Engel und Dämonen. Geistige Unterweisung zum Fest der Erzengel

Gespräch mit Altvater Johannes von Buchhagen über Existenz und Wirkweise von Engeln und Dämonen.

Rede des Erzpriesters Martinos zum Thema; „Und führe uns nicht in Versuchung.“ | Orthodoxe Einheit

„Ich glaube, hilf meinem Unglauben!“(Markus 9,24) p. Martinos Petzolt

«Ο άγιος Παΐσιος μου είπε : «Η Γερμανία θα γίνει Ορθόδοξη « π. Μαρτίνος

 Στο πλαίσιο της 10ης Πανελλήνιας Συνάξεως στην Ιερισσό, είχαμε την ιδιαίτερη χαρά να ακούσουμε τον π. Μαρτίνο, ο οποίος, αν και Γερμανός στην καταγωγή, μας μίλησε με πολλή αγάπη και ζωντάνια στην ελληνική γλώσσα.

Κατά την ομιλία του αναφέρθηκε στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη και στην προφητική αναφορά ότι η Γερμανία θα γίνει Ορθόδοξη. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της ιεραποστολής και στη διάδοση της Ορθοδόξου πίστεως, μοιραζόμενος μαζί μας προσωπικές εμπειρίες και βιώματα από την πορεία και την εκκλησιαστική του διακονία στη Γερμανία.

Μια ξεχωριστή μαρτυρία που μας υπενθυμίζει ότι η Ορθοδοξία δεν γνωρίζει σύνορα και ότι το Ευαγγέλιο καλεί όλους τους ανθρώπους κοντά στον Χριστό. 

The TRUTH About Angels in the Orthodox Church | Fr. Seraphim Holland | Ep. 110

Ex-Satanist Explains How Satanism is a Counterfeit of Orthodox Christianity | Ep. 133

Περί της υλικότητας των δαιμόνων.

 

 Επειδή μερικοί φέρνουν αντίρρηση λέγοντας ότι τα πνεύματα και οι δαίμονες είναι αδύνατο να υποστούν κάποιο σωματικό πάθος, επειδή είναι άυλα και ασώματα, γι’ αυτό τον λόγο παραθέτω εδώ στα νέα ελληνικά όσα είναι γραμμένα στον εκτενή ελληνικό Βίο της Αγίας (Μαρίνας), τα οποία έχουν ως εξής:

«Και δεν είναι καθόλου αξιοπερίεργο αν ένα πνεύμα (δηλαδή ο δαίμονας) υποτάσσεται και παθαίνει τα ίδια (ταπεινωτικά πράγματα) όπως ένας δούλος. Διότι είναι φυσικό η Αγία, έχοντας μεταβεί σε άυλη κατάσταση από την αγάπη της για το θείο και την απομάκρυνσή της από τα γήινα, να έχει λάβει τέτοιο δώρο από τον Θεό ώστε να έχει τόση δύναμη. 

 Ο δε δαίμονας είναι φυσικό να υποφέρει όπως του αξίζει και να αισθάνεται τον πόνο, αφού κατρακύλησε στην ύλη και αγάπησε και πλημμύρισε από σωματική παχύτητα. Διότι όποιον τον κυριεύουν οι σωματικές ηδονές, τον κυριεύουν και τα σωματικά πάθη. Και είναι αδύνατο κάποιος να είναι πλασμένος ώστε να αισθάνεται το ένα από τα δύο αντίθετα (π.χ. τη χαρά) και το άλλο όχι. Όλοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Και δεν υπάρχει περίπτωση ο λόγος αυτός να διαψευστεί.

Επομένως, και ο δαίμονας αυτός, επειδή έγινε υλικός, υποφέρει προτού προλάβει να διαπράξει κάποιο κακό. Και στο εξής αποφεύγει να πλησιάσει τον πιστό, έχοντας διδαχθεί στην πράξη πόση δύναμη έχουν περιβληθεί από τον Χριστό όσοι Τον ακολουθούν ειλικρινά. Και συνειδητοποιεί πόσο μεγάλη είναι η δική του αδυναμία, αφού σήκωσε κεφάλι ενάντια στον Δημιουργό του και έγινε αποστάτης».

 Επίσης, ο Γρηγόριος ο Σιναΐτης είπε για τους δαίμονες: «Επειδή κάποτε ήταν και αυτοί νοερά όντα, και έχασαν εκείνη την αϋλία και την λεπτότητά τους, ο καθένας τους απέκτησε μια υλική παχύτητα, υλικοποιούμενος ανάλογα με την έξη (τη συνήθεια) ή την ενέργεια, την οποία αφού την έπραξε την έκανε δική του φύση» (κεφάλαιο ρκγ’, στη Φιλοκαλία).

(Απόσπασμα από το Συναξάρι της Αγίας στον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη)

Πηγή 

Auf den Spuren des Heiligen Disibod | Kurzfilm von Vater Matthias

Der Disibodenberg, wo die sanften Wasser von Nahe und Glan zusammenfließen und die Jahrtausende alte Stille moosbedeckter Klostermauern die Seele berührt. Inmitten dieser vergessenen Idylle, tief verwurzelt im Herzen einer mystischen Landschaft, begann einst die Geschichte eines Mannes, der die Einsamkeit suchte und ein geistliches Zentrum schuf. Der heilige Disibod, der irische Einsiedler im Herzen Deutschlands. Welche Botschaft hinterließ uns der weiße Mönch in den Ruinen seines Berges?

Ο Άγιος Disibod του Odernheim της Γερμανίας.

Ημέρα μνήμης: 8 Ιουλίου

Ο Άγιος Disibod ήρθε το έτος 640 σαν ιεραπόστολος από τα μοναστηριακά σχολεία της Ιρλανδίας στο βασίλειο της Φραγκίας. 

Κατά τις περιπλανήσεις του έφτασε ο άγιος Disibod στον ποταμό Nahetal (παραπόταμος του Ρήνου στην Γερμανία) όπου σύμφωνα με ένα όνειρο, όπως αναφέρει η βιογραφία του, του φανερώθηκε ένας τόπος "όπου εάν κάρφωνε στο χώμα την οδοιπορική του ράβδο εκείνη θα άνθιζε, εκεί που θα έβρισκε ένα θηλυκό λευκό ελάφι το οποίο θα έσκαβε το χώμα και από εκεί θα ανέβλυζε μία πηγή με φρέσκο νερό και εκεί ενώνονται δύο ποταμοί". 

Ο Disibod βρήκε αυτόν τον τόπο εκεί που ενώνονταν οι ποταμοί Nahe και Glan κοντά στην πόλη Odernheim της Γερμανίας. 

Στην κορυφή του βουνού που βρισκόταν εκεί ήταν χτισμένη ήδη από τα χρόνια των Κελτών μία εκκλησία. Στους πρόποδες του βουνού, κοντά στην πηγή που βρήκε και του φανερώθηκε στο όνειρο, έχτισε ο Disibod και οι συνοδοί του μία καλύβα. Σαν αποτέλεσμα του ιεραποστολικού τους έργου χτίστηκε εκεί λίγο μετά μία εκκλησία με κολυμβήθρα για τις βαπτίσεις.  Ο Disibod κοιμήθηκε το έτος 700 όταν ήταν 81 ετών. Ο τάφος του έγινε τόπος προσκυνήματος όπου πολλά θαύματα συνέβαιναν. Μετά την κοίμηση του Disibod χτίστηκαν στην κορυφή του βουνού μία εκκλησία και ένα μικρό μοναστήρι το οποίο είναι ένα από τα παλιότερα στην περιοχή Mainzer Sprengel. Το 754 επισκέφτηκε ο άγιος και μάρτυρας Bonifatius σαν Επίσκοπος του Mainz (Γερμανία) τον τάφο του ιεραποστόλου και μετέφερε τα λείψανα του Disibods κάτω από το Ιερό της εκκλησίας του Μοναστηριού. 

Γερμανικό κείμενο εδώ 

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow 

The Reality of Christianity in Japan | An Orthodox Priest Speaks

 In this interview, a Japanese Orthodox priest shares his perspective on the reality of Christianity in Japan, the challenges facing the Church, and the hope he sees for the future.

We also discuss missionary work, the use of traditional Japanese in worship, what draws Japanese people to Orthodoxy, and the beauty of Orthodox memorial prayers and funerals.

Δυό φορές προσπάθησα νά σέ ξεκάνω, ρέ, ἀλλά σέ γλίτωσαν ἡ Κυρά σου (ἡ Παναγία) καί κεῖνος ὁ ξεδοντιάρης ὁ γέροντάς σου

 

 Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ἐκοιμήθη τό 1984.Τό 1985, δηλαδή ἕναν χρόνο μετά, ἐξελέγη Μητροπολίτης Ἀργολίδος ἕνας φίλος του, ὁ π. Ἰάκωβος, πού ἦταν Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἄρτης, (ἐκοιμήθη τώρα), ἕνας εὐλαβέστατος καί ἅγιος Ἐπίσκοπος.

Ἕνα χρόνο μετά τήν εἰς Ἐπίσκοπο χειροτονία καί ἐνθρόνισή του, δηλαδή τό 1986, τόν κάλεσαν στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Μαρίνης, πού εἶναι πάνω στόν λόφο στό κάστρο τοῦ Ἄργους, γιά νά διαβάσει δύο κοπέλες, 17 καί 18 ἐτῶν, πού βασανίζονταν ἀπό τά δαιμόνια.

Μοῦ διηγήθηκε αὐτό τό περιστατικό ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Ἀργολίδος Ἰάκωβος, ἀλλά θά σᾶς διαβάσω τώρα πῶς τό περιγράφει γραπτῶς ἕνας Ἱερέας πού ἦταν παρών ἐκεῖ, ὁ π. Δημήτριος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Ἄργους. 

Λέει, λοιπόν, σέ γραπτή μαρτυρία του:

«Κατά τήν διάρκεια τοῦ ''διαβάσματος''τά δαιμόνια χυδαιολογοῦσαν εἰς βάρος τοῦ Δεσπότη καί σέ μία στιγμή τό ἕνα εἶπε:

-Δυό φορές προσπάθησα νά σέ ξεκάνω, ρέ, ἀλλά σέ γλίτωσαν ἡ Κυρά σου (ἡ Παναγία) καί κεῖνος ὁ ξεδοντιάρης ὁ γέροντάς σου,(ὁ μακαριστός π. Ἀθανάσιος Χαμακιώτης).

Ξαφνικά, μετά ἀπό λίγο, ἄρχισαν τά δύο δαιμόνια νά κραυγάζουν μέ τρόμο:

 -Φῦγε, Καλλίνικε, μᾶς καῖς, μᾶς στραβώνεις, ἄσε μας ἥσυχους, φύγεεε!

Ἀπορημένος, περιγράφει ὁ Ἱερεύς, ρώτησα τόν Μακαριστό Ἰάκωβο,

 -Ποιόν Καλλίνικο βλέπουν, Σεβασμιώτατε, καί καίγονται;”

-Τόν ''Ἐδέσσης'', μοῦ ἀποκρίθηκε:

 -Καί πῶς βρέθηκε ἐδῶ, Σεβασμιώτατε, ὁ Ἐδέσσης; ρώτησα.

-Τόν ἐπικαλέστηκα νοερῶς, ἀπάντησε».

Κοιτάξτε, τήν ὥρα ἐκείνη πού ὁ Μητροπολίτης Ἰάκωβος διάβαζε ἐξορκισμούς νά φύγουν τά δαιμόνια, αὐτά φώναζαν.

Ὁ Μητροπολίτης ἐπικαλέστηκε νοερά, μυστικά τόν Καλλίνικο πού εἶχε πεθάνει ἕνα χρόνο πρίν, καί τήν ὥρα πού τόν ἐπικαλέστηκε νοερῶς, τά δαιμόνια ἄρχισαν νά φωνάζουν καί νά λένε: «Φύγε, Καλλίνικε».

Συνεχίζει τήν διήγησή του ὁ π. Δημήτριος:

-Τόν γνωρίζετε τόν Καλλίνικο;, ρώτησε ὁ Μακαριστός (Μητροπολίτης Ἰάκωβος) τά δαιμόνια.

-Ναί -ἀποκρίθηκε τό ἕνα ἀπό αὐτά- μέ εἶχε βγάλει πρίν ἀπό χρόνια, ἀπό ἕναν νεαρό στό Ἀγρίνιο”

-Ἄαα -ψιθύρισε ὁ Δεσπότης- τώρα ἐξηγεῖται ἡ ὑπόθεση.

-Ποιά ὑπόθεση, Σεβασμιώτατε; τόν ρώτησα.

-Θά σᾶς πῶ μόλις τελειώσουμε. ἀπάντησε.

Μετά τό πέρας τῶν ἐξορκισμῶν ὁ μακαριστός Μητροπολίτης μας, διηγήθηκε ὅτι ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Ἐδέσσης κυρός Καλλίνικος ὅταν ἦταν ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας τοῦ εἶχε ἀναφέρει σέ κάποια συζήτησή τους ὅτι δύο κληρικοί στό Ἀγρίνιο (δέν ἀπεκάλυψε ὅμως ὀνόματα) κλήθηκαν νά προσευχηθοῦν γιά ἕναν νεαρό δαιμονιζόμενο. Μετά τήν ἀνάγνωση τῶν ἐξορκισμῶν ὁ ἕνας ἔφυγε. Ὁ ἄλλος, συμπονώντας τόν βασανιζόμενο νέο, ἔμεινε μαζί του σχεδόν ὅλη τή νύχτα προσευχόμενος καί τελικά τό δαιμόνιο ἔφυγε».

Αὐτό τό γνωρίζω καί ἐγώ προσωπικά, τό γνωρίζει καί ὁ νῦν Μητροπολίτης Ἐδέσσης Ἰωήλ, ὁ ὁποῖος ἦταν Ἱεροκήρυκας καί ἤμασταν μαζί καί οἱ δύο Ἱεροκήρυκες καί τό βεβαιώνουμε. Μᾶς τό ἔλεγε αὐτό πολλές φορές:

«Ξέρω κάποιον ἱερομόναχο ὁ ὁποῖος στό Ἀγρίνιο ἔβγαλε ἕνα δαιμόνιο».

Καί τώρα ἔρχεται ἐδῶ μετά τόν θάνατό του καί καταλαβαίνουμε ὅτι ἦταν ὁ ἴδιος, ἐπειδή τό ἀπεκάλυψε τό ἴδιο τό δαιμόνιο.

Ἐμένα ὅταν αὐτό τό περιστατικό μοῦ τό διηγήθηκε ὁ Μητροπολίτης Ἀργολίδος Ἰάκωβος, μοῦ ἔλεγε ὅτι, ἐκτός αὐτῶν πού γράφει ἐδῶ ὁ Ἱερέας ὁ π. Δημήτριος πού ἦταν παρών, φώναζε τό δαιμόνιο καί ἔλεγε:

«Μέ καῖς, ὅμως δέν φταῖς ἐσύ, ἔλεγε στόν Μητροπολίτη Ἀργολίδος Ἰάκωβο, δέν φταῖς ἐσύ, ἀλλά αὐτός πού σέ ἔκανε Δεσπότη».

Ἀμέσως ὁ Ἰάκωβος ρώτησε: «Ποιός μέ ἔκανε Δεσπότη;»

Καί τό δαιμόνιο ἀπάντησε: «Ὁ Καλλίνικος, αὐτός σέ ἀγαποῦσε, ἤθελε νά σέ κάνη Δεσπότη, ἀλλά σέ ἔκανε τώρα πού βρίσκεται στόν οὐρανό.

Αὐτός μέ ἔβγαλε πρίν λίγα χρόνια ἀπό ἕναν ἄνθρωπο καί ἐγώ τόν πολεμοῦσα σέ ὅλη τήν ζωή του.Κατόρθωσα νά τοῦ φάω τήν σάρκα του μέ τήν ἀρρώστια, ἀλλά αὐτός λάμπει στόν οὐρανό. Τόν ἁγίασε τό ἄδειο πορτοφόλι του.Αὐτός σέ προστατεύει.Ἄν σέ δῶ χωρίς αὐτόν, θά σοῦ κάνω κακό».

Ιερόθεος, Μητροπολίτης Ναυπάκτου.

Πηγή  

The Irish mystic of Glendalough (Chronicles of the Desert - Episode 18)

The Guardian of Paris - The Life of Saint Genevieve of Paris

Διακαινήσιμος Εβδομάδα 2026 από τον Ορθόδοξο ναό της Γεννήσεως του Χριστού στο Γιάματε της Ιαπωνίας

 

Πηγή 

His Parents Disliked Religion—Now He’s an Orthodox Priest in Japan☦️

Η Γερμανική Ορθόδοξη Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδας στο Buchhagen

 Αγία Τριάδα

Η Αγία Μονή της Αγίας Τριάδος στο Buchhagen, στο Weserbergland, ιδρύθηκε το 1990 από τον Γέροντα Ιωάννη. Είναι η έδρα της πρώτης γερμανικής ορθόδοξης μοναστικής κοινότητας και από το 1993 αποτελεί αββαείο του Βουλγαρικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου. Η μοναστική ζωή ακολουθεί την παράδοση του Αγίου Όρους Άθω.

Οι μοναχοί είναι άνδρες αφιερωμένοι στον Θεό, οι οποίοι ζουν σε άγια υπακοή με τον γέροντά τους. Η καρδιά του μοναχισμού είναι η αγάπη προς τον Θεό που υπερβαίνει τα πάντα και η πλήρης αφοσίωση σε Αυτόν, η οποία βρίσκει την έκφρασή της στην ολοκληρωτική μοναστική προσφορά. Στη μυστηριώδη σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου, στην προσευχή, την εργασία και τη μελέτη, αυξάνει η ζωή του αγιασμού.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη και καλλιέργεια της γερμανόφωνης ορθόδοξης εκκλησιαστικής ψαλμωδίας. Ακούστε εδώ 

Η μονή είναι οικονομικά αυτοσυντήρητη. Η βιολογική κηπουρική, οι οικιακές εργασίες, η μεταφραστική εργασία, οι καλλιτεχνικές και άλλες δραστηριότητες ανήκουν στη ζωή της όπως και η καρδιακή προσευχή, η λατρεία και η ιερή ψαλμωδία.

Ανέγερση του καθολικού της μονής

Επιτέλους έφθασε η ώρα. Η εκκλησία υψώνεται πλέον ορατά. Μαζί με εθελοντές βοηθούς, οι πατέρες εργάζονται οι ίδιοι ως προσευχόμενοι κτίστες και οικοδόμοι. Στον σχεδιασμό, ο Γέροντας συνδέεται με την αρχαιότερη γερμανική ιερή αρχιτεκτονική, η οποία ήταν στενά συνδεδεμένη με τη βυζαντινή. Στο πνεύμα της Αγίας Παραδόσεως, χάρη στην εφαρμογή μουσικά φυσικών αναλογιών, δημιουργείται εδώ ένας ιερός χώρος εξαιρετικής αρμονίας και ομορφιάς.

Για να στηρίξετε την ανέγερση του καθολικού της μονής δωρεές εδώ

Λογαριασμός δωρεών (Παρακαλούμε προσέξτε τα κεφαλαία και πεζά γράμματα)

Deutsches Orthodoxes Dreifaltigkeitskloster

IBAN: 

DE50 2545 0110 0026 0024 28

BIC: NOLADE 21 SWB

Sparkasse Hameln-Weserbergland

Ιστορία

Η Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος ιδρύθηκε το 1990 από τον Γέροντα Ιωάννη και τα επόμενα χρόνια ανεγέρθηκε μαζί με τους πρώτους μοναχούς με ίδια μέσα και με τα ίδια τους τα χέρια. Στο μεταξύ το ιερό στηρίζεται από μια δεύτερη γενιά μοναχών. Η γραμμή της μοναχικής κουράς του μεγάλου σχήματος, η οποία μεταδίδεται στην Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος, μπορεί να ανιχνευθεί πίσω σε πολλές γενιές. Οδηγεί μέσω του Γέροντα Δανιήλ των Κατουνακίων (αρχές 19ου αι.) στην περιοχή της Μεγίστης Λαύρας και στον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη.

Ο πατήρ Ιωάννης σπούδασε τη δεκαετία του 1970 στο Βερολίνο μουσική, αργότερα θρησκειολογία και βυζαντινολογία. Αφού ήρθε σε επαφή με την Ορθοδοξία το 1974, παρακολουθούσε τακτικά τις ορθόδοξες ακολουθίες και άρχισε την άσκηση της καρδιακής προσευχής. Το 1981 έγινε μοναχός στο Άγιον Όρος και εκεί, τον Αύγουστο του 1984, έλαβε τη μοναχική κουρά του Μεγάλου Σχήματος.

Με την ευλογία του γέροντά του, το 1985 άρχισε την χορωδιακή προσευχή μαζί με δύο αδελφούς σε ένα προσωρινό μοναστηριακό διαμέρισμα στο τότε Δυτικό Βερολίνο και προετοίμαζε την ίδρυση της μονής. Η ζωή κινήθηκε για μερικά χρόνια ανάμεσα στο Άγιον Όρος και το Βερολίνο.

Το έτος της γερμανικής ενότητας, το 1990, οι μοναχοί αγόρασαν το οικόπεδο στο Buchhagen και άρχισαν την οικοδόμηση του γερμανικού ορθόδοξου ιερού.

Απρόβλεπτες αντιστάσεις στάθηκαν απέναντι στην ίδρυση της μονής· ατελείωτες δυσκολίες έπρεπε να ξεπεραστούν. Όμως με τη χάρη και την ευλογία της Αγίας Τριάδος, τη βοήθεια της Παναγίας Θεοτόκου Μαρίας και των Αγίων Πατέρων συνέβησαν και πολλά θαύματα.

Τον Αύγουστο του 1994 η μονή καθαγιάστηκε από την Αυτού Υψηλοσεβασμιότητα Συμεών, Μητροπολίτη Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης, ως γερμανική ορθόδοξη αββαεία στην κοινωνία του Βουλγαρικού Πατριαρχείου. Κατά τα επόμενα δύο χρόνια ανεγέρθηκε η κρύπτη του μοναστηριακού ναού και το 1996 καθαγιάστηκε επίσης ως ναός της Θείας Σοφίας.

Από το 1999 έως το 2002 ανεγέρθηκαν ο πύργος του Μιχαήλ και το βόρειο μοναστηριακό τείχος με τον πύργο της Μαρίας.

Από το 2004 έως το 2009 κατασκευάστηκε η κρήνη του αγιασμού, και το 2013 και 2014 αναδιαμορφώθηκε ο χώρος της εισόδου.

Η μονή είναι πλέον αδιανόητη χωρίς την περιοχή. Οι άνθρωποι της γύρω περιοχής εκτιμούν τους μοναχούς και χαίρονται όταν βλέπουν έναν από τους πατέρες στην πόλη. Ξέρουν ότι όταν από το βουνό οι καμπάνες ηχούν προς την κοιλάδα, στο ιερό αρχίζει η ψαλμωδία και οι μοναχοί προσεύχονται για τη χώρα και τους ανθρώπους. Ορισμένοι ορθόδοξοι πιστοί μετακόμισαν στην περιφέρεια Holzminden εξαιτίας της μονής, για να μπορούν να συμμετέχουν τακτικά στις ακολουθίες. Πολλοί επισκέπτες από τη Γερμανία και από πολλές άλλες χώρες ελκύονται ξανά και ξανά στη μονή του Buchhagen, όπου βρίσκουν και στην κοντινή περιοχή καλές δυνατότητες διανυκτέρευσης σε ξενοδοχεία και πανσιόν.

Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε την ιστοσελίδα της Μονής εδώ

美が神へ導いた | From Soviet Atheism to Orthodoxy

Ο θρύλος για τον κοιμώμενο βασιλιά Αρθούρο

Ο θρύλος για τον κοιμώμενο βασιλιά Αρθούρο

Ο πλατύς λόφος στο South Cadbury, στεφανωμένος με μερικά από τα πιο εκτεταμένα αναχώματα της χώρας, τόπος μίας μεγάλης μάχης, διεκδικεί την υποψηφιότητα του να αναγνωριστεί σαν ο τόπος όπου βρισκόταν το οχυρό του Αρθούρου, το Camelot. Γειτονικές τοποθεσίες το πιστοποιούν αυτό, όπως για παράδειγμα το χωριό Queen Camel και ο κοντινός Ποταμός Camel. Για όλους τους ντόπιους μέσα στους αιώνες, η αναγνώριση του Cadbury σαν την βασιλική αυλή του Αρθούρου είναι τόσο προφανής όσο το ότι το νερό είναι υγρό. 

Μέσα στον λόφο, ο Αρθούρος κείτεται κοιμώμενος μαζί με τους εκατό ιππότες του μέχρι την στιγμή που η Βρετανία θα αντιμετωπίσει την μεγαλύτερη καταστροφή της. Τότε είναι η στιγμή που ο βασιλιάς θα ξυπνήσει και θα μαζέψει τους ιππότες του για να υπερασπιστεί την χώρα του για ακόμη μία φορά. 

Λένε πως κάθε εφτά χρόνια την Παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου* ή εάν η Παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου συμπέσει με την πανσέληνο, οι πύλες στον λόφο ανοίγουν και ο βασιλιάς μαζί με την συνοδεία του ιππεύουν έξω από τον λόφο. Με φλεγόμενα δόρατα και τα πέταλα των αλόγων τους ασημωμένα, ιππεύουν κατά μήκος της περιοχής King Arthur's Causeway προς το Glastonbury Tor. Έχουν βρεθεί ασημένια πέταλα σε αυτή την διαδρομή.

Πίσω από το Cadbury Hill βρίσκεται το Πηγάδι του Βασιλιά Αρθούρου. Εάν πλύνεις το πρόσωπό σου στα νερά του την Παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου, τα όνειρα σου την νύχτα αυτή θα σου αποκαλύψουν που κρύβονται οι πύλες και θα σε πάνε πέρα από αυτές για να δεις τον κοιμώμενο Αρθούρο και τους ιππότες του. 

*Σύμφωνα με άλλες πηγές αυτό συμβαίνει κάθε παραμονή των Χριστουγέννων.

Από το βιβλίο Somerset Folk Tales

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow 

Woe to those who treat Holy Things as common!

Η Μάγισσα του Wookey Hole

 Η Μάγισσα του Wookey Hole

Υπήρχε κάποτε μία μάγισσα η οποία ζούσε σε μία σπηλιά που την ονόμαζαν Wookey Hole, ακριβώς πάνω από το χωριό που φέρει το ίδιο όνομα με αυτή την σπηλιά. Σαν νεαρή γυναίκα είχε μια ερωτική απογοήτευση και αυτή η πίκρα που την κατέλαβε τότε την έκανε να στραφεί προς την μαγεία.

Αφού κατοίκισε μέσα στην σπηλιά, αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής της σε μοχθηρές πράξεις, με την μία να είναι χειρότερη από την άλλη. Η μάγισσα έτρεφε ιδιαίτερο μίσος προς τους νεαρούς ερωτευμένους και τους έκανε ξόρκια τα οποία τους οδηγούσαν στη σπηλιά της όπου τους δολοφονούσε και τους έτρωγε. Αυτό πιστοποιείται από τα κόκαλα που έβρισκαν κατά καιρούς στο νερό που έτρεχε μέσα από το χωριό. 

Με τον καιρό, η κακή της φήμη έφτασε στα αφτιά του Επισκόπου του Wells και έστειλε έναν από τους μοναχούς του για να την ξεφορτωθεί. Αυτός ήταν ένας μοναχός του οποίου η μνηστή είχε πεθάνει όταν ήταν νεαρός άνδρας. Έτσι, έπειτα αυτός αρνήθηκε την κοσμική ζωή βρίσκοντας παρηγοριά μόνο στους λόγους των αγίων και στις άγιες πράξεις. 

Εξοπλισμένος με έναν σταυρό και αγιασμό ευλογημένο από τον επίσκοπο, μπήκε στην σπηλιά κρατώντας τον σταυρό μπροστά του. Όταν το είδε αυτό, η μάγισσα κατέφυγε πιο βαθιά μέσα στο σπήλαιο, όχι από φόβο, αλλά επειδή ήθελε να τον παρασύρει πιο βαθιά στο κρησφύγετο της. Ο μοναχός την ακολούθησε ώσπου δεν μπορούσε να πάει πιο μακριά. Εκείνη τότε γύρισε προς το μέρος του και άρχισε να ρίχνει κατάρες οι οποίες έκαναν μεγάλα κομμάτια των βράχων να αποκολληθούν και να αρχίσουν να πέφτουν γύρω τους. 

Χωρίς να έχει χρόνο να ανοίξει το μπουκάλι με τον αγιασμό, το πέταξε επάνω της. Το μπουκάλι χτύπησε πάνω σε μία πέτρα και έγινε κομμάτια βρέχοντάς την με το περιεχόμενό του και αμέσως την μετέτρεψε σε πέτρα.

Εάν είναι κάποιος αρκετά γενναίος ώστε να επισκεφτεί την σπηλιά σήμερα, θα μπορέσει να δει τον σταλαγμίτη της, μία άσχημη γριά γυναίκα που φοράει το καπέλο της και είναι τέλεια πετρωμένη. Η γάτα που είχε μαζί της, μετατράπηκε επίσης σε πέτρα και βρίσκεται και αυτή μέσα στην σπηλιά. Όμως η κρυστάλλινη σφαίρα της μάγισσας βρίσκεται τώρα στο τοπικό μουσείο όπου φυλάσσεται για να μην πέσει σε λάθος χέρια.

Από το βιβλίο Somerset Folk Tales

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow