Google+ Followers

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Ο άγιος Columba και η προφητεία του για τον ποιητή Cronan.

Ο άγιος Columba και η προφητεία του για τον ποιητή Cronan.



Κάποτε, καθώς ο άγιος καθόταν μία ημέρα μαζί με τους μοναχούς του κοντά στην λίμνη Lough Key στο Roscommon της Ιρλανδίας, πήγε να τους συναντήσει ένας Ιρλανδός ποιητής και αφού συζήτησε μαζί τους έφυγε. Έπειτα οι μοναχοί είπαν στον  Columba: «Γιατί δεν ζήτησες από τον ποιητή Cronan να μας πει ένα τραγούδι πριν να φύγει;»  
Ο άγιος τους είπε: «Γιατί μιλάτε με τόσο ματαιόδοξα λόγια; Πώς να ζητήσω από τον φτωχό άνδρα να μας πει ένα τραγούδι χαράς ενώ μόλις τώρα δολοφονήθηκε και τελείωσε έτσι σύντομα τις ημέρες του στα χέρια των εχθρών του;» Μόλις ο άγιος είπε αυτά τα λόγια, ένας άνδρας φώναξε πέρα από την λίμνη λέγοντας: «Αυτός ο ποιητής που σας άφησε πριν από λίγο δολοφονήθηκε από τους εχθρούς του.»
Όλοι όσοι ήταν παρόντες ξαφνιάστηκαν πολύ και κοιτιόντουσαν αναμεταξύ τους απορημένοι.

Αγγλικό κείμενο
http://sourcebooks.fordham.edu/basis/columba-e.asp

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Σχετικά με την προσευχή του αγίου Ιωάννη του Hexham της Αγγλίας.

Σχετικά με την προσευχή του αγίου Ιωάννη του Hexham της Αγγλίας.



Λίγο πριν να αφήσει την θέση του επισκόπου, ο άγιος Ιωάννης, πήγαινε συχνά στα κρυφά τη νύχτα σε ένα εκκλησάκι για να προσευχηθεί. Μία νύχτα, ο διάκονος του, ονόματι Sigga, κοίταξε μέσα από μία τρύπα στην πόρτα της εκκλησίας και είδε τον Ιωάννη να προσεύχεται με το άκτιστο φως να λάμπει πάνω από το κεφάλι του και το Άγιο Πνεύμα να βρίσκεται σαν περιστέρι από πάνω του. Το πρόσωπο του Sigga κάηκε από το φως και τη θερμότητα και ο άγιος Ιωάννης άκουσε τις κραυγές του πόνου του. Παίρνοντας τον Sigga μέσα στο εκκλησάκι, άγγιξε το πρόσωπο του το οποίο θεραπεύτηκε αμέσως. Ο άγιος Ιωάννης είπε στον Sigga να μην πει τίποτα για όσα είδε πριν να πεθάνει αυτός (δηλαδή πριν να πεθάνει ο Ιωάννης.)      

Αγγλικό κείμενο
http://www.pravoslavie.ru/english/79123.htm

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow



'' Μόνο οι καρδιές των Αγίων είναι απαλλαγμένες από αυτά τα φίδια: τα πάθη!''

Image may contain: 1 person, beard

 Έχετε ποτέ παρατηρήσει την ζωή της καρδιάς; Δοκιμάστε να το κάνετε, έστω για ένα μικρό διάστημα και παρατηρήστε τί θα ανακαλύψετε:
Προκύπτει κάτι δυσάρεστο, και ταράζεστε! Σας βρίσκει κάποια δυστυχία και νοιώθετε λύπηση για τον εαυτό σας. Βλέπετε κάποιον που δεν συμπαθείτε, και αμέσως αναβλύζει μέσα σας η εχθρότητα! Συναντιέστε με κάποιον ισότιμό σας, ο οποίος εν τω μεταξύ σας έχει προσπεράσει κοινωνικά και αρχίζετε να τον φθονείτε.. Αναπολείτε τα ταλέντα σας και τις ικανότητές σας, και αρχίζετε να νοιώθετε υπερηφάνεια!
Όλη αυτή η σαπίλα: ματαιοδοξία, σαρκική επιθυμία, λαιμαργία, ακηδία, κακία, η μία στοιβαγμένη πάνω στην άλλη, τελικά καταστρέφουν την καρδιά. Και όλα αυτά μπορούν να διαπεράσουν την καρδιά μέσα σε λίγα μόνο λεπτά. Για τον λόγο αυτό, κάποιος Ασκητής που ασκούσε αυστηρό έλεγχο στον εαυτό του, είπε πολύ σωστά ότι: ''η καρδιά του ανθρώπου είναι γεμάτη από δηλητηριώδη φίδια. Μόνο οι καρδιές των Αγίων είναι απαλλαγμένες από αυτά τα φίδια: τα πάθη!''

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς.

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_449.html

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Πως ο άγιος Ιωάννης του Hexham θεράπευσε με αγιασμό την γυναίκα ενός βαρόνου η οποία ήταν άρρωστη.

Πως ο άγιος Ιωάννης του Hexham θεράπευσε με αγιασμό την γυναίκα ενός βαρόνου η οποία ήταν άρρωστη.



Ο ηγούμενος Berthun ανέφερε και ένα άλλο θαύμα που έκανε ο επίσκοπος Ιωάννης. «Όχι μακριά από το μοναστήρι μας,» είπε αυτός, «σχεδόν δύο μίλια μακριά, είναι η πόλη κάποιου Puch, ενός βαρόνου, του οποίου η γυναίκα κειτόταν άρρωστη λόγο μιας βαριάς ασθένειας για σχεδόν σαράντα ημέρες και ήταν σε τόσο άσχημη κατάσταση που για τρεις εβδομάδες δεν μπορούσαν να την μεταφέρουν έξω από την κρεβατοκάμαρα όπου ήταν ξαπλωμένη. Συνέβη να καλέσει τότε ο βαρόνος αυτόν τον άνθρωπο του Θεού προκειμένου να κάνει τα θυρανοίξια μιας εκκλησίας. Όταν αυτό έγινε, ο βαρόνος επιθύμησε να έρθει στο σπίτι του και να δειπνήσει.    

Ο επίσκοπος αρνήθηκε, λέγοντας πως πρέπει να επιστρέψει στο μοναστήρι, το οποίο ήταν πολύ κοντά. Ο βαρόνος, παρακαλώντας τον με περισσότερη θέρμη, υποσχέθηκε πως θα του προσφέρει και χρήματα για τους φτωχούς εάν δεχτεί να έρθει στο σπίτι του. Τον παρακάλεσα και εγώ υποσχόμενος κατά τον ίδιο τρόπο να δώσω χρήματα για τους φτωχούς εάν πήγαινε να δειπνήσει στο σπίτι του βαρόνου και να δώσει την ευλογία του.  

Αφού τον πείσαμε με μεγάλη δυσκολία, πήγαμε να δειπνήσουμε. Ο επίσκοπος έστειλε στην γυναίκα που ήταν άρρωστη λίγο αγιασμό, τον οποίο είχε ευλογήσει για τα θυρανοίξια της εκκλησίας, με έναν αδερφό ο οποίος είχε έρθει μαζί μου, δίνοντας του την εντολή να της δώσει να πιει λίγο και να πλύνει το σημείο στο οποίο πονούσε περισσότερο με λίγο από αυτό το αγιασμένο νερό.

Αφού έγινε αυτό, η γυναίκα σηκώθηκε αμέσως υγιέστατη. Παρατήρησε πως δεν είχε θεραπευτεί απλώς από την ασθένεια της αλλά είχε επανακτήσει πλήρως την δύναμη που είχε χάσει για τόσο πολύ καιρό. Μοίρασε κούπες στον επίσκοπο και σε εμάς και έπειτα μας σέρβιρε κρέας και ποτό ακολουθώντας έτσι το παράδειγμα της μητέρας της συζύγου του Πέτρου η οποία υπέφερε από πυρετό και όταν την άγγιξε ο Κύριος σηκώθηκε υγιέστατη και τους φρόντισε.»

Αγγλικό κείμενο (από την εκκλησιαστική ιστορία του Αγγλικού έθνους του αγίου Bede)
http://www.gutenberg.org/files/38326/38326-h/38326-h.html

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Ο Άγιος νεομάρτυρας και Ομολογητής Ραφαήλ(Σειστσένκο)της Όπτινα (+6/19 Ιουνίου 1957)

Αποτέλεσμα εικόνας για Преподобноисповедник Рафаил (Шейченко), иеромонах

Ο Άγιος νεομάρτυρας και Ομολογητής Ραφαήλ(Σειστσένκο)της Όπτινα ήταν ρώσος ιερομόναχος και ομολογητής.
Γεννήθηκε το 1891 στο Κούρσκ.Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Ρωδίων.'Οταν επέστρεψε από το μέτωπο το 1918,αποχαιρέτησε τους γονείς και πήγε στο μοναστήρι της Όπτινα.
Υπέφερε για είκοσι χρόνια στις κομμουνιστικές φυλακές.Ήταν πνευματικό τέκνο των τελευταίων στάρετς της Όπτινα,κυρίως του Αγίου Νεκταρίου της Όπτινα.
Τα λείψανά του βρίσκονται στον ναό της Μεταμορφώσεως του Κυρίου στην Όπτινα.Εκοιμήθη στις 6 Ιουνίου 1957.Η αγιοκατάταξή του από την Ρωσική Ορθόδοξη εκκλησία έγινε το 2006

Αποτέλεσμα εικόνας για Преподобноисповедник Рафаил (Шейченко), иеромонах

O π. Ραφαήλ, εκτός από την προσωπική πνευματική στήριξη και καθοδήγηση, αφοσιώθηκε και σέ άλλη διακονία. Πολλοί πιστοί άρχισαν να τού ζητούν πνευματική καθοδήγηση με αλληλογραφία. Οι απαντήσεις του δίνουν μια ένδειξη τού βάθους της πνευματικής σοφίας του. την οποία απόκτησε με την ακλόνητη πίστη και τούς αγώνες του. Παραθέτουμε στη συνέχεια ένα μικρό δείγμα των επιστολών του:

Αποτέλεσμα εικόνας για Преподобноисповедник Рафаил (Шейченко), иеромонах

Από επιστολή του στην Τατιάνα Φιοντόροβνα Μπορτνιάνσκα-για. 12 Απριλίου 1946.
   Αγαπητή μου Τατιάνα Θεοδώροβνα, ειρήνη σέ σένα και σωτηρία από τον Κύριο!
Εκείνον πού ό Κύριος θέλει να φέρει κοντά Του. να τον γνωρίσει, παραχωρεί να τον βρουν ατέλειωτες δοκιμασίες, κυρίως μάλιστα όταν βλέπει πώς στην ψυχή αύτη υπάρχει ή μικρή ζύμη των χριστιανικών αρετών. Όταν ή ψυχή όμως έχει πολλές αδυναμίες και είναι προσκολημμένη στα γήινα, μολύνεται από την «αγάπη αυτού του κόσμου».
Ό Θεός από ψηλά βλέπει τί ανάγκη έχει ό καθένας μας. Το γεγονός ότι είμαστε όλοι περαστικοί διαβάτες στη γη είναι μια μεγάλη αλήθεια. Όλη ή διάρκεια της ύπαρξης μας στη γη δεν είναι παρά μια στιγμή, πιο ασήμαντη απ’ ότι είναι μια δροσοσταλίδα σέ σύγκριση με τα νερά τού ωκεανού. Έτσι κι ή ζωή μας σέ σύγκριση με την αιωνιότητα είναι εντελώς ασήμαντη. Το γεγονός ότι δίνουμε τόσο λίγη σημασία στην αιωνιότητα, το ότι την ξεχνάμε.
Είναι σίγουρα σημάδι της πτώσης μας όχι μόνο της σωματικής, μα και του νου και της καρδιάς μας. Ή γνώση του Θεού κι ή αυτογνωσία είναι αληθινή σοφία, είναι ό αληθινός θησαυρός, ή πραγματική ευτυχία τού άνθρωπου στη γη.

Αποτέλεσμα εικόνας για Преподобноисповедник Рафаил (Шейченко), иеромонах

Από επιστολή του στην Βαλεντίνα Φιοντόροβνα Μπορτνίνσκαγια (άχρονολόγητη).
   Αγαπητή μου κόρη Βάλια, Χριστός Ανέστη!
 Προς το παρόν ζω και είμαι καλά – τα υπόλοιπα τ’ αφήνω στο θέλημα τού Θεού. ‘Άς είναι δοξασμένος για ότι κι αν γίνει. Αυτός είναι Θεός, είναι Δημιουργός, γνωρίζει τί μας χρειάζεται και τί ωφελεί τον καθένα μας. Με το θέλημά Του. ακόμα και στην κόλαση θα είναι καλά – γιατί τότε η κόλαση θα πάψει να είναι κόλαση.
Για τον άνθρωπο όμως πού έχει στερηθεί τη χάρη του Θεού. πού έχει εξοβελίσει το Θεό από την ψυχή του με την αμαρτία και την αγνωμοσύνη του. ακόμα κι ό παράδεισος θα είναι κόλαση γι’ αυτόν, γιατί θα κουβαλήσει την κολασμένη ψυχή του στον παράδεισο.
Ή βασιλεία του Θεού ξεκινάει από δω, από τη γη. όπως κι ή κόλαση. Αυτό γίνεται μέσα μας. στην καρδιά και την ψυχή του άνθρωπου, με τον τρόπο πού ζει. Πέρα από το κατώφλι της αιωνιότητας το μόνο πού κατορθώνουν ή ψυχή κι ή καρδιά, είναι ν’ αναπτύσσονται αέναα στην ομοίωση προς τούς αγγέλους ή προς τούς διαβόλους. Επιθυμώ να σ’ αξιώσει ό Κύριος να δεχτείς το έλεος Του και το εύχομαι αυτό για όλες εσάς στο ιερό θυσιαστήριο του Θεού.

Αποτέλεσμα εικόνας για Преподобноисповедник Рафаил (Шейченко), иеромонах

Από επιστολή του στην Άννα Σάτοβα (αχρονολόγητη).
Παιδί μου Άνιούτα!
Φρόντισε την ψυχή σου, φρόντισε το σώμα σου, πρόσεχε το νου σου. Εύχομαι στην καρδιά σου να εντυπωθούν ό φόβος του Θεού εναντίον κάθε αμαρτίας και ανομίας. Διατήρησε την αγία πίστη, κράτησε άσβεστη στην ψυχή σου την ιερή φλόγα, όπως κρατάς αναμμένη τη λαμπάδα τη Μεγάλη Πέμπτη, όταν γυρίζεις στο σπίτι το βράδυ μετά την ακολουθία και την ανάγνωση τού ευαγγελίου των Παθών του Χριστού.

Να θυμάσαι πώς αν παραπατήσεις έστω και λίγο από απροσεξία ή αμέλεια, ή ιερή φλόγα θα σβήσει. Πρόσεχε παντού και πάντα. Γευόμαστε το κατά δύναμη την πνευματική ηδονή κι ευφροσύνη της κοινωνίας με τον Κύριο. Να φοβάσαι, μήπως τον στερηθείς! Χωρίς τον Κύριο στην ψυχή δέ μένει τίποτ' άλλο ζωντανό παρά ένα σαρκικό σώμα με πάθη ζωώδη, ένστικτα και ανάγκες ζωώδεις.
Εύχομαι να σέ προστατεύει ό Κύριος από το φοβερό πνευματικό πάθος τού να ελπίζεις στον εαυτό σου.
Πρέπει ν' αποκτήσεις ταπείνωση και να κραυγάζεις συχνά με μετάνοια αυτό πού έκανε κι ό απόστολος Πέτρος όταν βυθιζόταν στο νερό: «Κύριε, σώσόν με» (Ματθ. ιδ' 30). Διαφορετικά, αν ελπίζεις στον εαυτό σου, ίσως πεις αυτό πού είπε ό ίδιος με κομπασμό στο Μυστικό Δείπνο: «ει πάντες σκανδαλισθήσονται εν σοί, εγώ δέ ουδέποτε σκανδαλισθήσομαι... καν δέη με συν σοι άποθανείν, ού μή σε άπαρνήσομαι...» (Ματθ. κστ 33, 35).

Από το βιβλίο ''Ιερομάρτυρας Ραφαήλ της Όπτινα''Εκδόσεις Πέτρος Μπότσης

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/06/619-1957.html

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Πως ο Επίσκοπος Ιωάννης του Hexham της Αγγλίας θεράπευσε ένα κωφάλαλο αγόρι με την ευλογία του. (687)

Πως ο Επίσκοπος Ιωάννης του Hexham της Αγγλίας θεράπευσε ένα κωφάλαλο αγόρι με την ευλογία του. (687)




Στις αρχές της βασιλείας του Aldfrid, ο Επίσκοπος Eata πέθανε και τον διαδέχτηκε στην επισκοπή της εκκλησίας του Hexham ένας άγιος άνδρας ονόματι Ιωάννης. Όσοι τον γνώρισαν διηγούνται τα θαύματα που έκανε και ιδιαίτερα ο Berthun, ένας άνδρας που αξίζει κάθε  σεβασμό και είναι ιδιαίτερα έμπιστος. Αυτός ήταν κάποτε διάκονος του και τώρα είναι ηγούμενος του μοναστηριού που ονομάζεται Inderauuda, που σημαίνει «στο δάσος του Deiri».  Θα αναφέρουμε κάποια από τα θαύματα του τα οποία πιστεύουμε πως αξίζει να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Υπάρχει ένα απομονωμένο οίκημα περιτριγυρισμένο από λόφους, ανάμεσα σε διάσπαρτα δέντρα, όχι μακριά από την εκκλησία του Hexham, εβρισκόμενο σχεδόν ενάμισι μίλι μακριά και χωρίζεται (από το Hexham) από τον ποταμό Tyne, το οποίο έχει ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Ο Ιωάννης πήγαινε εκεί συχνά μαζί με τους συνοδούς του και ιδιαίτερα την περίοδο της Σαρακοστής προκειμένου να μελετήσει και να προσευχηθεί στην ησυχία. Πηγαίνοντας κάποτε εκεί στην αρχή της Σαρακοστής για να μείνει, ικέτευσε τους ακολούθους του να βρουν κάποιον φτωχό άνδρα ο οποίος υποφέρει από κάποια σοβαρή ασθένεια και να τον πάνε εκεί για τις μέρες της Σαρακοστής και να λαμβάνει από αυτούς ελεημοσύνη. Αυτό το κάνανε συχνά.  

Ζούσε σε μία πόλη, όχι μακριά από εκεί, ένας νέος ο οποίος ήταν κωφάλαλος, γνωστός στον επίσκοπο καθώς συνήθιζε να τον επισκέπτεται συχνά για να λάβει ελεημοσύνη. Δεν μπόρεσε ποτέ να πει κάποια λέξη και επιπλέον είχε τόσες ψείρες στο κεφάλι του που δεν μπορούσαν να φυτρώσουν τρίχες την κορυφή του και είχε μόνο λίγες τρίχες γύρω από το κεφάλι του. Ο επίσκοπος κάλεσε αυτόν τον νέο να έρθει μπροστά του και έδωσε εντολή να του φτιάξουν μία μικρή καλύβα μέσα στο οίκημα για να κατοικήσει μέσα σε αυτήν και να λαμβάνει ελεημοσύνη από αυτόν κάθε ημέρα. Όταν η πρώτη βδομάδα της Σαρακοστής πέρασε, την επόμενη Κυριακή παρακάλεσε τον φτωχό νέο να τον πλησιάσει και όταν ήρθε τον παρακάλεσε να βγάλει έξω την γλώσσα του και να του την δείξει. Έπειτα πιάνοντας τον από το πηγούνι έκανε το σημείο του Σταυρού πάνω στην γλώσσα του και έπειτα του είπε να μαζέψει τη γλώσσα του και να μιλήσει. «Πες μερικές λέξεις,» του είπε ο Ιωάννης, «πες, gae.» Αυτό στην αρχαία γλώσσα των Άγγλων σήμαινε «ναι.»      

Η γλώσσα του νέου λύθηκε αμέσως και μίλησε όπως του ζητήθηκε. Έπειτα ο επίσκοπος τον παρακάλεσε να πει όλο το αλφάβητο και κάποιες προτάσεις και ο νέος το έκανε. Και δεν σταμάτησε να μιλάει όλη την ημέρα και την νύχτα για όσο ήταν ξύπνιος καθώς αναφέρουν όσοι ήταν παρόντες. Εξέφραζε τις προσωπικές του επιθυμίες και σκέψεις στους άλλους πράγμα που δεν μπορούσε να κάνει πριν. Όπως και ο άνδρας που ήταν ανάπηρος για πολύ καιρό, όταν τον θεράπευσαν οι απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης σηκώθηκε και δοξολογούσε τον Κύριο χαρούμενος που του έδωσε τα πόδια του που τόσο πολύ είχε ανάγκη. Ο επίσκοπος, χαιρόταν και αυτός μαζί του για την θεραπεία του και ανέθεσε σε έναν γιατρό να τον απαλλάξει από τις ψείρες του. Έκανε όπως του ζήτησαν και με την βοήθεια των ευλογιών και των προσευχών του επισκόπου το δέρμα του θεραπεύτηκε και φύτρωσαν όμορφα μαλλιά. Έτσι ο νέος έγινε όμορφος στην όψη, εύγλωττος ενώ πριν ήταν κωφάλαλος και μίζερος. Έπειτα γύρισε χαρούμενος στο σπίτι του.        

Από την Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού έθνους του αγίου Bede. Αγγλικό κείμενο
http://www.gutenberg.org/files/38326/38326-h/38326-h.html#toc255

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Της Βασίλισσας του Ουρανού η Παράταξη (Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων)

Image may contain: 9 people, people standing

«Τη δευτέρα Κυριακή του Ματθαίου, την μνήμην εορτάζομεν πάντων των Οσίων Πατέρων, των εν Αγίω Όρει του Άθω λαμψάντων».


Όρη ιερά και, άγια υπάρχουν πολλά… Άγιο όρος και θεοβάδιστο, το Σινά. Εκεί δόθηκε από τον ίδιο το Θεό Σαβαώθ ο Νόμος στο δούλο Του τον Μωυσή. Άγιο όρος το Θαβώρ! Εκεί η Μεταμόρφωση του Ιησού υπήρξε για τους Αγίους Αποστόλους μια εμπειρία θεώσεως. Άγιο όρος το Όρος των Ελαιών, απ’ όπου ο Θεάνθρωπος ανελήφθη στους ουρανούς, «ίνα πέμψη τον Παράκλητον τω κόσμω» κ.λπ.
 Όμως εμείς όταν μιλάμε για «Άγιον Όρος», εννοούμε «τον αγιώνυμο Άθω, τον νοητό της Θεοτόκου και ωραίο παράδεισο». Το «Περιβόλι της Παναγίας», όπως απλά τον αποκαλούμε. Άθως. Άγιον Όρος, Περιβόλι της Παναγίας! Ένα βουνό και μια χερσόνησος, που έλαβε το όνομα της απ’ αυτό. Ένα τοπίο ελληνικό, αρκετά όμορφο βέβαια, μα όχι και μοναδικό στις φυσικές ομορφιές. Ένας ζωγράφος, ένας ποιητής, θα μπορούσε να ελκυσθεί ίσως περισσότερο από κάποιες άλλες γωνιές της ελληνικής γης. Κι όμως ο Άθως έχει μια δική του ομορφιά, μυστική, κρυμμένη από τα βέβηλα μάτια εκείνων που ως άφρονες λέγουν «εν τη καρδία αυτών: ουκ έστι Θεός» (Ψαλμ. 13: 1).

Η ομορφιά αυτή, η απρόσιτη σ’ όσους δεν διαθέτουν τις πνευματικές προϋποθέσεις, οφείλεται στα μυρίπνοα άνθη που άνθισαν στις υπώρειες του. Στα κρίνα τα αειθαλή και πανεύοσμα, που φύτρωσαν στις κοιλάδες του.

Στα δένδρα του τα ουρανομήκη και ευσκιόφυλλα, που αναβλάστησαν στα παράλιά του.
 Στο χορό, θέλω να πω, των Οσίων, των Ομολογητών, των Ιεραρχών και των Μαρτύρων, που στο διάστημα της υπερχιλιόχρονης χριστιανικής ιστορικής πορείας του ανέδειξε!
Στα ιερά καρδιοστάλακτα δάκρυα τους! Στους αλάλητους στεναγμούς της καρδιάς τους!
Στις θεοπειθείς ευχές τους! Στην ισάγγελη πολιτεία τους! Στην καλή ομολογία της Πίστεως! Στα τίμια μαρτυρικά αίματά τους!

 Η δεύτερη Κυριακή του Ματθαίου είναι ήμερα μνήμης, τιμής, εορτασμού και πανηγύρεως όλων εκείνων των φιλόθεων ψυχών, που με την κατά Θεόν άσκησή τους στον Άθωνα, με την καλή ομολογία της Ορθοδόξου Πίστεως, ή και το μαρτύριο ακόμη χάριν του Χριστού και της πατρώας ευσέβειας, «ευηρέστησαν Θεώ και ανθρώποις», έκλεισαν τον Ιερό εκείνο τόπο, δόξασαν την Εκκλησία, φώτισαν ολόκληρη την ανθρωπότητα, μας χάρισαν νέα, ακριβή σταθμά και μέτρα πίστεως και ευσέβειας!,..
 Ποιούς να μνημονεύσει πρώτα κανείς και ποιούς έπειτα; Τον Αθανάσιο, δομήτορα, κτήτορα της Λαύρας; Πέτρο τον επώνυμο του Άθω; Γρηγόριο τον Παλαμά, τον στύλο της Ορθοδοξίας; Νήφωνα τον ιεραπόστολο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως; Συμεών τον Νεμάνια, που μετάλλαξε την επίγεια βασιλεία με την ουράνια; Κοσμά τον Πρώτο, τον Ιερομάρτυρα, και τους μαζί με αυτόν προμάχους της Ορθοδοξίας; Κοσμά τον Αιτωλό, τον Ισαπόστολο Φιλοθεΐτη; Μακάριο τον Διονυσιάτη Νεομάρτυρα; Τους διά πνιγμού τελειωθέντες Ιβηρίτες Οσιομάρτυρες; Τους ολοκαυτωθέντες Ζωγραφινούς; Νικόδημο τον Αγιορείτη, τον απλανή διδάσκαλο της Εκκλησίας; Ή μήπως τους ανώνυμους εκείνους κι άγνωστους -γνωστούς, όμως, πολύ καλά στο Θεό, των οποίων τα ιερά λείψανα «ως βοτάνη ανατέλλουν» σε κάθε γωνιά της αγιορείτικης γης και σκορπούν ευωδία και ιάματα; «Επιλείψει γαρ με διηγούμενον ο χρόνος…» (Εβρ. 11: 32).

 Τί να τιμήσει και τί να θαυμάσει κανείς περισσότερο; Τα δάκρυα της κατανύξεως ή τα αίματα του μαρτυρίου; Τους βαθυκάρδιους στεναγμούς της μετανοίας ή τα βασανιστήρια της ομολογίας; Την πτωχεία για τον Ιησού ή τον πλούτο της αρετής; Το βάθος της ταπεινώσεως ή το ύψος της Θεολογίας; Τους αγώνες κατά των παθών ή τα τρόπαια κατά των αιρέσεων και της ασεβείας; Τη συνέπεια της πράξεως ή τον πλούτο της θεωρίας; Την κατά κόσμον ασημότητα ή την εν Χριστώ μεγαλοσύνη; Το ατημέλητο της σάρκας ή τη λαμπρότητα της ψυχής; Την διά βίου σιωπή ή την κατά το μαρτύριο στεντόρεια ομολογία; Το χαροποιό πένθος ή τον γλυκασμό της θεοπτείας; Την εκκοπή κάθε ψεκτού πάθους ή το «παθείν τα θεία»; Τη νοερά προσευχή ή την με αγάπη διακονία; Την διά Χριστόν σαλότητα (τρέλλα) και μωρία ή την ένθεη σοφία; «Απορεί πάσα γλώσσα ευφημείν προς αξίαν»…

Αλλά η γιορτή των Αγιορειτών Αγίων, πέρα από την απόδοση της πρέπουσας τιμής στους ουρανοβάμονες αυτούς θείους άνδρες και επίγειους αγγέλους, έχει και μια άλλη διάσταση: Είναι ένας καθρέφτης. Ένας αδυσώπητος καθρέφτης για όλους εμάς! Για όλους που φέρουμε το υπεύθυνο όνομα «Χριστιανός Ορθόδοξος», κι ακόμα πιο πολύ για όσους φέρουμε το ίδιο με εκείνους σχήμα…

Αν «τιμή μάρτυρος», κατά τον πολύ τα θεια Χρυσόστομο, είναι η «μίμηση μάρτυρος», και εάν, κατά τον ίδιο, «εορτή είναι των αγαθών έργων η επίδειξη· της ψυχής η ευλάβεια· η προσοχή της ζωής μας», εκείνο στο οποίο μας καλεί ο πανηγυρικός εορτασμός των «του Άθω Πατέρων και αγγέλων εν σώματι», είναι προφανές και πασίδηλο…

Ένα τροπάριο της Λιτής της Ακολουθίας των Αγιορειτών Αγίων που είναι ύμνος και δέηση μαζί, θα ήταν νομίζω η καλύτερη κατακλείδα τούτων των γραμμών: «Όσιοι Πατέρες οι εν τω Όρει τούτω τους ασκητικούς αγώνας ανύσαντες, υμείς εκ νεότητος τον σταυρόν του Κυρίου αράμενοι, δι’ αυτού υμίν ο κόσμος εσταύρωται και αυτοί τω κόσμω· το μεν αισθητώς αυτού χωρισθέντες το δε, και νοητώς αυτώ νεκρωθέντες. Όθεν διπλήν ειδότες την πράξιν του σταυρού, διπλήν και την ανάβασιν προς αυτόν εποιήσατε, διά πράξεως και θεωρίας, εις την ενδεχομένην ανθρώποις ελάσαντες τελειότητα, και νυν εν ουρανοίς συνδοξασθέντες Χριστώ, ως και συμπαθόντες, πρεσβεύσατε υπέρ των ψυχών ημών».
(Όσιοι Πατέρες, σεις αγωνιστήκατε τους ασκητικούς αγώνες σε τούτο το όρος, σεις από τα νιάτα σας σηκώσατε στον ώμο τον Σταυρό του Χριστού και μ’ αυτόν ο κόσμος σταυρώθηκε για σας και σεις για τον κόσμο, μα και νοερά πεθάνατε για τον κόσμο. Λοιπόν διπλή την μάθατε την πρακτική του Σταυρού και διπλά ανεβήκατε στο ύψος του, με την πράξη και με την θεωρία και έτσι φθάσατε στην τελειότητα που μπορεί να φθάσει ο άνθρωπος. Και τώρα που βρίσκεστε στον ουρανό και δοξάζεστε μαζί με το Χριστό, αφού πάθατε και μαρτυρήσατε μαζί του, παρακαλέστε Τον για τη σωτηρία των ψυχών μας.)

Ιωσήφ, Μητροπολίτου Προικοννήσου, «Οσμή ζωής», εκδ. Άθως

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_65.html




Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Ρωσία:12 δελφίνια έβγαλαν από τον βυθό εικόνα της Παναγίας!

Του Χρήστου Μιχαηλίδη



Ένα θαυματό και ασυνήθιστο γεγονός που μας θυμίζει Συναξάρια, συνέβη στο Σότσι της Ρωσίας.
Συγκεκριμένα ένα κοπάδι δελφινιών(12 σύμφωνα με μαρτυρία) έβγαλε στην ακτή μία εικόνα της Παναγίας μπροστά στα έκπληκτα μάτια ανθρώπων που βρισκόντουσαν στην παραλία.



Το γεγονός έφερε στην δημοσιότητα ένας συνταγματάρχης του Ρωσικού Στρατού και η σύζυγός του, οι οποίοι έκπληκτοι είδαν τα δελφίνια να κολυμπάνε πολύ κοντά στην ακτή και να βγάζουν ένα αντικείμενο.

Όταν τα δελφίνια απομακρύνθηκαν προς το πέλαγος, το ζευγάρι πλησίασε το σημείο όπου είδαν το αντικείμενο καλυμμένο από λάσπη.
Τότε η σύζυγος του συνταγματάρχη καθαρίζοντας το αντικείμενο αντίκρυσε μια εικόνα της Παναγίας, δοξάζοντας τον Θεό για αυτό το θαυμαστό γεγονός.
(Σημ.π.Γεωρ...Πρόκειται για την εικόνα της Παναγίας του σημείου του Κούρσκ)

Να αναφερθεί ότι κανείς δεν γνωρίζει πως η εικόνα κατέληξε στον βυθό της Μαύρης θάλασσας, αλλά και πως τα δελφίνια την μετέφεραν μέχρι την ακτή, παραμένει ανεξήγητο.

Αποτέλεσμα εικόνας για Икону Божией матери (Знамение) в этом году на побережье в Сочи принесли с моря 12 дельфинов

Τέλος να σημειωθεί πως ο συνταγματάρχης μετέφερε την εικόνα στην Μόσχα, με την ελπίδα να την δείξει στον Πατριάρχη Κύριλλο και να του διηγηθεί το θαυμαστό γεγονός.

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/06/12_15.html