Το έγκλημα και η μετάνοια του βασιλιά Αρθούρου

Το έγκλημα και η μετάνοια του βασιλιά Αρθούρου 

Ο βασιλιάς Αρθούρος στοιχειωνόταν από την ανάμνηση ενός φοβερού λάθους, ενός εγκλήματος το οποίο διέπραξε ο ίδιος τον καιρό που τον σεβόντουσαν και τον εγκωμίαζαν τόσο οι αυλικοί όσο και ο απλός λαός. Ο βασιλιάς, ενώ μαχόταν για την δικαιοσύνη, τον ιπποτισμό και την προστασία των αδύναμων, ήταν ένας φονιάς, ο φονιάς του ίδιου του γιου του και ένας δολοφόνος αμέτρητων νεογέννητων αγοριών, ακριβώς όπως ένας κακόφημος βασιλιάς πριν από αυτόν. 

Ο Αρθούρος πληροφορήθηκε έντρομος, πως χωρίς να το γνωρίζει κοιμήθηκε με την ίδια την ετεροθαλή αδερφή του και πως αυτή ήταν έγκυος με το παιδί του. Έτσι έγιναν τα πράγματα:

Ο Αρθούρος δεν είχε δει την Morgaine από όταν ήταν μικρό κορίτσι. Ζούσε μία απομονωμένη ζωή, εκπαιδευόμενη για να γίνει μία από τις "Εννέα Αδερφές", τις ιέρειες φρουρούς της Νήσου του Άβαλον, ιερό και πύλη του Άλλου Κόσμου (κατά την παγανιστική θρησκεία). Όταν πήγε στην βασιλική αυλή, σαν μια ώριμη γυναίκα πλέον, όμορφη και δελεαστική, δεν την αναγνώρισε. Και ούτε γνώριζε πως εκτός από ετεροθαλής αδερφή του ήταν και μάγισσα. Με τις μαγικές της δυνάμεις, δεν ήταν δύσκολο για εκείνη να αποπλανήσει τον Αρθούρο. Πράγματι σε κάποιους κύκλους ήταν γνωστή σαν Morgaine-Le-Fei, Morgan του λαού των Ξωτικών. 

Με τις μαγικές της τέχνες, η Morgaine ανακάλυψε πως εξαιτίας της προδοσίας της γυναίκας του Αρθούρου, ο γάμος του Αρθούρου θα ήταν καταραμένος με στειρότητα. Η μοιχική σχέση της  Guinevere με τον αγαπημένο του ιππότη, τον Λάνσελοτ, σήμαινε πως αυτή και ο Αρθούρος δεν θα λάμβαναν ποτέ την ευλογία ενός παιδιού. Ο γάμος τους δεν ήταν πλέον ένας Ιερός Γάμος και η  Morgaine, η Ιέρεια της Ιερής Γης του Άβαλον, γνώριζε πως η χώρα δεν θα έβρισκε συγχώρεση. Κάποιοι λένε πως για αυτόν τον λόγο αποφάσισε να κυοφορήσει το παιδί του Αρθούρου, για το καλό της χώρας, ώστε να υπάρξει ένας διάδοχος για όλα αυτά που είχε καταφέρει ο αδερφός της και να μην διαλυθεί η χώρα από πολέμους και προδοσίες μετά τον θάνατο του Αρθούρου. 

Άλλοι λένε πως το κίνητρό της ήταν απλά αυτό της εκδίκησης. Η Morgaine πίστευε πως ο πατέρας του Αρθούρου, ο Uther, είχε δολοφονήσει τον δικό της προκειμένου να πάρει την μητέρα της για εκείνον. Η ιστορία λέει πως ο πατέρας του Αρθούρου το έκανε αυτό με την βοήθεια του μάγου Merlin. Πιθανόν να ήταν όργανο του Merlin, πιστεύοντας πως ήταν δική του η επιθυμία εξαρχής. Όμως εάν ο Merlin είχε μαγικές ικανότητες, το ίδιο είχε και αυτή και καθώς μεγάλωνε πρόσμενε για την κατάλληλη στιγμή  που θα χρησιμοποιούσε τις δυνάμεις της εναντίον του. Ακριβώς καθώς ο Merlin είχε βοηθήσει να καταστραφεί ο πατέρας της ώστε να προβιβάσει τον δικό του άνθρωπο, έτσι και αυτή θα ισοπέδωνε τον γιο αυτού του άνδρα. 

Όταν ο Αρθούρος έμαθε πως είχε κοιμηθεί με την ίδια την αδερφή του, καταλήφθηκε από ντροπή. Και όταν έμαθε πως ένας γιος είχε γεννηθεί, φοβήθηκε πως η αιμομιξία θα έβγαινε στο φως και έτσι θα ακολουθούσε μεγαλύτερη ντροπή. Αυτός ο φόβος τον κατέλαβε τόσο πολύ που υπερέβηκε κάθε τύψη που θα μπορούσε να αισθανθεί στην σκέψη του να δολοφονήσει ένα αθώο παιδί. Όμως πως θα έβρισκε το παιδί; Πως θα το αναγνώριζε; Ο μόνος σίγουρος τρόπος ήταν να θανατώσει όλα τα μωρά που είχαν την ηλικία του. Ο Αρθούρος έδωσε την εντολή να βρεθούν όλα, να τοποθετηθούν σε μία βάρκα και να τα ρίξουν στην θάλασσα να πνιγούν. 

Έτσι ο Αρθούρος βασανιζόταν από τις τύψεις, τύψεις που δεν μπορούσε να μοιραστεί με κανέναν. Κοιτούσε με απλανές βλέμμα την Guinevere και τον Λάνσελοτ καθώς η σχέση τους απειλούσε να καταστρέψει την βασιλική αυλή και το βασίλειο του. Η γυναίκα του δεν τον παρότρυνε να μοιραστεί τα προβλήματά του. Οι ίδιες της οι τύψεις την απέτρεπαν από το να δει το στοιχειωμένο βλέμμα του. Ο αγαπημένος του ιππότης, ο Lancelot δεν ρωτούσε τι προβλημάτιζε τον φίλο του και βασιλιά του. Νόμιζε πως γνωρίζει την απάντηση. 

Και έτσι οι μέρες περνούσαν με τον Αρθούρο να χάνει την πίστη στον εαυτό του και σε όσα πρέσβευε.

Μία ημέρα, μία ευλαβής μοναχή της κοντινής μοναστικής κοινότητας ήρθε στην αυλή για να ζητήσει ελεημοσύνη. Είχε έρθει στον βασιλιά για να του ζητήσει χρήματα προκειμένου να επεκτείνει τις εγκαταστάσεις της αγίας Brigid στο Backery, κοντά στο Glastonbury Tor. Ο Αρθούρος την δέχτηκε με θερμότητα και της υποσχέθηκε τα χρήματα που χρειαζόταν. Προκειμένου να διευκολυνθεί την ρώτησε για το έργο της και από που είχε έρθει. Ενθαρρυμένη από το ενδιαφέρον του, η μοναχή του μίλησε για την αποστολή τους με αυτούς που ήταν πνευματικά άρρωστοι καθώς και σωματικά. Του είπε πως ένα από τα εκκλησάκια τους, αφιερωμένο στην Αγία Μαρία την Μαγδαληνή ήταν τόπος αποκάλυψης μυστηρίων και θαυματουργών οραμάτων. Του περιέγραψε πως είχε μία μικρή πόρτα στον νότιο τοίχο του και πως εάν κάποιος κατάφερνε να μπει μέσα από αυτή την πόρτα θα λάμβανε άφεση αμαρτιών. 

Βαθιά μέσα του ο Αρθούρος, άκουσε έναν ψίθυρο ελπίδας. Η ευλαβής αδερφή χάρηκε όταν άκουσε πως σκόπευε να επισκεφτεί το μοναστήρι τους και όχι πολύ μετά ο Αρθούρος έκανε προετοιμασίες για το ταξίδι. Μόνο ένας ακόλουθος του θα τον συνόδευε και οι δυο τους ξεκίνησαν για το Backery. Όταν οι ομίχλες του Avalon τους κύκλωσαν, η ανησυχία του Αρθούρου μεγάλωσε καθώς αισθάνθηκε πόσο κοντά ήταν στο βασίλειο της Morgaine, και πόσο εύθραυστα ήταν τα όρια μεταξύ των κόσμων τους. 

Όταν έφτασε τελικά στο Backery, ο Αρθούρος δεν ήθελε αρχικά να μπει από την νότια στενή πύλη. Ήθελε χρόνο για να προετοιμαστεί, χρόνο για να επιτύχει. Εξήγησε στις μοναχές πως κατά την διάρκεια της παραμονής του θα ήθελε να έχει την ευκαιρία να αποσυρθεί σε ένα ήσυχο μέρος. Νήστεψε και πέρασε την ημέρα του με προσευχή. 

Την νύχτα ονειρεύτηκε πως άκουσε μία φωνή να τον καλεί στο εκκλησάκι αλλά την επόμενη ημέρα θεώρησε πως ήταν απλά ένα όνειρο. Την δεύτερη νύχτα το ίδιο πράγμα συνέβη και πάλι μόλις ο Αρθούρος ξύπνησε το αγνόησε. Παρόλα αυτά, την τρίτη νύχτα καθώς το όνειρο του Αρθούρου επαναλήφθηκε, ο ακόλουθός του ονειρευόταν την ίδια στιγμή πως και αυτόν τον καλούσε μία φωνή να πάει στο εκκλησάκι. Στο όνειρό του, ο ακόλουθος υπάκουσε στην εντολή, πήγε στο εκκλησάκι και πήρε ένα από τα κηροπήγιά του. Καθώς ονειρευόταν ακόμη, την στιγμή  που έφευγε από το εκκλησάκι με το κηροπήγιο, κάποιος τον χτύπησε από πίσω με δύναμη στο κατώφλι. 

Ο ακόλουθος, ο οποίος κοιμόταν κοντά στο κρεβάτι του βασιλιά, ξύπνησε ουρλιάζοντας γεγονός που φυσικά ξύπνησε τον Αρθούρο. Διηγήθηκε στον άρχοντά του τι συνέβη κατά την διάρκεια του ονείρου του και οι δύο ξαφνιάστηκαν όταν είδαν το αίμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού του ακόλουθου και το κηροπήγιο από το εκκλησάκι. Ο Αρθούρος κατάλαβε πως είτε ήταν έτοιμος είτε όχι, έπρεπε να λάβει το κάλεσμα για το εκκλησάκι στα σοβαρά. 

Την επόμενη νύχτα, πήγε μόνος στο εκκλησάκι. Εκεί είδε ένα όραμα με δύο χέρια που κρατούσαν σπαθιά, τα σώματά τους συγκρούονταν καθώς πάλευαν μέσα στο εκκλησάκι. Πέρα από αυτά υπήρχε το σώμα ενός μοναχού το οποίο το είχαν αποθέσει επάνω σε έναν θάμνο μπροστά στο ιερό. Ο ηλικιωμένος ιερέας που τελούσε την Θεία Λειτουργία του είπε πως ήταν το σώμα ενός αγίου μοναχού από το Andrewsey. Αυτή ήταν μία από τις ευλογημένες περιοχές που δόθηκαν στον Άγιο Ιωσήφ της Αριμαθαίας για να διαδώσει τον Χριστιανισμό. Όταν ο ιερέας συνέχισε την Θεία Λειτουργία και έφτασε στην Θεία Ευχαριστία, ο Αρθούρος είδε την ίδια την Παρθένο Μαρία. Κουβαλούσε τον Χριστό σαν νήπιο και Τον σήκωσε επάνω από το ιερό για να τον προσφέρει σαν θυσία και ο Αρθούρος είδε το παιδί να σφαγιάζεται. 

Εκεί βρισκόταν ο Αρθούρος που είχε θυσιάσει τον ίδιο του τον γιο μόνο για να προστατέψει την φήμη και την υπόληψή του και εκεί βρισκόταν η Μαρία, η οποία θυσίασε το δικό της γιο έτσι ώστε οι αμαρτίες του Αρθούρου να συγχωρεθούν. 

Στο τέλος της λειτουργίας η Μαρία έδωσε στον Αρθούρο έναν κρυστάλλινο σταυρό. Αισθάνθηκε τόσο μικρός και ασήμαντος ώστε δεν δυσκολεύτηκε να συρθεί μέσα από την νότια πόρτα.

Όντας μετανοημένος και γεμάτος ελπίδα, λέγεται πως ο βασιλιάς Αρθούρος άλλαξε τα σύμβολα πάνω στην ασπίδα του. Τώρα το φόντο ήταν πράσινο για την γη που ορκίστηκε να προστατεύει. Τετραγωνίστηκε με έναν ασημένιο σταυρό σαν ευγνωμοσύνη για τον σταυρό που του έδωσε η Μαρία. Στο πάνω δεξιό τετράγωνο, στην περιοχή που προστάτευε την καρδιά του στην μάχη, σχεδίασε την Παρθένο Μαρία και τον μικρό Χριστό.

Με το πέρασμα του χρόνου, ήταν μικρή ανακούφιση για τον Αρθούρο το ότι ανακάλυψε πως ο γιος του, ο Mordred, επιβίωσε, το μοναδικό μωρό στην βάρκα που δεν πνίγηκε. Ο Mordred μία ημέρα θα επαναστατούσε ενάντια στον πατέρα του, θα νικούσε τις δυνάμεις του στην μάχη και τελικά θα τραυμάτιζε θανάσιμα τον Αρθούρο. Εάν είναι αλήθεια πως η Morgaine ζητούσε εκδίκηση, το κατάφερε διά μέσο του γιου του γιου του ανθρώπου του Merlin. 

Από το βιβλίο Somerset Folk Tales 

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow