Βρίσκει και σήμερα Αγίους ανάμεσα και σε λαϊκούς!

Το 1999 ο π. Γεράσιμος μπήκε στη φωτιά του πολέμου, πήγε στη Σερβία που βομβαρδιζόταν, συνόδευσε μαζί με τον κ. Γ. Πολλάτο δύο νταλίκες με προμήθειες από την Κεφαλονιά για μια ανακούφιση του χειμαζομένου εκείνου λαού. Σημειωτέον ότι από εκεί γύρισε ξυπόλυτος, έδωσε και τα παπούτσια του σε έναν πρόσφυγα μουσουλμάνο.

Είχε δει και τον Πατριάρχη Παύλο, τον οποίον υπεραγαπούσε και συχνά ζωντάνευε σε διηγήσεις τα λόγια του.

Μεταξύ άλλων ανέφερε και το εξής:
Βλέποντας εκείνο τον βασανισμένο, αλλά άκαμπτο στην πίστη του Χριστού λαό, είπα στον Πατριάρχη Παύλο:
«Παναγιώτατε, βρίσκει κανείς σήμερα αγίους κι ανάμεσα σε λαϊκούς;»
«Και βέβαια, π. Γεράσιμε, για άκουσε αυτό:

Σε μια πόλη της Ρωσίας,κατά τον εμφύλιο, την μια κυριαρχούσαν οι μεν και έσφαζαν και ρήμαζαν, την άλλη κυριαρχούσαν οι δε και έσφαζαν και ρήμαζαν.

Το ίδιο ήταν, έσφαζαν και ρήμαζαν. Μέσα σ’ εκείνο τον χαλασμό μια κοπέλα, η Κατερίνα, έμαθε ότι αυτοί που ήταν προ των πυλών θα σκότωναν μια φίλη της, μητέρα πέντε παιδιών.

Η Κατερίνα πήγε στο σπίτι της φίλης της και της είπε να πάρει τα παιδιά της και να φύγει, πριν έρθουν οι εχθροί.

Ποιοι ήταν οι εχθροί; Δεν έχει καμία σημασία, το ίδιο πράγμα και οι δύο ήτανε, έσφαζαν και ρήμαζαν.

Έμεινε αυτή στη θέση της. Αν δεν εύρισκαν κανένα θα συνέχιζαν να καταδιώκουν τη μητέρα μέχρι να την βρουν και να την σκοτώσουν.

Σκότωσαν την Κατερίνα.

Δεν είναι αγία αυτή η κοπέλα που σκέφτηκε τη φίλη της και θυσιάζοντας τη δική της ζωή, την γλίτωσε για να μεγαλώσει τα παιδιά της;»

πηγή 

Όταν η Αγγλία ήταν Ορθόδοξη. Σερβικό βίντεο.

Ένα Σερβικό βίντεο σχετικό με τον καιρό που η Αγγλία ήταν Ορθόδοξη.

Το γράμμα ενός ζωντανού σε αποθανόντα και το συγκλονιστικό θαύμα που συνέβη!

Γράφει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Ο Άγιος Σάββας ο Σέρβος έγραψε δύο επιστολές, μία για τον (κεκοιμημένο) πατέρα του τον Συμεών και την άλλη για τον αδερφό του τον Στέφανο.

Φαίνεται παράξενο να γράφει κάποιος επιστολή σε αποθανόν άτομο. Κι όμως, ο Σάββας το έκανε. Επειδή το φυσικό και το υπερφυσικό δεν είναι αυστηρά διαχωρισμένα στη συνείδηση του πιστού οραματιστή, όπως αυτό συμβαίνει σε εκείνους με λίγη πίστη. Στην ιστορία της εκκλησίας αναφέρονται μερικά τέτοια περιστατικά. Στο γράμμα προς τον Άγιο Συμεών ο Σάββας έλεγε:

«Ω, εσύ άγιε, καθώς έχεις εντολή από τον Θεό και ικεσία από εμάς, παράβλεψε τα αμαρτήματά μας και την ανυπακοή προς εσένα. Κάνε, λοιπόν, να αναβλύσει ξανά το άγιο μύρο από το σώμα σου στον τάφο όπως και προηγουμένως, για να χαρεί και να ανακουφισθεί ο λαός σου που τώρα βρίσκεται σε θλίψη»…

Τα γράμματα στάλθηκαν μ’ έναν χιλιανδαρινό αδελφό, τον σεβαστό ιερομόναχο Ιλαρίωνα. Όταν έφθασε μαζί με τους Σέρβους αγγελιαφόρους στη Σερβία, ο Ιλαρίωνας παρέδωσε το ένα γράμμα στον μεγάλο ζουπάνο και για το άλλο τους είπε ότι θα ανοιχθεί και θα αναγνωσθεί στη Στουντένιτσα. Σ΄αυτό το Μοναστήρι ο Στέφανος συγκέντρωσε πολλούς αυλικούς του, υπουργούς και στρατηγούς, συνοδευόμενος από πλήθος λαού.

Όλοι ήταν περίεργοι να ακούσουν τι είδους παραγγελία έφθασε από τον Σάββα. Μετά την ιεροπρεπή Θεία Λειτουργία, ο Ιλαρίωνας εν πομπή μετέβη στον τάφο του Συμεών, άνοιξε το γράμμα του Σάββα και το διάβασε μεγαλόφωνα. Όλοι οι παρόντες ρίγησαν από τρόμο, ακούγοντας πως ζωντανός άνθρωπος γράφει σε αποθανόντα. Ύστερα από την ανάγνωση της επιστολής ακόυσθηκε θρόισμα, σαν να κελάρυζε νερό. Και, να το θαύμα! Το άγιο Μύρο ανέβλυζε ξανά από τον τάφο. Κι όχι μόνο από τον τάφο, αλλά και από την τοιχογραφημένη μορφή του αγίου πάνω από τον τάφο.

Μετά τον στιγμιαίο τρόμο και την κατάπληξη ακολούθησε πρωτοφανής χαρά, που πλημμύρισε τις καρδιές όλων εκείνων που ήταν παρόντες.

από το βιβλίο: «Τα θαυμάσια του Θεού» – Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ (Άστρος Κυνουρίας 2014)

πηγή 

Η σημαία της Σερβίας και ο δικέφαλος αετός

Στη σημαία της Σερβίας διακρίνουμε ξεκάθαρα τον δικέφαλο αετό με το σταυρό και τα τέσσερα Βήτα του οικόσημου των ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΩΝ. Τα τέσσερα Βήτα υποδηλώνονται σαν C και σημαίνουν Samo sloga Srbina spasava (Само слога Србина спасава = μόνο η ενότητα σώζει το Σέρβο).
Τα 4 Β των Παλαιολόγων σήμαιναν Βασιλεύ Βασιλέων Βασιλεί Βοήθει = Βασιλιά των Βασιλέων (Χριστέ), βοήθα το βασιλιά (το Βυζαντινό αυτοκράτορα).
Να σημειώσουμε ότι η μητέρα του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ήταν από τη Σερβία, η Ελένη Δραγάση (Jelena Dragaš), κόρη του Σέρβου άρχοντα των Σερρών.

https://proskynitis.blogspot.gr/2016/12/blog-post_26.html

Και ένα πατριωτικό Σερβικό τραγούδι: 

Σπάνια φωτογραφία: Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς μαζί με τον Πατριάρχη Σερβίας Παύλο

Σπάνια φωτογραφία:
Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς(αριστερά)μαζί με τον μέλλοντα Πατριάρχη Σερβίας Παύλο και τον επίσκοπο Χρυσόστομο(πάνω στο κάρο)

https://proskynitis.blogspot.gr/2016/11/blog-post_476.html

Η μητέρα Άννα της Βρατσέβσινα(1900-1975)

Αγίες μορφές της Σερβικής εκκλησίας
Μητέρα Άννα της Βρατσέβσινα



Στήν βάπτισή της, ή μητέρα Άννα ονομάσθηκε Νάντα ’Άντγιτς, θυγατέρα του Σρέτεν Άντγιτς, ιδρυτή της περίφημης Σχολής Διδασκάλων Γιαγκόντιν.

Άνθρωπος με μεγάλη μόρφωση και ειδικευμένη στις τέχνες και στήν λογοτεχνία, παρέδωσε όλη της την ζωή στον Χριστό και στήν μόρφωση των παιδιών.
Ένώ ήταν ακόμη στον κόσμο, ή Νάντα διατηρούσε ένα ορφανοτροφείο για παιδιά στήν Μπίτολα, πού ονομαζόταν «Μπόγκνταϊ» ( Ό Θεός δίνει), το όποιο διηύθυνε ό Επίσκοπος Νικόλαος.
"Όταν οι Βούλγαροι εισέβαλαν στήν Μπίτολα το 1941» μετακόμισε στο Κράλιεβο και το Τέρστενικ όπου συνέχισε, κάτω από τραχείες συνθήκες, την κοινωνική και εκπαιδευτική της εργασία με τα παιδιά πού ήταν πρόσφυγες από την Βοσνία, Βόϊβοντινα και άλλες περιοχες.

 Μετά τον πόλεμο, ή άνάληψη όλων των ορφανοτροφείων από την κυβέρνηση ώθησε την Νάντα να σκεφθεΐ πιό σοβαρά την είσοδό της στις μοναστικές τάξεις, πράγμα το όποιο και έκανε στήν Μονή Στρενιε Σερβίας, το 1945.

  Κατόπιν άναχώρησε για την Μονή Βρατσέβσινα, που βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Ρούντνικ, όχι μακριά από την εθνική όδό Κραγκούγεβατς-Γκόρνι Μιλάνοβατς.
Έπειτα από άρκετά χρόνια μοναχικών αγώνων εν Κυρίω, ή Αδελφή Άννα έγινε Ηγουμένη στην Βρατσέβσινα. Αύτή ήταν το «πνευματικό φώς» για την κοινότητα των αδελφών πού βρίσκονταν εκεί, καθώς τούς καθοδηγούσε με το παράδειγμα μάλλον παρά με τα λόγια, δίνοντας έμφαση στήν ασκητική προσπάθεια, την πνευματική τελείωση και το ιεραποστολικό πνεύμα. κατηύθυνε ακόμη πολλούς νέους στήν θεολογική σχολή για να προετοιμαστούν για την ιεροσύνη.
Ή μητέρα Άννα είναι πραγματικά μια σύγχρονη άγια, για όλους όσοι συνεχίζουν να δέχονται την μητρική της καθοδήγηση εφ’ όσον την τιμούν με πίστη, ελπίδα και Αγάπη.

Από το βιβλίο ''Σέρβικο Πατερικό''Τόμος Α'(Εκδ.Αγ.Σεραφείμ του Σαρώφ,2015)

http://proskynitis.blogspot.gr/2016/08/1900-1975.html

Ο ΛΕΥΚΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΜΙΛΕΣΕΒΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Καμπάνης, Δρ. Αρχαιολόγος-Ιστορικός, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Μεταδιδακτορικός ερευνητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης




ἄγγελος γὰρ Κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ προσελθὼν ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τῆς θύρας καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ˙ἦν δὲ ἡ ἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών.

Το μοναστήρι της Μιλέσεβα βρίσκεται στην Κεντρική Σερβία, κοντά στην όχθη του ποταμού Μιλεσέβιτσα. Χτίστηκε το έτος 1219 και αποτελεί δωρεά του Σέρβου βασιλιά Στέφανου Βλάντισλαβ. Κατά τη διάρκεια των οκτακοσίων χρόνων της ιστορίας του έπαθε πολλές καταστροφές, με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί στον πανδαμάτωρα χρόνο. Το έτος 1863 χάρη στις προσπάθειες του Σέρβου βασιλιά Μιχαήλ Ομπρένοβιτς, το μοναστήρι αποκαταστάθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του και ξεκίνησε μια νέα ζωή.



Στέφανος Βλάντισλαβ – Μιχαήλ Ομπρένοβιτς

Πολλά κοινά σημεία με τις σύγχρονες τοιχογραφίες της Αχειροποιήτου ευνοούν την άποψη για την έλευση καλλιτεχνών από τη Θεσσαλονίκη. Είναι μονόκλιτη εκκλησία με τρούλο, ενώ ο εξωνάρθηκας, που χτίστηκε το έτος 1236, έχει πλάγια παρεκκλήσια αφιερωμένα στους αγίους Γεώργιο και Δημήτριο, τοιχογραφημένα από τους καλύτερους μάστορες της Ηπείρου. Το 16ο αι. γνωρίζουμε ότι στο ναό της Μιλέσεβα εργάστηκε και ο γνωστός ζωγράφος Λογγίνος από την πόλη Πέτς, όπου βρισκόταν το Πατριαρχείο της Σερβίας μέχρι τις αρχές του 20ου αι. Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στην Ανάληψη του Κυρίου και από αρχιτεκτονικής απόψεως συγκαταλέγεται ανάμεσα στα έργα της περίφημης Σχολής της Ράσκας, δηλαδή του σερβοβυζαντινού εκκλησιαστικού ρυθμού, ο οποίος άνθισε το 13ο αι. στη Σερβία, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας της Δυναστείας των Νεμανιδών. Μία τυπική εκκλησία ήταν ορθογωνίου σχήματος, με έναν μεγάλο τρούλο στο κέντρο της και μικρότερους γύρω από τον κεντρικό.

Το έτος 1237 ο βασιλιάς Στέφανος Βλάντισλαβ μετέφερε στο μοναστήρι της Μιλέσεβα από τη βουλγαρική πόλη Τρνοβο τα ιερά λείψανα του αγίου Σάββα, που ενταφιάστηκαν εκεί. Το 1594 ο Τούρκος Σινάν πασάς έδωσε διαταγή στους Τούρκους στρατιώτες να πάρουν τα ιερά λείψανα, να τα φέρουν στο Βελιγράδι και να τα κάψουν. Οι μοναχοί κατάφεραν να σώσουν το ένα χέρι του αγίου, το οποίο φιλοξενείται εναλλάξ, στο μοναστήρι Μιλέσεβα και στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας στην πόλη Πλιέβλια του Μαυροβούνιου.



Ο άγιος Σάββας

 Παρά τις πολλές ληστρικές επιθέσεις των Τούρκων, το μοναστήρι διαθέτει ένα πλούσιο θησαυροφυλάκιο, στο οποίο φυλάσσεται η Οκτώηχος από την Κατίγνη, που χρονολογείται στο έτος 1494, η Τρίωδος από το 1563 και τοΤετραευαγγέλιο του Βελιγραδίου, από το 1552. Επίσης, στο θησαυροφυλάκιο βρίσκονται τρεις εξαιρετικά πολύτιμες εικόνες∙ δύο απ’ αυτές είναι έργα της ιταλο-κρητικής τέχνης του 16ου αιώνα και μία έργο του γνωστού Σέρβου αγιογράφου του 1837, Αλεξίου Λάζοβιτς. Τον 16ο αιώνα στο μοναστήρι λειτούργησε σχολείο αντιγραφής εκκλησιαστικών βιβλίων, καθώς και τυπογραφείο. Στις αρχές του 16ου αιώνα στο σχολείο του μοναστηριού φοίτησαν ο Μπάιτσα Σοκόλοβιτς, ο μετέπειτα Μεχμέντ πασάς Σοκόλοβιτς και ο αδελφός του Μακάριος, ο μετέπειτα Σέρβος πατριάρχης.

 Οι τοιχογραφίες που σώζονται στο καθολικό του μοναστηριού θεωρούνται ως τα καλύτερα ευρωπαϊκά έργα τέχνης του 13ου αι., και εντάχτηκαν στον Κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Μορφές μνημειώδεις και συνθέσεις πλασμένες με την ορμή και την αξιοπρέπεια της επίσημης τέχνης, προβάλουν μέσα σε χρυσό φόντο. Οι προσωπικότητες απεικονίζονται με ζωηρό χαρακτήρα, χυμώδες ανάγλυφο και πλούσια ψυχικότητα. Οι ιδέες του εικονογραφικού προγράμματος εναρμονίζουν τις θεολογικές απόψεις του αρχιεπισκόπου Σάββα με τις προθέσεις του δυναστικού οίκου των Νεμανιδών.

 Από όλες τις τοιχογραφίες εκείνη που ξεχωρίζει είναι αυτή του Λευκού Αγγέλου. Σύμφωνα με την αφήγηση του Ματθαίου (28:1-8), ο άγγελος εικονίζεται αριστερά καθισμένος στο λίθο, δείχνοντας με ήρεμη αντικίνηση τον τάφο του Χριστού άδειο στη Θεοτόκο και στην Μαρία την Μαγδαληνή, οι οποίες στη θέα του υποχωρούν φοβισμένες και τις ορίζει να κοινοποιήσουν στους μαθητές ότι ο Κύριος «ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν». Ο υπέροχος άγγελος καταυγάζει την εκκλησία με την ουράνια θωριά και το ηρωικό μέγεθος, την ομορφιά και τη γαλήνια χάρη της ασπροντυμένης και με χρυσαφιές ανταύγειες πλασμένης μορφής του, κατάντικρυ στο χρυσό βάθος, που πληρούν με θρίαμβο ζωής στην ηγεμονική κίνηση οι απλωμένες φτερούγες του.



Πρόκειται ίσως για την πιο γοητευτική εικόνα του συνόλου της βυζαντινής τέχνης. Ο Άγγελος με το ωραίο φωτεινό πρόσωπο, εράσμιος, με ευγενικά χαρακτηριστικά και καστανά φωτεινά μάτια, κατευθύνει το βλέμμα του ορμητικό και αόριστο πέρα, προς τα έσω στραμμένο, σε κατοπτρισμό αγνής και γαλήνιας αφιερωμένης στην πίστη ψυχής. Το κεφάλι του στεφανώνεται με βοστρυχωτή καστανή κόμη, ενώ ο πλατύς λαιμός του αποπνέει ευρωστία και υγεία. Η γεροδεμένη κορμοστασιά του, πλήρης αποκαλυπτικού και ανέσπερου κάλλους, διαπνέεται από μια δύναμη εσωτερικής έκφρασης και πνευματικής ευωδίας.

http://proskynitis.blogspot.gr/2016/05/blog-post_79.html

Српски православни манастири - Serbian Orthodox monasteries (video)

Η «Νύχτα Κρυστάλλων» του Κοσσυφοπεδίου

17 Μαρτίου 2004. Οι "προστάτες της ειρήνης" του ΝΑΤΟ έχουν καταλάβει τη σερβική επαρχία του Κοσσυφοπεδίου * για σχεδόν πέντε χρόνια, ύστερα από έναν παράνομο πόλεμο. Στην πράξη, είχαν παραδώσει την επαρχία στον «Απελευθερωτικό  Στρατό του Κοσσόβου» (UCK - αγγλ. KLA) – μια αλβανικής καταγωγής τρομοκρατική οργάνωση που δεχόταν τους επαίνους από την Ουάσιγκτον ότι αγωνιζόταν για τα «ανθρώπινα δικαιώματα και τις αμερικανικές αξίες» (όπως είχε πει ο εβραϊκής καταγωγής γερουσιαστής των Δημοκρατικών  ΤζόζεφΛίμπερμαν, στην εφημερίδα Washington Post, στις 28 Απριλίου 1999). Μετά την κατάληψη, ο UCK χωρίστηκε σε πολλαπλές φατρίες οργανωμένου εγκλήματος.



Όταν έσκασε η «είδηση» ότι οι Σέρβοι που είχαν απομείνει – οι οποίοι ζούσαν μέσα σε συρματοπλέγματα και κάτω από την ένοπλη φρουρά του ΝΑΤΟ – είχαν προκαλέσει το θάνατο με πνιγμό τριών παιδιών από την Αλβανία** (μια «συκοφαντία αίματος», όπως αποδείχτηκε), πάνω από 50.000 Αλβανοί ξεκίνησαν ένα γενικευμένο πογκρόμ σε όλη την επαρχία, ένα πογκρόμ που ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ το συνέκρινε ανοιχτά με τη Νύχτα των Κρυστάλλων.

Για τέσσερις μέρες, το Κοσσυφοπέδιο καίγονταν.






Φωτο: Η Βασιλική του Αγίου Γεωργίου του Μάρτυρα, Πρίζρεν

Τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ είτε κρύφτηκαν, είτε παραμέρισαν είτε εκκένωσαν τις πόλεις και τα χωριά από τους Σέρβους, αλλά τα χωριά, τις εκκλησίες και τα μοναστήρια τα άφησαν να καούν. Στο τέλος, 3.870 Σέρβοι και Ρομά εκδιώχθηκαν μόνιμα από τα σπίτια τους, 935 εκ των οποίων πυρπολήθηκαν ή με άλλο τρόπο καταστράφηκαν. Έξι πόλεις και δέκα χωριά βιώσανε «εθνοκάθαρση». Δώδεκα Σέρβοι δολοφονήθηκαν από τον όχλο, ενώ 15 Αλβανοί σκοτώθηκαν όταν τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ τελικά ανταπέδωσαν τα πυρά.




Φωτο: Ένας Αλβανός βεβηλώνει τα ερείπια της Βασιλικής του Αγίου Γεωργίου στο Πρίζρεν

Κάνοντας ακόμα μεγαλύτερη την πληγή, τα δυτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης πέρασαν στο κοινό τους το μήνυμα ότι το πογκρόμ ήταν «εθνοτικές συγκρούσεις», ενώ οι απολογητές του UCK το ανέφεραν ως επιχείρημα για την επιβράβευση των Αλβανών με την ανεξαρτησία! Αντί να προβεί σε κάποια ενδοσκόπηση, η αυτοκρατορία της USA συνέχισε στο ίδιο μοτίβο εις διπλούν. Το επόμενο έτος, ο ίδιος ο Μπους ο Β΄  δεσμεύτηκε να συνεχίσει την πολιτική του προκατόχου του για τη στήριξη των "Κοσοβάρων". Το ανδρείκελο του ΝΑΤΟ Μάρτι Αχτισάαρι διορίστηκε «μεσολαβητής» για το Κοσσυφοπέδιο και το 2007, πρότεινε την ανεξαρτησία. Η οποία ανακηρύχθηκε το Φεβρουάριο του 2008, ρητώς ενάντια στην εντολή του ΟΗΕ που επέτρεπε την κατοχή του ΝΑΤΟ και την αλβανική προσωρινή κυβέρνηση. Όταν η Σερβία διαμαρτυρήθηκε, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έδωσε νομική ισχύ στην απόφαση, μέσω "δικαστικής ταχυδακτυλουργίας".

Φωτο: Τα ερείπια της Ιεράς Μονής Ταξιαρχών, Πρίζρεν 

Ούτε ένα άτομο δεν τιμωρήθηκε ποτέ για τα γεγονότα του Μαρτίου του 2004.

Σκεφτείτε την επόμενη φορά που θα ακούσετε φράσεις όπως "ανθρώπινα δικαιώματα" ή "δημοκρατία" ή "κράτος δικαίου" ή "κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα". Δεν αφορούν τους Σέρβους. Ή την αυτοκρατορία. Σημαίνουν ό, τι εκείνοι που βρίσκονται στην εξουσία λένε ότι σημαίνουν – τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Στο μυαλό τους, ό, τι κάνουν είναι σωστό και το λάθος μπορεί να γίνει μόνο από κάποιον άλλο. Επειδή έχουν δύναμη.

Μέχρι που δεν θα έχουν.

*Η λέξη Κοσσυφοπέδιο προέρχεται από το αρχ. κόσσυφος «κοτσύφι»+πεδίο. Το 1389 έλαβε χώρα  πολύνεκρη μάχη με τους Οθωμανούς,ιδιαίτερης σημασίας για την ιστορία, την παράδοση και την εθνική ταυτότητα της Σερβίας.

** Η ιστορία με τα αγόρια αλβανικής καταγωγής που πνίγηκαν στις 16 Μαρτίου στον ποταμό Ιμπάρ, στο χωριό Čabar, κοντά στη σερβική κοινότητα του Ζουμπίν Ποτόκ, «επειδή τους κυνήγησαν οι Σέρβοι με σκυλιά», η οποία έδωσε το έναυσμα  στο πογκρόμ κατά του σέρβικου πληθυσμού, εμφανίστηκε σε μια αλβανική εφημερίδα την Τετάρτη, την ίδια ημέρα που ξεκίνησε το Πογκρόμ. Οι αξιωματούχοι της UNMIK – που κατά το παρελθόν ήταν πολύ πρόθυμοι να δεχτούν τα αλβανικά «παράπονα» - αυτή τη φορά εξέδωσαν μια σαφή άρνηση. Δύο αγόρια είχαν πνιγεί, και ένα ακόμη είχε χαθεί, (βρέθηκε ζωντανό μετά) αλλά δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ότι οι Σέρβοι ή οι σκύλοι έπαιξαν κανένα ρόλο στο θάνατό τους. Όπως είπαν πολλοί αξιωματούχοι της UNMIK, αυτό πογκρόμ ήταν προφανώς οργανωμένο και προμελετημένο, και η "ιστορία με τον πνιγμό" ήταν απλώς μια εσκεμμένη αφορμή για την πυροδότηση των γεγονότων που ακολούθησαν, ώστε να υπάρχει και μία δικαιολογία για τους ξένους παρατηρητές. Είχε προηγηθεί δολοφονία του 18χρονου Σέρβου, Jovica Ivić, στο χωριό Čaglavica και θεωρήθηκε ότι τα παιδιά τα κυνήγησαν μέχρι το ποτάμι με οι Σέρβοι ως εκδίκηση για τον θάνατο του Ίβιτς. Ο ισχυρισμός αυτός δεν αποδείχθηκε. Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας του ΟΗΕ Νιράι Σινγκ δήλωσε ότι το αγόρι που επέζησε βρισκόταν υπό έντονη πίεση από αλβανόφωνους δημοσιογράφους που του έλεγαν τι έπρεπε να πει. Η εκδοχή των γεγονότων διέφερε από εκείνη των άλλων δύο παιδιών που ήταν επίσης στον ποταμό, δήλωσε ο Singh σε συνέντευξη Τύπου στην Πρίστινα. Είπε ότι υπήρξαν «πολύ σημαντική» ασυνέπειες στις καταθέσεις που έδωσε το παιδί κατά τη διάρκεια δύο χωριστών συνεντεύξεων και μια έλλειψη επιβεβαίωσής της ιστορίας του. "Στην πραγματικότητα, υπάρχει διαφωνία σε πολλά σημεία με άλλα αποδεικτικά στοιχεία," είπε ο Singh. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν βρήκαν κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι οι Σέρβοι ήταν υπεύθυνοι για τον πνιγμό των παιδιών από την Αλβανία.

 ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Ireland and Serbia (video)

Anthem for the life of Serbia - Химна ЗА Живот Србије