κ. Ηλία Χατζηνικολάου
Θα γελούσατε σε ανησυχία του παιδιού σας, να γίνει σαν μεγαλώσει ένας καλός…… βρυκόλακας; Μήπως θ’ απαντούσατε πως πρόκειται για μύθους & εξωπραγματικές ιστορίες; Το παρόν πόνημα, παρουσιάζει μία πολύ επικίνδυνη σχοινοβασία, μεταξύ λαϊκών θρύλων και σημερινής πραγματικότητας.
Όλα ξεκίνησαν από μία ερώτηση-βόμβα παιδιών του Γυμνασίου, που με ρώτησαν, ποιά είναι η γνώμη μου για τους βρυκόλακες. Σε συζήτηση που ακολούθησε, μου αποκάλυψαν πως κάποιοι φίλοι τους, «ψάχνονται» και δοκιμάζουν τεχνικές βρυκολάκων! Η δεύτερη βόμβα ήλθε όταν γνωστός μου, μου αποκάλυψε ότι ενστερνίζεται κάποιες «βαμπίρικες» πεποιθήσεις & μέσω ενός ορισμένου κυκλώματος ιατρών στην Αθήνα, προμηθεύεται αίμα, που το πίνει για να πάρει, καθώς πιστεύει, ενέργεια, σφρίγος, νεότητα και ίσως παραπάνω χρόνια ζωής & τέλος ποιός ξέρει ίσως πετύχει την πολυπόθητη αθανασία[1].
Έτσι ξεκινώντας την έρευνα ειλικρινά άνοιξα το κουτί της Πανδώρας. Σωρεία στοιχείων μ’ οδήγησε στο αποτέλεσμα, πως τελικά υπάρχουν άνθρωποι στις ημέρες μας, πού πιστεύουν με τον έναν η τον άλλον τρόπο, πως είναι βρυκόλακες κι όχι μόνο. Κάποιοι Από αυτούς προχώρησαν στην σύσταση εκκλησίας («The Vampire Church»[2]). Την χειροτόνηση των επισκόπων τους καθώς και την αναγνώριση της εκκλησίας τους, την έκανε η «Universal Life Church[3]» (Εκκλησία της Παγκόσμιας Ζωής).
Οι επίσκοποί τους προβαίνουν κανονικά σε διεξαγωγή «μυστηρίων» (γάμων, βαπτίσεων, κηδειών κ.ο.κ.). Εκδίδουν πιστοποιητικά γάμου[4], δείγμα του οποίου παραθέτω. Επιπλέον όπως οι Χριστιανοί κάνουν μπροστά στο σώμα τους, το σημείο του Σταυρού, έτσι κι αυτοί με το δεξί χέρι τους, κάνουν μία κίνηση σαν θηλειά, σαν έναν κύκλο που ξεκινά από το δεξί ώμο περνάει μπροστά από το σώμα τους και καταλήγει στο μέτωπο. Η κίνηση αυτή καθώς υποστηρίζουν, παρέχει την ίδια προστασία με την κίνηση του Σταυρού. Αντί για Σταυρό φορούν το αιγυπτιακό σύμβολο «Άνκη[5]». Κάποιες άλλες ομάδες, έχουν κάνει προσεγγίσεις επαναγραφής της Βίβλου. Κλασικό παράδειγμα, είναι αυτό της πτώσης του Αδάμ & της Εύας. Πιστεύουν δηλαδή, πως η πτώση επήλθε, από την σχέση που συνάφθηκε μεταξύ Εύας & Διαβόλου. Τα παιδιά πού προήλθαν από τη σχέση αυτή, είναι οι γνωστοί μας βαμπίροι ή βρυκόλακες. Το τελευταίο μάλιστα ήταν η σοβαρή πεποίθηση ενός παιδιού της τρίτης Λυκείου. Πως και πότε έφθασε στ’αυτιά του παιδιού αυτή η θεωρία, με τέτοιο τρόπο μάλιστα που να το πείσει, αφήνει πολλά ερωτηματικά για το πόσο Ορθόδοξα κατηχημένα είναι τα παιδιά μας σήμερα.
Μία βλάσφημη παρωδία της Βίβλου, είναι η λεγόμενη βίβλος των βαμπίρων (The Vampire Bible), η γνωστή κι ως Βιβλίο του Ύπνου (Book of the Nod[6]). Ένας άγγελος που κοιμάται, όπως φαίνεται στην εικόνα που παραθέτω, στολίζει συχνά τους τόπους που συχνάζουν.
Πιστεύω ότι σε αυτό το σημείο είναι φρόνιμο να κοιτάξουμε τις θρησκείες και τις λαϊκές παραδόσεις των λαών ανά τον κόσμο & πως κάθε μία περιέβαλε μέσα της, τον «θρύλο» των βαμπίρων.
Στην Ελλάδα έχουμε έναν θρυλικό βαμπίρο, γνωστό με το όνομα «Βρυκόλακας», ο οποίος έβγαινε από τον τάφο του, μόνο για να βρει νύφες & ν’αφήσει απογόνους. Άλλοι γνωστοί βαμπίροι στην ελληνική επικράτεια είναι ο Μπαμπούλας, η Λάμια που έκλεβε τα νεογέννητα & τους έπινε το αίμα & τέλος ο Καλλικάντζαρος που είχε την δύναμη μόνο τις δώδεκα ημέρες των Χριστουγέννων, να μετατρέπει τα νεογέννητα που γεννήθηκαν αυτή την περίοδο, σε βαμπίρους.
Παρατηρώντας & άλλους θρυλικούς βαμπίρους[7], εκείνο που βγαίνει ως συμπέρασμα & «απορία» ταυτόχρονα είναι πως σε τόσους διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκείες, δοξασίες, υπάρχουν τόσο πανομοιότυποι θρύλοι & να σημειωθεί σ’ εποχές που δεν υπήρχαν μέσα μαζικής ενημέρωσης, για να ταξιδέψουν αυτοί οι θρύλοι από τον ένα τόπο στον άλλον.
Δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτή την μικρή αναδρομή, χωρίς ν’ αναφερθώ στην μορφή που απετέλεσε το 1897 την έμπνευση του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ Στόκερ (Bram Stoker), θέμα εκατοντάδων πια ταινιών και αρκετών χιλιάδων τίτλων βιβλίων, που δεν είναι άλλη από τον κόμη Βλαντ ΙΙΙ Τσέπες (Vlad ΙΙΙ Tepes[8]), γνωστός ως «Δράκουλας».
Βασιλιάς του βασιλείου της Βλαχίας (Wallachia)[9], πού κυμαίνεται νότια των Καρπαθίων όρων, ένα από τα τρία ιστορικά κρατίδια, αυτά της Μολδαβίας & της Τρανσυλβανίας που συνθέτουν το σημερινό κράτος της Ρουμανίας[10]. Ο κόμης Βλαντ βασίλεψε για έξι μόνο χρόνια από το 1456 έως το 1462, οπότε και νικήθηκε από τους Τούρκους. Το 1475 κατάφερε να ξαναγίνει βασιλιάς, για να δολοφονηθεί την ίδια χρονιά, σε μάχη πάλι με τους Τούρκους. Υπέγραφε ως «Draculea[11]» Δράκουλας. Στα ρουμάνικα «Ντράκουλ» (Dracul) είναι αυτό που λέμε εμείς Δράκος και έτσι αποκαλούν τον Διάβολο. «Dracula» σημαίνει «ο γιος του διαβόλου», όνομα που το πήρε από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν ιππότης της «Ιεραρχίας του Δράκου» (The order of the dragon), μία αδελφότητα που πιστεύεται πως απετέλεσε τον πρόδρομο κάποιων από τις πεποιθήσεις των σύγχρονων νεοβαμπίρων. Όσοι ανήκαν σε αυτή την αδελφότητα φορούσαν ένα κεντητό δράκο στο μπράτσο τους. Καμμία λοιπόν ονομασία δεν δίνεται τυχαία. Οι φήμες για τον κόμη Βλαντ, πως έπινε το αίμα όσων καταδίκαζε σε θάνατο προέρχεται από τους Σάξονες Σίμπιου (Sibiu) της περιοχής της Τρανσυλβανίας, τους οποίους αφού τους νίκησε, ανασκολόπησε[12] όλους τους αιχμαλώτους, τα γυναικόπαιδα, αλλά & όλους τους έμπορους Σάξονες που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στην Βλαχία[13]. Όσοι Σάξονες ξέφυγαν στην Δύση μετέφεραν την σκληρότητα και τις ενέργειες του κόμη, οι οποίες γράφηκαν σε μικρά βιβλιαράκια της εποχής.
Ο συγγραφέας Μπραμ Στόκερς, εντυπωσιασμένος από αυτά τα κατορθώματα, χρησιμοποίησε μόνο σαν μορφή έμπνευσης τον κόμη Βλαντ, αλλά ο ήρωάς του δεν έχει καμμία σχέση με τον εν λόγω κόμη. Ο μυθιστορηματικός κόμης Δράκουλας τοποθετείται στην περιοχή της Τρανσυλβανίας και όχι της Βλαχίας κι αυτό γιατί Τρανσυλβανία σημαίνει η περιοχή πέρα από το δάσος, όνομα πιο μυστηριακό από το Βλαχία που σημαίνει η περιοχή των ξένων. Το μυστηριακό του κάστρο το είχε στην περιοχή της Μπίστριτζα (Bistritza area), κοντά στο πέρασμα Μπάργκαου (Bârgau Pass) προς τα Καρπάθια όρη, που σαγήνευε και παρέσυρε τα θύματά του.
Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ο Μπραμ Στόκερ διάλεξε το συγκεκριμένο πρίγκιπα ως το μοντέλο για το φανταστικό του ήρωα. Ο Στόκερ υπήρξε φίλος με έναν ουγγαρέζο καθηγητή από την Bουδαπέστη ο οποίος μπορεί να ανέφερε το όνομα του Δράκουλα. Tα Bαλκάνια μόλις είχαν αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό όταν ο Στόκερ άρχισε τη νουβέλα του και οι προλήψεις των σκοτεινών χρόνων ήταν ακόμη ζωντανές. Παρά την απάνθρωπη σκληρότητά του, στη Pουμανία ο Κόμης Δράκουλας θεωρείται εθνικός ήρωας ο οποίος αντιστάθηκε στην τουρκική κυριαρχία.
Άλλη θρυλικά ιστορική μορφή με αιμοβόρες συνήθειες ήταν και η Ελίζαμπεθ Μπάθορυ[14].
Παρουσίαση – γνωριμία.
Για να περάσουμε στις ημέρες μας, οι δοξασίες & η θρησκεία των νεο-βαμπίρων έχει εμπλουτισθεί με πολλές ινδουιστικές τεχνικές & ορολογίες, κάτι που ήταν επόμενο, εφόσον το ινδουιστικό πάνθεον βρίθει από βαμπίρικες θεότητες & ιστορίες. «Ανοίγοντας το καπάκι του φέρετρου», μία φράση που χρησιμοποιούν πολύ στην αργκό τους, όταν θέλουν κάτι να ξεκαθαρισθεί, θα ήθελα να προβώ σε μία κατηγοριοποίηση, πάντα σύμφωνα με τις πεποιθήσεις όλης αυτής της κίνησής τους, για να έχουμε έναν κανόνα στην ανάλυσή μας.
Θα ήθελα να σημειώσω ότι ό,τι θ’ ακολουθήσει αποτελεί καθαρά μία παράθεση των ιδεών τους, χωρίς να σημαίνει σε καμμία περίπτωση ότι τα γραφόμενα, έχουν ως έτσι. Προσωπικά θα έλεγα ότι είναι ένα καλοστημένο δαιμονικό θέατρο ψευδαισθήσεων, σε συνδυασμό με τις διεστραμμένες ψυχολογικές ιδεοληψίες των «fun» πιστών τους, που με την σειρά του οδηγεί σ’ ένα καινούργιο χώρο αναγκών, όπου κάποιοι θησαυρίζουν, με την υποκινούμενη αδυναμία ορισμένων ανθρώπων.
1. Ποιός είναι ο εκ γενετής βαμπιρισμός (psi-vamp)[15].
Πιστεύουν πως κάποια άτομα, γεννιούνται με την αδυναμία, το ελάττωμα, το μειονέκτημα έναντι των υπολοίπων ανθρώπων, να έχουν την φυσική-ψυχική τους ενέργεια (pranic energy), σε χαμηλώτερα του κανονικού επίπεδα. Η ενέργεια αυτή, χρήσιμη για τη ζωή του κάθε ανθρώπου, βρίσκεται σε σωματικό-υλικό επίπεδο μέσα στο αίμα. Συμπτώματα της έλλειψης αυτής, είναι η διεγνωσμένη κλινικά κατάθλιψη. Κενότητα & αδιαφορία ζωής. Ανεξήγητα συχνή υποβολή τους σε κρυολογήματα & γενικά κατέχουν μία αρρωστημένη ιδιοσυγκρασία, σε φυσικό & σε ψυχικό επίπεδο. Κάθε έκθεσή τους στον ήλιο τους επηρεάζει & τους αρρωσταίνει. Ανθρακούχα ποτά – με κιτρικό οξύ – τους προκαλούν στομαχικά προβλήματα. Όλ’ αυτά είναι συμπτώματα που θα πρέπει να βάλουν σοβαρά κάποιον ν’ αναρωτηθεί μήπως είναι εκ γενετής βαμπίρος (Psi-Vampire). Η εφηβεία είναι συνήθως η ηλικία, που τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται & τότε ο νεαρός έφηβος δέχεται το λεγόμενο «ξύπνημα» (awakening). Μόλις «ξυπνήσει» θα πρέπει αφού πρώτα επισκεφθεί κάποιον ψυχίατρο -ψυχολόγο & αποκλείσει κάποιο άλλο ψυχολογικό πρόβλημα, να προχωρήσει καλύτερα με την «τεχνική βοήθεια» κάποιου παλαιού βαμπίρου, στην ανεύρεση της πολύτιμης αυτής φυσικής-ψυχικής ενέργειας[16].
Την ενέργεια αυτή μπορούν να την προμηθευτούν, με κάποιες τεχνικές, που πιστεύω ότι δεν είναι επί του παρόντος ν’ αναφέρουμε, από στοιχεία της φύσης (κυκλώνες, καταρράκτες, βροχές κτλ.). Επίσης από ζώα & φυσικά η καλύτερη πηγή τους είναι οι άλλοι άνθρωποι, που στην ορολογία τους ονομάζονται «μηδενικά» (nils). Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι τεχνικές αυτές είναι άχρηστες, αν ο «ξυπνημένος» εκ γενετής βαμπίρος, δεν έχει & το χάρισμα να τις αξιοποιήσει. Βλέπετε σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, ο Θεός ισορροπεί αυτή τους την αδυναμία – ελάττωμα, με το χάρισμα να μπορούν από μόνοι τους να ρουφούν τη φυσική ενέργεια πού τούς χρειάζεται. Ένα χάρισμα πού συνοδεύεται βέβαια, με όλα τα συναφή χαρίσματα, τηλεπάθειας, επιβολής μικρών προτάσεων στο μυαλό του «μηδενικού», τηλεκινήσεις αντικειμένων κ.ο.κ.
Η επιλογή των «μηδενικών» συστήνεται να είναι άνθρωποι με αυξημένες ποσότητες ενέργειας. Τέτοιοι είναι άνθρωποι που εκνευρίζονται εύκολα & γενικά έχουν θερμό ταμπεραμέντο[17]. Αν γίνει σωστή άντληση της περίσσειας μόνο ενέργειας, ουσιαστικά οι βαμπίροι γίνονται κατά κάποιο τρόπο σωτήρες της οικουμένης, εφόσον απαλλάσσουν τον κόσμο από τον εκνευρισμό και φέρνουν μία ισορροπία ενέργειας πάνω στον πλανήτη!
Την ενέργεια μπορούν να την ρουφήξουν εξ αποστάσεως, με ιδιαίτερη προσοχή χωρίς να εξαντλήσουν τον «δότη» τους κι επί πλέον να μην καταλάβει το «μηδενικό» ότι δέχεται την άντληση αυτή. Ο λόγος είναι ότι αν το καταλάβει, μπορεί ο βαμπίρος ν’ αποκαλυφθεί κι αυτό μπορεί να του επιφέρει κοινωνικά προβλήματα, ακόμα και να πέσει θύμα απόπειρας δολοφονίας κάποιων κυνηγών βαμπίρων. Στην Αμερική έχουν καταγραφεί αρκετές απόπειρες δολοφονιών βαμπίρων από επίδοξους «ιεροκυνηγούς». Αλλά το κυριότερο γιατί όταν το θύμα δέχεται άντληση και τρομάξει, είναι πολύ πιθανό να πεθάνει επί τόπου & να χρεωθεί ο βαμπίρος «άθελά του» με μία δολοφονία, κάτι που μπορεί να τον οδηγήσει σε απρόβλεπτες ψυχοσυμπλεγματικές συνέπειες. Η κατηγορία αυτή δεν τρέφεται με αίμα, χωρίς βέβαια να το αποκλείει σε ορισμένες περιπτώσεις, μιας και ένα θρεπτικό ποτήρι αίματος, γεμάτο ενέργεια, είναι πάντα ευπρόσδεκτο. Απλά δεν το επιδιώκουν.
2. Ποιός είναι ο προσβεβλημένος[18] βαμπιρισμός (psy-vamp)
Οι «δότες-μηδενικά» τώρα των φυσικών βαμπίρων, όπως είναι «φυσικό» αρχίζουν να έχουν όμοια συμπτώματα με τους εκ γενετής βαμπίρους, αφού χάνουν κι αυτά την φυσική τους ενέργεια. Έτσι παρουσιάζουν κι αυτά σιγά-σιγά τα ίδια στερητικά συμπτώματα, στομαχικές κράμπες, εξάντληση κτλ. Αυτοί που το καταλαβαίνουν η σε μερικές περιπτώσεις βοηθιούνται «με τρόπο» να το καταλάβουν από κάποιους «καλοθελητές» φυσικούς βαμπίρους (psi-vamps), βγαίνουν κι αυτοί με την σειρά τους στο κυνήγι της πολύτιμης φυσικής ενέργειας. Αυτοί είναι οι προσβεβλημένοι βαμπίροι (psy-vamps) οι οποίοι βέβαια εάν σταματήσει ο εκ γενετής φυσικός βαμπίρος να τους ρουφά ενέργεια, μπορούν με κάποιους μήνες αποτοξίνωσης-απεξάρτησης, να σταματήσουν το κυνήγι της ενέργειας. Εδώ βέβαια μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει την εξάρτηση των προσβεβλημένων βαμπίρων (psy-vamps), από τούς εκ γενετής βαμπίρους (psi-vamps), με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό.
Τώρα εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι προσβεβλημένοι βαμπίροι, επειδή είναι/ήταν φυσιολογικοί άνθρωποι, που απλά δέχθηκαν την αντλητική αυτή επίδραση, από κάποιον φυσικό βαμπίρο, συχνά δεν έχουν και τα χαρίσματα απορρόφησης εξ’ αποστάσεως της φυσικής ενέργειας, οπότε είναι καταδικασμένοι τις περισσότερες φορές να οδηγηθούν να γίνουν αιμοδιψείς βαμπίροι, για ν’ αναπληρώσουν την ενέργεια που τους λείπει.
3. Ποιός είναι ο τροφοδοτικός αιμοδιψής βαμπιρισμός (sanguinarius feeder)
Όσοι βαμπίροι δεν έχουν τις χαρισματικές ικανότητες της εξ αποστάσεως άντλησης της απαιτούμενης ψυχικής-φυσικής ενέργειας & καταφεύγουν αποκλειστικά σε αιμοδιψείς μεθόδους για να τραφούν, θεωρούνται από τους εκ γενετής βαμπίρους, δεύτερης κατηγορίας βαμπίροι. Ο τρόπος που βρίσκουν το αίμα είναι, αν έχουν πρόσβαση μέσω κάποιου πιθανού παράνομου συνδέσμου τους, σε τράπεζα αίματος, σε κάποιο νοσοκομείο, η εξάγοντας το απ’ ευθείας από τον δότη. Εδώ τα πράγματα είναι πιο δύσκολα καθότι ο δότης δεν μπορεί να μη το καταλάβει. Σε αυτό το σημείο επεμβαίνει ο εκ γενετής φυσικός βαμπίρος, που θα δημιουργήσει αυτές τις σχέσεις εξάρτησης αίματος, μεταξύ των «δοτών», οπότε μετά τα πράγματα παίρνουν τον δρόμο τους.
Τώρα βέβαια δεν φυτρώνουν μεγαλύτεροι κυνόδοντες για να μπορούν να ρουφούν το αίμα. Ο τρόπος λήψεως του αίματος έχει αναχθεί σε επιστήμη. Παρακολουθούν μαθήματα φυσικής ανατομίας & φλεβοτομίας, έτσι ώστε να μην προκαλέσουν καμμία ακατάσχετη αιμορραγία στον «δότη». Τα σημεία από τα οποία προτιμούν να αντλούν το αίμα είναι η πλάτη πίσω από το λαιμό, τα πλευρά & τα δάχτυλα. Χρησιμοποιούν ανοξείδωτα λεπτά μαχαίρια, για να κάνουν μία λεπτή τομή γύρω στα δέκα εκατοστά και γλύφουν με την γλώσσα τους το αίμα που τρέχει, μιμούμενοι τις νυχτερίδες, οι οποίες δεν ρουφούν αλλά γλύφουν το αίμα. Μέσα στους ιστοχώρους τους, παραδίδουν μαθήματα φλεβοτομίας, που έχουν συνδέσεις με πανεπιστήμια ιατρικής.[19]
Πιστεύουν, τέλος, πώς αν το αίμα κάποιου «θνητού[20]» «μολυνθεί»- αναμειχθεί με κάποιον βαμπίρο, απ’ όσους βαμπίρους έχουμε περιγράψει έως τώρα, τότε ο «μολυσμένος» έχει δεχθεί την μεταδοτική «ψυχική ανεπάρκεια» της «φυσικής» ενέργειας.
4. Ποιός είναι ο συμβολικός αιμοδιψής βαμπιρισμός (symbolic vampires[21])
Εδώ συγκαταλέγονται όσοι χρησιμοποιούν την αιμοποσία συμβολικά, χωρίς αυτό ν’ αποτελεί ανάγκη τους, αλλά ως μέσο για να εκφράσουν τις λατρευτικές τους ανάγκες, στις θεότητες που πιστεύουν. Όπως γίνεται κατανοητό, εδώ συμπεριλαμβάνονται όλες οι μαγικές τελετές, η λατρεία δηλαδή με τον έναν ή άλλον τρόπο του Σατανά[22].
Για να χαριτολογήσουμε λίγο, σε αυτό το σημείο εξαιρούν την θρησκεία του Χριστιανισμού, διότι καθώς υποστηρίζουν ο Ιησούς Χριστός, δεν πρόσφερε το αίμα Του στους μαθητές του & με την ίδια αντίληψη οι Χριστιανοί δεν πίνουν αίμα αλλά κρασάκι, απλά είναι κακοί αντιγραφείς των επικρατουσών τότε παραδόσεων, που ήθελαν θυσίες αίματος!
5. Ποιός είναι ο φετιχιστικός αιμοδιψής βαμπιρισμός (fetish[23] vamps).
Εδώ συγκαταλέγονται όσοι έχουν την πεποίθηση, ότι όλες αυτές οι αιμοβόρες[24] ιστορίες που περιγράψαμε, τους προσδίδουν «το κάτι τι». Δεν έχουν συμπτώματα στέρησης, απλά είναι παθιασμένοι με το θέμα. Αυτοί επειδή κινούνται με κριτήριο τι τους ευχαριστεί, και μόνον, μπορούν να γίνουν & συχνά γίνονται οι πιο επικίνδυνοι απ’ όλες τις άλλες κατηγορίες που αναφέρθηκαν. Εδώ συναντάς άτομα με σαδομαζοχιστικές[25] τάσεις, πού αναζητούν απεγνωσμένα πολλές φορές, ερωτικά ταίρια!
Η κατηγορία αυτή προβαίνει σε κάποιες κινήσεις οι οποίες θεωρούνται τουλάχιστον ηλίθιες από τους προηγούμενους, όπως να φορούν ψεύτικα δόντια για να δαγκώνουν, να κάνουν μπάνιο με αίμα, να ρουφούν το δικό τους αίμα κι όλα αυτά κατά την διάρκεια των ερωτικών τους συναντήσεων. Εδώ πάλι είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Συχνά οι σαδομαζοχιστικοί ιστοχώροι των φετιχιστικών βαμπίρων, με τα πορνικά τους εκθέματα και το ζωντανό «chatting[26]» (τσάτινγκ) με τούς εικονιζόμενους η κυρίως με κάποιες εικονιζόμενες, γίνονται πεδία ψαρέματος νέων θυμάτων «δοτών-μηδενικών».
6. Τί είναι τό βαμπιρικό παιχνίδι ρόλων (V.R.P.G. Vampire Role Play Game).
Αρχικά να πούμε τι είναι τα «R.P.G.». Είναι παιχνίδια που παίζονται και μέσω Η/Υ. Σημαντικό για να παίξεις σε αυτά είναι να γνωρίζεις καλά ένα μυθιστόρημα, που περιγράφεται συνήθως σε κάποιο βιβλίο αρκετών εκατοντάδων σελίδων. Αν δεν γνωρίζεις «καλά» το μυθιστόρημα, τους τεχνικούς όρους και το ψυχογράφημα των ηρώων που παίρνουν μέρος, απλά δεν μπορείς να παίξεις το παιχνίδι. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα εκδίδεται κάποια συνέχεια με τους ίδιους ήρωες σε νέες περιπέτειες. Βιβλίο και ηλεκτρονικό παιχνίδι μαζί και με αυτό τον τρόπο καλείται ο παίχτης, να γίνει μέρος του μυθιστορήματος του οποίου το τέλος -την κρίση – την δίνει ο ίδιος μέσω του Η/Υ κι όχι ο συγγραφέας. Όπως γίνεται κατανοητό, όλη αυτή η διαδικασία «πορώνει» τους παίχτες που αποδρούν στην κυριολεξία στον εικονικό κόσμο του παιχνιδιού.
Η όλη ιστορία των R.P.Gs ξεκίνησε το 1982 από τον Ravenloft, όταν παρουσίασε ένα από τα πρώτα R.P.Gs. το γνωστό σε αυτούς τους κύκλους «Dungeons and Dragons» το οποίο γνώρισε & γνωρίζει τεράστια επιτυχία. Το δεύτερο σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα R.P.G. που παρουσίασε ήταν ένα παιχνίδι το οποίο λεγόταν «Chill» («Ανατριχίλα») & παρουσίαζε μάχες & αγώνες εναντίον βαμπίρων. Το 1991 παρουσιάσθηκε ίσως το πιο διαδεδομένο R.P.G. & είναι αυτό που έρχεται αμέσως στο μυαλό, όταν γίνεται αναφορά σε τέτοιου είδους παιχνίδια το «V.T.M.» [Vampires the Masquerade (Βαμπίροι η Μεταμφίεση)], το οποίο μεταφέρθηκε σε τρεις ταινίες στον κινηματογράφο. Άλλα συναφή παιχνίδια είναι το «Vampire’s Kingdoms» (Τα βασίλεια των Βαμπίρων) κομμάτι ενός μεγαλύτερου R.P.G. του «Rifts» (σχίσματα), το «Nigtlife», το «Bram Stokers Dracula» & το «Blood omen -The Legacy of Kain» (Το σημάδι του αίματος – Η κληρονομιά του Κάϊν)[27].
Θα σταθούμε λίγο στο τελευταίο παιχνίδι, διότι στην κυριολεξία ο παίχτης διαδοχικά καλείται να μπει μέσα στην ψυχοσύνθεση του βαμπίρου. Αρχικά γίνεται αναφορά στην κατάρα του Κάϊν. Μία ιστορία αρκετά διαδεδομένη στο χώρο. Επειδή ο Κάϊν ήταν ο πρώτος που έχυσε αίμα ανθρώπου, τον θεωρούν ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος βαμπίρος, ο οποίος κάποτε θα γυρίσει από την κόλαση για να εκδικηθεί για την αδικία του Θεού. Παρακάτω μεταφέρω αυτούσιο το εισαγωγικό κείμενο που γράφεται στην οθόνη & ακούγεται ταυτόχρονα, όταν ξεκινά το παιχνίδι & τα συμπεράσματα τ’ αφήνω σ’ εσάς: «A dark, hellish RPG: Become engaged in the powerful tale of a man whose obsession with revenge is so deep, he’s willing to pay the ultimate price: his soul.» (Ένα σκοτεινό, διαβολικό R.P.G.: ξεκινά να έχει σχέση με μία ισχυρή ιστορία ενός άνδρα, του οποίου η έμμονη ιδέα της εκδίκησης είναι τόσο βαθιά, που είναι πρόθυμος να πληρώσει την έσχατη τιμή: την ψυχή του!). Τον ρόλο αυτού του ατόμου, με αυτή την ιδιοσυγκρασία πρέπει να ενστερνισθεί ο παίχτης, ίσως το παιδί σας, διαφορετικά στις συνειδησιακές επιλογές του παιχνιδιού, αν απαντήσει λάθος, για το παιχνίδι, απλά θα χάσει!
7. Τί είναι η κίνηση Γκόθικ[28] (Gothic-style).
Η κίνηση Γκόθικ ξεκίνησε ουσιαστικά το 1979, όταν το μουσικό συγκρότημα Μπάουχάουζ (Bauhaus[29]) έβγαλε το τραγούδι «Bela Lugosi’s Dead[30].», όπου μέσα σ’ αυτό περιγραφόταν πως φέρεται ένας βαμπίρος, τραγούδι που θεωρείται «ύμνος» μεταφυσικής έμπνευσης για τους «fun» του χώρου. Μέσα στο τραγούδι αναφέρεται ο όρος «tongue-in-cheek» σε ελεύθερη μετάφραση: (γλώσσα σε στέρηση ή διψασμένη γλώσσα). Τον επόμενο χρόνο το 1980 το μουσικό συγκρότημα Σίστερς οφ Μέρσυ «Sisters of Mercy» (αδελφές του ελέους) ανέβασαν & πρόβαλαν πολύ μέσα από τα τραγούδια τους την γκόθικ συμπεριφορά και κίνηση. Η κίνηση αυτή λοιπόν συνίσταται[31] στο να έχει κάποιος το στυλ του βαμπίρου δηλαδή, να ντύνεται, να περπατά, να φέρεται, να βάφεται[32], ν’ αρωματίζεται με συγκεκριμένο τρόπο. Να αρέσκεται σε φαγητά & ποτά με σκόρδα[33], να συχνάζει σε γκόθ μπαράκια[34], ν’ ακούει μουσική[35], να βλέπει ταινίες[36], να κάνει συγκεκριμένης τεχνοτροπίας τατουάζ[37] κ.ο.κ. Επιπλέον χρησιμοποιούν, για ν’ αναγνωρίζονται μεταξύ τους, κάποια σύμβολα στην αλληλογραφία τους τα οποία τα ονομάζουν «sexbats [38]». Έχουν τα δικά τους καλλιστεία, όπου βραβεύεται ο καλύτερος Γκοθ-στάϊλερ κ.α. Τα Γκοθ-μπαράκια προσφέρονται ως χώροι για να γίνονται οι τελετές & τα «μυστήρια» τους όπως για παράδειγμα ο «γάμος» του «Πέϊγκαν Γκοθ» «Pagan Goth» κιθαρίστα του μπλακ μέταλ συγκροτήματος «Κρέϊντλ οφ Φιλθ» «Cradle of Filth» («Λίκνο της Βρώμας»), και της Λμπερένα, μοντέλου σαδομαζοχιστικών φετίχ αξεσουάρ, που έγινε στο γκόθ-μπάρ του Λονδίνου «Μπεν Κράουτς». Αλλά και διάφοροι διάσημοι, αρχίζουν να τα προτιμούν για κάποιες εκδηλώσεις τους. Όπως για παράδειγμα στο προαναφερόμενο μπαράκι διαφήμισε και η ηθοποιός Αντζελίνα Τζολί, την ταινία της «Tomb Raider» που είναι άλλη μία μεταφορά, ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού στον κινηματογράφο[39]. Σε αυτά τα μπαράκια μαζεύονται όσοι έχουν η θέλουν να έχουν σχέση με το όλο θέμα η απλά ανυποψίαστοι περίεργοι για κάτι διαφορετικό. Οι τελευταίοι μάλιστα, ανυποψίαστοι όντως, ίσως ποιός ξέρει, να είναι κάποιοι από τους μελλοντικούς «δότες». «Φυσικά» δεν λείπουν & από την Ελλάδα τα γκοθ-μπαράκια.
Παιδική κίνηση Γκόθικ (Χάρρυ Πότερ)
Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μία παιδική γκοθ-κίνηση, μία δηλαδή προτιμητέα αρέσκεια των παιδιών μας σ’ εξοικείωση με βαμπίρικες καταστάσεις. Έτσι υπάρχουν στο εμπόριο ψεύτικα τατουάζ μιας μέρας αλλά & πιο μόνιμα με χέννα με βαμπίρικα δόντια, αλλά & με κλασικούς δράκουλες. ‘Υπάρχουν γλυφιτζούρια με τ’ όνομα «Dracu Pop», στο περιτύλιγμα των οποίων παρουσιάζεται η μορφή του Δράκουλα, από τον οποίο τρέχει αίμα από το στόμα του & τα μάτια του αστράφτουν. Στο εσωτερικό το γλυφιτζούρι είναι φυσικά κόκκινο κι έχει το κεφάλι μίας δαιμονομορφής κι αυτό, το παιδάκι το γλύφει! Κούκλες παιδικές, που αν τις πιέσεις με κάποιο τρόπο τρέχει αίμα από το στόμα τους, τις οποίες αποκαλούν «κούκλες του διαβόλου» και άλλα παρόμοια παιχνίδια, που διαστρέφουν τις προτιμήσεις και τα μυαλά των παιδιών μας.
Βέβαια δεν θα μπορούσε να λείψει από την αναφορά μας & ο γνωστός μας πια Χάρρυ Πότερ. Τα βιβλία του βρίθουν από στοιχεία, που εξοικειώνουν τα παιδιά μας με βαμπίρικες καταστάσεις, αλλά το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι γίνεται προσφιλή η ορολογία & οι πεποιθήσεις τους, σε πολύ μικρές ηλικίες. Παρακάτω παραθέτω χωρία από τα τέσσερα βιβλία του Χ.Π. και τα συμπεράσματα τα αφήνω σ’ εσάς[40].
8. Τί είναι το βαμπιρικό παιχνίδι ζωντανών ρόλων[41] (Active R.P.G.).
Η όλη ιδέα ξεκίνησε από το R.P.G. «Vampire the Masquerade» & δημιούργησε έναν παγκόσμιο σύλλογο παιχτών με το όνομα «Camarilla». Στο παιχνίδι εμπλέκονται επτά φατρίες – οικογένειες βαμπίρων: Μπρούτζαχ «Brujah», Γκάνγκρελ «Gangrel», Μαλκάβιαν «Malkavian», Νοσφεράτου «Nosferatu», Τορεαντόρ «Toreador», Τρεμέρ «Tremere» & Βέντρου «Ventrue». Οι παίχτες καλούνται να ενστερνιστούν τους σκοτεινούς σκοπούς και πόθους των ηρώων. Το παιχνίδι προϋποθέτει τη συγκέντρωση των παικτών σ’ έναν χώρο, όπου ντύνοναι κατάλληλα, κάποιος απ’όλους παίζει το ρόλο του διαιτητή – ρυθμιστή του παιχνιδιού και με την βοήθεια κάποιου ζαριού & με κάρτες καθοδήγησης, παίζουν θεατρικά, κατά κάποιο τρόπο, το παιχνίδι. Πολλοί μάλιστα επεκτείνουν το παιχνίδι φτιάχνοντας δικές τους ιστορίες. Το θέμα είναι ότι καθώς υποστηρίζουν οι ίδιοι οι σημερινοί νεοβαμπίροι, τα παιχνίδια αυτά τους οδήγησαν στο «ξύπνημα», το οποίο ίσως, καθώς λένε, δεν θα είχε γίνει ποτέ, εάν δεν είχαν αναμιχθεί σε αυτά τα παιχνίδια. Αξιοπρόσεχτο είναι το γεγονός ότι στις συγκεντρώσεις αυτές μετέχουν άτομα και των δύο φύλων, τα οποία είναι κυρίως έφηβοι που εθίζονται σε δαγκώματα & άλλες διαστροφές, για να παίξουν και να φθάσουν έως το τέλος το «παιχνίδι».[42]
Επίλογος
Είναι απίστευτο ότι τα παραπάνω έχουν γραφεί σοβαρά, σε μία εποχή που οι περισσότερες δεισιδαιμονίες και μεσαιωνικές αντιλήψεις έχουν εξαλειφθεί & το να θρησκεύει κανείς ελεύθερα θα έπρεπε να τον οδηγεί στην όντως ελευθερία. Κι όμως φαίνεται υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν θρησκευτικά συστήματα, αλλά και ασχολίες για να «ξεδώσουν», στα οποία απαιτείται από τους «fun» οπαδούς τους – τα παιδιά μας – να θυσιάσουν το μεγαλύτερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο: την ελευθερία τους. Θα τελειώσω με μία φράση ενός γέροντα, που όταν του κατέθεσα μερικά από τα προαναφερθέντα μου θύμισε τη φράση του Αγίου Μάξιμου του ομολογητή: «Ο άνθρωπος αποστάς από τον Θεό ή κτηνώδης ή δαιμονιώδης».
Νεοβαμπιρισμός λοιπόν, νέα εναλλακτική των παιδιών μας; Με ποιά από τις δύο όμως, που αναφέρει ο Άγιος Μάξιμος;
[5] Το σύμβολο «Άνκη» σχετίζεται με την αιγυπτιακή θεά Όσιρις και συμβολίζει την γονιμότητα & την μετεμψύχωση. Απεικονίζεται μ’ ένα σταυρό που στο πάνω μέρος έχει μία θηλειά. (Ο Σατανισμός στην μουσική ροκ -εκδόσεις Φωτοδότες – σελ.104). (Βλέπε «7. Τι είναι κίνηση γκόθικ»).
[7] Στο Ταλμούδ (Talmud) υπάρχει ο θρύλος της «Λιλίθ» (Lilith), ο οποίος είναι δάνειο, από τις Βαβυλώνιες δοξασίες. Κάποιοι θρύλοι την φέρνουν σαν την πρώτη γυναίκα του Αδάμ & άλλοι σαν την ίδια την Εύα. Την έχουν υπεύθυνη για τα πονηρά όνειρα, κατά την διάρκεια του ύπνου. Στην αστρολογία απεικονίζεται ως η μαύρη Σελήνη, η οποία συμβολίζει τα απόκρυφα σεξουαλικά πάθη και κλίσεις του ανθρώπου.
– Στην Αφρική έχουν τον «Ομπαγίφο & τον Ασασαμπονασάμ» (Obayifo and Asasabonasam), θρύλος της φυλής Ασάντι (Ashanti) στην Γκάνα. Επίσης η φυλή Γιάκο (Yako) στην Νιγηρία πιστεύει στην ύπαρξη βαμπίρικων μορφών «Χαγκς» (Hags), που κατοικούν στα έλη τους.
– Στην Αϊτή έχουν τους βαμπίρους «Λουγκαρού» (Loogaroo), τον «Ασέμα» (Asema) & τον «Σουκαγιάν» (Sukayan).
– Στην Βραζιλία έχουν τον «Λομπισόμεν» (Lobishomen), βαμπίρος με παράξενες σεξουαλικές συνήθειες.
– Οι Αφροαμερικάνοι της Λουϊζιάνας έχουν τον θρύλο του «Φιφολέτ» (Fifolet) ένα κλασικό σεξουαλικό βαμπίρο της κατηγορίας (Incubus / Succubus) & στην Κεντρική Αμερική τον «Σιβατέτεο» (Civateteo).
– Στην Ρουμανία έχουν τον «Στριγγόϊ» (Strigoi), στην Ουγγαρία τον «Λίντερκ» (Liderc), στην Πολωνία τον «Μόρα» (Mora), στην Γαλλία τον «Μελουσίν» (Melusine), στην Δανία την «Μάρα» (Mara), στην Ιρλανδία τον «Ντέργκ-Ντουλ» (Dherg-dul) & στην Σκωτία «Μπαομπάν-Σιθ» (Baobban Sith).
– Στην Αρμενία έχουν τον θρύλο του «Ντακχαναβάρ (Dakhanavar), στην Ρωσσία τους «Γιουπίρ (Uppir), Ιρετίκ (Eretik), Κουντεσνίκ (Kudesnik), Ορσελνίκ (Orcelnik), Κολντούμ (Koldum) & Σναξάρ (Snaxar)».
– Στο Θιβέτ υπάρχουν 58 μορφές-θεότητες, οι οποίες αρέσκονται στο να πίνουν αίμα.
– Στην Κίνα έχουν τον «Τσάϊνγκ-Σιχ» (Chaing-Shih), στις Φιλιππίνες τον «Άσγουανγκ» (Aswang), στην Ταϋλάνδη τον «Σάϊ» (Phi), στην Μαλαισία έχουν τον «Μπατζάνγκ» (Bajang) & την «Λάνκγσουϊρ» (Langsuir).
– Στην Ιαπωνία έχουν τον «Κάππα» (Kappa) καθώς και θρύλους με γάτες βαμπίρους (Vampire Cats).
– Τέλος η Ινδία έχει τις περισσότερες μορφές-θεότητες με βαμπίρικες συνήθειες. Η θεά «Κάλι» (Kali) φαίνεται να πρωτοστατεί στην κακότητα & στις αιματηρές συνήθειές της. Άλλοι αρκετά διαδεδομένοι ινδικοί θρύλοι, είναι οι θηλυκοί βαμπίροι «Μαχαμπχαράτα (Mahabharata), Ραμαγιάνα (Ramayana), Ρακσάσας (Rakshasas) & Ρακσάσις (Rakshasis)». Ακόμα είναι «ο Άσρα-Πα (Asra-Pa), ο Γιάτου-Ντχάνα (Yatu-dhana), οι Πισάχας (Pisachas), ο Βετάλα (Vetala), ο Τζίγκαρ-Κχορ (Jigar-Khor), οι Τσουρέλς (Churels), ο Τζάκχιν (Jakhin), ο Μούκχαϋ (Mukhai), ο Νάγκουλάϊ (Nagulai), ο Αλβαντίν (Alvantin), ο Τζακχάϋ (Jakhai) & ο Χαντ-Πέϊρ (Hant-Pare)».
[10] Η Μολδαβία & η Βλαχία είναι περιοχές γενέτειρες των γνωστών μας Βλάχων, απόγονοι αυτών ζουν σήμερα & στη δική μας περιοχή του Μετσόβου, Καλαμπάκας, Πίνδου κ.α.
[11] «Dracula» είναι παράφραση των λέξεων «Draculea» η «Draculya».
[12] Ανασκολοπισμός: Παλούκωμα. Τρόπος θανάτωσης καταδικασμένων με τον οποίο τους κάρφωναν με διάφορους τρόπους ζωντανούς. Το θύμα συνήθως δενόταν σε όρθια στάση πάνω σε κάποιο κάθισμα & από κάποια οπή που τους ανοιγόταν – συχνά από τον ορθό – πέρναγαν κάθετα ένα παλούκι, με αποτέλεσμα το θύμα να πεθαίνει αργά, με φρικτούς πόνους. Στις αρχές του 15ου αιώνα – περίοδος που έδρασε & ο κόμης Βλαντ – ήταν πολύ διαδεδομένος τρόπος εκτέλεσης, αιρετικών, σχισματικών, μάγων κ.ο.κ. Το κάθισμα που δένονταν τ’ ονόμαζαν «stool of repentance» (σκαμνί μετανοίας) & για όσους καταδικάζονταν μ’ αυτό τον τρόπο λεγόταν η φράση «riding the one legged horse» (καβαλούν το μονοπόδαρο άλογο). Ο τρόπος αυτός συναντάται πολύ παλιά στους κινέζους & σύμφωνα με τον ερευνητή Ludwig Salzmann στο Θιβέτ ήταν ο τρόπος με τον οποίο καταδίκαζαν όσους ήταν ιερόσυλοι & έκαναν θρησκευτικά αδικήματα. Το Ισλάμ ενστερνίστηκε πολλάκις έως τις ημέρες μας τον τρόπο αυτό της θανάτωσης. Παράδειγμα ο Αθανάσιος Διάκος, αλλά & τα πρόσφατα θύματα των Σέρβων, που τ’ ανασκολόπιζαν οι Κροάτες για εκφοβισμό μπροστά στα στρατόπεδά τους. (Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πατση (1968) Τόμος 5ος , σελ.477, (
http://www.ii.uib.no/~magnus/e/IMPALE.html), (
http://www.hyperdic.net/dic/i/impale.htm).
[13] Όσους Τούρκους & Σάξονες είχε νικήσει, έπαιρνε τα κεφάλια τους & αφού τα κάρφωνε πάνω σε παλούκια τα τοποθετούσε γύρω από την Ταργκόβιστα (Târgoviste) πρωτεύουσα της Βλαχίας. Η αγαπημένη του μέθοδος ήταν το παλούκωμα. Tά πόδια του θύματος ήταν δεμένα σε δύο άλογα και ένα μυτερό παλούκι χωνόταν διαδοχικά στο σώμα. Tό παλούκι δεν ήταν πολύ μυτερό ώστε το θύμα να μην πεθάνει αμέσως αλλά αργά και οδυνηρά. Συνήθως ο Δράκουλας προτιμούσε τα θύματά του τοποθετημένα σε ομόκεντρους κύκλους λίγο πιο έξω από την πόλη που είχε κάθε φορά στο στόχαστρό του. Kανείς δεν ήταν άτρωτος στις αποκρουστικές διαθέσεις του κόμη Δράκουλα. Tα θύματά του ήταν άντρες, γυναίκες, παιδιά, χωρικοί, ευγενείς, έμποροι και τα βασανιστήρια υπήρξαν ποικίλλα: καρφιά στο κεφάλι, τύφλωμα, κόψιμο μύτης και αυτιών, ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων γδάρσιμο, βράσιμο. (
http://www.odyssey.com.cy/ektos/Latest/Fourth.asp).
[14] Ελισάβετ Μπάθορυ, περισσότερο γνωστή στο εξωτερικό. Μία διάσημη κοντέσσα που έζησε στο τέλος του 16ου με αρχές του 17ου αιώνα, σ’ ένα βασίλειο που βρισκόταν στη σημερινή περιοχή μεταξύ Ουγγαρίας, Αυστρίας & Σλοβακίας. Ως διοικητής του κάστρου Σάρβαρ το 1575, επέβαλλε απίστευτα βασανιστικές ποινές σε πάνω από 600 άτομα. Από χρονογράφους της εποχής είναι κατεγραμμένο, πως συχνά γευόταν το αίμα, από τις ανοιχτές πληγές των κρατουμένων & πως άλλες φορές τους δάγκωνε η ίδια. Το αποκορύφωμα της φρίκης, μέσα στην οποία ζούσε, ήταν το λουτρό που έκανε από το στραγγισμένο αίμα των εκτελεσθέντων, με σκοπό να κρατεί όμορφη την επιδερμίδα της. Πέθανε το 1614, μέσα στο κελί του ίδιου του πύργου της, αφού καταδικάστηκε για την εν βρασμώ ψυχής δολοφονία μιας νεαρής αριστοκράτισσας.
[16] Προσέξτε σας παρακαλώ με τι ωραίο τρόπο προσεγγίζουν τους έφηβους. Ως γνωστό η εφηβεία είναι η ηλικία, που οι ορμονικές αλλαγές, επιφέρουν φοβερές κυκλοθυμίες & αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα. Πέραν τούτου, στην σημερινή ατμόσφαιρα & στις ιλιγγιώδεις συνθήκες ζωής, ποιός είναι αυτός που νιώθει σφρίγος & ξεχειλίζει από ενέργεια;
[17]Ταμπεραμέντο: ψυχοσύνθεση, ψυχική ιδιοσυγκρασία.
[18] Προσβεβλημένος: αυτός που δέχεται ψυχική η σωματική επίθεση η επίδραση από κάτι η από κάποιον άλλον.
[19] (www.sanguinarius.org/~akrieytaz/blood), (www.darksites.com/souls/vampires/hoen/bloodletting), (www.sanguinarius.org).
[20] Τον όρο αυτό τον προσδίδουν για να περιπαίξουν τα «μηδενικά» & όχι κατά ουσιαστικό τρόπο, καθότι γνωρίζουν ότι δεν είναι αθάνατοι.
[21] (www.geocities.com/Athens/Parthenon/6983′), (www.pathwaytodarkness.com), (www.btinternet.com/~lilith.kaos/psivamp.html).
[22] Νεοφανείς αιρέσεις & καταστροφικές λατρείες. Π.Αντωνίου Αλεβιζόπουλου σελ.144 παρ. 3β.
[23] Φετίχ: Κάθε αντικείμενο άψυχο η έμψυχο όπως ζώο, στο οποίο αποδίδονται παράλογες υπερφυσικές ιδιότητες, αντικείμενο ειδωλολατρείας.
[24] Αιμοβόρος: Αυτός που τρέφεται με αίμα.
[25] Σαδομαζοχισμός: Το να βρίσκει κάποιος ηδονή βασανίζοντας άλλους αλλά & όταν τον βασανίζουν.
[26] Chatting: Όρος διαδεδομένος στο διαδίκτυο. Με αυτή την διαδικασία ο κάθε χρήστης μπορεί να γράφει στην οθόνη του, αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να βλέπει τι γράφει κι ο άλλος η άλλοι χρήστες & ζωντανά κουβεντιάζουν.
[29] Bauhaus: Γερμανική λέξη & σημαίνει χτίζω σπίτια. Επρόκειτο για σχολή συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας, που ιδρύθηκε στην Γερμανία από τον Walter Gropius. Το 1933 την έκλεισαν οι Ναζί & οι εκφραστές της έφυγαν & συνέχισαν στην Αμερική. Δεν είναι κίνηση αλλά σύνολο συμπεριφορών & αναφέρεται στο πως μπορεί να γίνει πιο όμορφο το γύρω περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε. (
http://www.cs.umb.edu/~alilley/bauhaus.html), (
http://members.tripod.com/oliverwalsh/bauhaus.htm).
[33]Περιοδικό » Ε «, τεύχος 579, 12/05/2002 σελ. 105-110.
[35] Μουσική «vamprock» και «gothrock» με χαρακτηριστικούς εκφραστές τα συγκροτήματα: Bauhaus, Sisters of Mercy, Joy Division, Siouxsie & the Banshees, Cure, Christian Death, Dead Kennedys, Dead can dance, Balaam and the Angels, Blood ‘n’ Roses, Sex Gang Children, Fields of the Nephilim, Front 242, Delirium, Cassandra Complex, Siglo XX, Clock DVA, This mortal Coil, Red Tample spirits, Sose of Avalanche, Soft Machine, Cranes, Mary Goes Round, The Sound, Breathless, Virgin Drunes, March Violets, The Trees, Borghesia, Trisomie 21, Skinny Puppy κ.α. & φυσικά όλα τα συγκροτήματα της Death Metal (
http://members.aol.com/gothbook/index.html).
[36] Ταινίες που αναφέρονται σε βρυκόλακες ανέρχονται πια σε εκατοντάδες. Πρόσφατα παρατηρείται μία στροφή πάλι στην θεματολογία των βαμπίρων με πολύ καλές παραγωγές και καλό κάστινγκ ηθοποιών, που έχουν μεγάλη εμπορική επιτυχία, εμφανίζοντάς τους μάλιστα και διαχωρίζοντάς τους για πρώτη φορά, σε καλούς και σε κακούς βαμπίρους, όπως στην ταινία (Blade (1998) (Blade II) (2001) περιπέτεια). Άλλες πρόσφατες παραγωγές τρόμου μ’ επιτυχία είναι: The Little Vampire (1999) κωμωδία, Buffy the Vampire Slayer: Season Two (1998-1999), Vampire Hunter D: Bloodlust (2000), Vampire Femmes (1999), Screaming Skull/Werewolf Vs. Vampire Woman (2001), Shadow of the Vampire (2000), Interview with the Vampire (1994) με τον Τομ Κρουζ, και η τελευταία ταινία, Queen of the damned (2002) με την Αλάϊα, που σκοτώθηκε μόλις τελείωσαν τα γυρίσματα, ταινία που θεωρείται πια στο χώρο των βαμπίρων «cult» (λατρεία) μαζί με την ταινία The craw με τον Μράντον Λη, τον γυιό του Μπρους Λη, όπου κι εδώ ο πρωταγωνιστής σκοτώθηκε αμέσως μετά τα γυρίσματα της ταινίας.
[37] Γκόθ Τατουάζ: (Soul Graffito) ονομάζονται τα τατουάζ από τους σχεδιαστές τους στο χώρο τους και σημαίνει Soul: ψυχή, Graffito: είναι η παράσταση που χαράζεται σε τοίχο (συνήθως χυδαία), άρα τατουάζ κατά αυτούς είναι ένα χάραγμα της ψυχής. Τα γκοθ στυλ που κυριαρχούν είναι: Κυνόδοντες μπηγμένοι σε δέρμα που ματώνει, αγκάθια με δόντια μπλεγμένα (παραθέτω στο τέλος ένα σκίτσο) & το αρχαίο αιγυπτιακό σύμβολο «Άνκη» να αγκιστρώνεται συνήθως από ένα μάτι, όπως ακριβώς φαίνεται στο σκίτσο με την κοπέλλα.
[39] Περιοδικό » Ε «, τεύχος 579, 12/05/2002 σελ. 105-110.
[40] 1ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & η Φιλοσοφική λίθος» Σελ.85 Ο καθηγητής Κούϊρελ, που διδάσκει το μάθημα της άμυνας εναντίον των σκοτεινών δυνάμεων δηλώνει πως σπεύδει ν’ αγοράσει ένα καινούργιο βιβλίο για βρυκόλακες. Σελ. 86. Ο ίδιος καθηγητής λέει πως έχει συναντήσει βρυκόλακες, γεγονός που τον επηρέασε στις σχέσεις του με τους ανθρώπους, δημιουργώντας του μεγάλο φόβο. Σελ. 154. Πάλι ο ίδιος φαίνεται να χρησιμοποιεί σκόρδα για να κρατά σ’ απόσταση έναν βρυκόλακα, τον οποίο είχε συναντήσει στην Ρουμανία & φοβόταν πως κάποια μέρα θα έλθει για να του πιεί το αίμα. Σελ. 291. Ο Χ.Π. & ένας συμμαθητής του γίνονται μάρτυρες μίας σκηνής όπου ένα πλάσμα με κουκούλα (ο λόρδος Βόλντεμορτ) ρουφάει το αίμα από την πληγή ενός σκοτωμένου μονόκερου. Σελ. 293. Γράφει: «Το αίμα του μονόκερου μπορεί να σε κρατήσει ζωντανό ακόμη κι αν είσαι δύο βήματα από τον θάνατο…»
2ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & η Κάμαρα με τα μυστικά» Σελ. 326, Ο Άντον Χερτ αναφέρει πως έχει το χάρισμα να γοητεύει τους ανθρώπους που χρειάζεται, για να παίρνει δύναμη καθώς ανυποψίαστοι τον τροφοδοτούν με τους βαθύτερους φόβους τους και ο ίδιος στη συνέχεια να ενσταλλάζει στην ψυχή τους κάτι από τον εαυτό του. (Σημείωση: Τα προαναγραφόμενα είναι πεντακάθαρη αναφορά σε φυσικό εκ γενετής βαμπίρο (psi-vamp) όπως τον περιγράψαμε παραπάνω & μάλιστα αν κάποιος διαβάσει τις δοξασίες τους, είναι πιστή περιγραφή του «χαρίσματός» τους).
3ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & ο αιχμάλωτος του Αζκαμπάν» Σελ. 95, Περιγραφή ενός «Παράφρονα»: Ψηλός ως το ταβάνι, φοράει μανδύα με κουκούλα κρύβοντάς του τελείως το πρόσωπο. Χέρια γυαλιστερά και γκρίζα που μοιάζουν σαπισμένα. «σαν ψοφίμια που έχουν μείνει για καιρό μέσα στο νερό». Όταν τον συναντάς σου δίνει την αίσθηση πως δε θα νιώσεις ποτέ πια χαρούμενος στη ζωή σου. Σελ. 110. Απομυζεί την χαρά από το μέρος που βρίσκεται. Σελ.150. Προκαλεί ένα κρύο τόσο διαπεραστικό που σου παγώνει την καρδιά και σου προκαλεί ανακοπή. Σελ. 203. Είναι φρικτό πλάσμα και κατοικεί στα πιο σκοτεινά και βρώμικα μέρη. Ευδοκιμεί στην αποσύνθεση και την απόγνωση. Ρουφά τη γαλήνη, την ελπίδα και την ευτυχία από τον αέρα που τον περιβάλλει. Ένας Μάγκλ, ακόμα και αυτός αισθάνεται την παρουσία του, αν και δεν μπορεί να τον δει. Ρουφά κάθε ωραίο αίσθημα, κάθε γλυκιά ανάμνηση. Κι αν του δοθεί η ευκαιρία, θα απομυζήσει το θύμα του μέχρι να συρρικνωθεί σε κάτι παρόμοιο με εκείνον διαβολικό, χωρίς ψυχή. Το μόνο που αφήνει στο θύμα του είναι οι χειρότερες εμπειρίες της ζωής του. Σελ. 214. Γλυφιτζούρια με γεύση αίματος. Σελ. 255. Αντιπαράφρων: είδος σωματοφύλακα, που λέγεται προστάτης και στέκεται σαν ασπίδα ανάμεσα στον παράφρονα και το θύμα, είναι μια μορφή θετικής ενέργειας και δεν μπορεί να νιώσει απελπισία όπως οι άνθρωποι. Σελ. 265, Παράφρονες: όντα που όταν θέλουν να εξοντώσουν ολοκληρωτικά το θύμα τους, του ρουφούν την ψυχή από το στόμα κι έτσι εξακολουθεί να ζει χωρίς ψυχή για όσο διάστημα λειτουργεί ο εγκέφαλος & η καρδιά του. Σε αυτή την κατάσταση δεν έχει ούτε αυτοσυνείδηση, ούτε μνήμη, απλά υπάρχει χωρίς να ζει, σαν άδειο καύκαλο. Έχει χάσει για πάντα την ψυχή του. Σελ. 393. Παράφρονας. Δεν έχει όραση, βρίσκει το δρόμο του προς τους ανθρώπους διαισθανόμενος τα συναισθήματά τους. Σελ. 406. Αν βγάλει την κουκούλα του βλέπεις στο σημείο που έπρεπε να υπάρχουν μάτια, να υπάρχει ένα λεπτό γκρίζο και ρυτιδιασμένο δέρμα, που καλύπτει τις άδειες κόγχες. Στη θέση του στόματος υπάρχει μία μεγάλη τρύπα, που ρουφά τον αέρα μ’ ένα κροταλιστό ήχο. (Σημείωση: Ο παράφρονας είναι κλασική μορφή «αιθαιρικού αστρικού βαμπίρου», μορφή και θεματολογία που επιμελλώς απέφυγα να περιγράψω στο άρθρο μου & είναι πολύ διαδομένη στο χώρο. Την θεωρούν και οι ίδιοι πολύ επικίνδυνη οντότητα & η συνάντηση μαζί της μπορεί να επιφέρει ακόμη και τον θάνατο).
4ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & το κύπελο της φωτιάς» Σελ. 573 – 586, Ο λόρδος Βόλντεμορτ παίρνει – μέσω του βοηθού του – αίμα, τρυπώντας τη φλέβα του χεριού του «χαρισματικού» Χάρρυ Πότερ και το συλλέγει σε γυάλινο φιαλίδιο, το οποίο ρίχνει σ’ ένα μίγμα βάσει του οποίου ανακτά υπερφυσικές δυνάμεις και «αναγεννιέται». Το φίλτρο αυτό λέγεται ότι βασίζεται σε παλαιά συνταγή «μαύρης μαγείας».
[42] Η σειρά των βιβλίων του παιχνιδιού αυτού, φυσικά κυκλοφορεί κι εδώ στην Ελλάδα σε πολλά επώνυμα βιβλιοπωλεία χωρίς βέβαια να απαγορεύεται η αγορά τους σε παιδιά.
