίδος Ἰάκωβο, δέν φταῖς ἐσύ, ἀλλά αὐτός πού σέ ἔκανε Δεσπότη».Ἀμέσως ὁ Ἰάκωβος ρώτησε: «Ποιός μέ ἔκανε Δεσπότη;»Καί τό δαιμόνιο ἀπάντησε: «Ὁ Καλλίνικος, αὐτός σέ ἀγαποῦσε, ἤθελε νά σέ κάνη Δεσπότη, ἀλλά σέ ἔκανε τώρα πού βρίσκεται στόν οὐρανό.Αὐτός μέ ἔβγαλε πρίν λίγα χρόνια ἀπό ἕναν ἄνθρωπο καί ἐγώ τόν πολεμοῦσα σέ ὅλη τήν ζωή του.Κατόρθωσα νά τοῦ φάω τήν σάρκα του μέ τήν ἀρρώστια, ἀλλά αὐτός λάμπει στόν οὐρανό. Τόν ἁγίασε τό ἄδειο πορτοφόλι του.Αὐτός σέ προστατεύει.Ἄν σέ δῶ χωρίς αὐτόν, θά σοῦ κάνω κακό».Ιερόθεος, Μητροπολίτης Ναυπάκτου.
Αγία Τριάδα
Η Αγία Μονή της Αγίας Τριάδος στο Buchhagen, στο Weserbergland, ιδρύθηκε το 1990 από τον Γέροντα Ιωάννη. Είναι η έδρα της πρώτης γερμανικής ορθόδοξης μοναστικής κοινότητας και από το 1993 αποτελεί αββαείο του Βουλγαρικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου. Η μοναστική ζωή ακολουθεί την παράδοση του Αγίου Όρους Άθω.
