Στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί στο θέμα της μέταλ/ροκ μουσικής σκηνής, στα υποσυνείδητα μηνύματα που περνάει μέσα από τα τραγούδια και στην όλη επίθεση της προς τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.(σχετικά: http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2011/01/blog-post_5514.html και http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2010/12/metal.html )
Σε αυτό το άρθρο θα επιχειρήσουμε να δούμε το όλο σκηνικό μέσα από το τραγούδι "rockstar" του συγκροτήματος των Nickelback το οποίο θα χαρακτήριζα σαν μία μικρή ιστορία η οποία μας παρουσιάζει τον ουτοπικό κόσμο ενός ροκ σταρ. Ένα τραγούδι ύμνος στο Αμερικάνικο όνειρο και στο όνειρο κάθε εφήβου να ανέβει τα σκαλιά της φήμης και της δόξας.
Παρακάτω σας παραθέτω το βίντεο κλιπ του τραγουδιού το οποίο μετέπειτα θα επεξηγήσω.
Στους πρώτους στίχους ο καλλιτέχνης διαμαρτύρεται για το ότι περιμένει σε σειρές για να μπει σε club τα οποία ποτέ δεν θα τον δεχτούν και γενικά γκρινιάζει για το ότι η ζωή του δεν έχει εξελιχθεί κατά τον τρόπο που θα ήθελε.
Έτσι μας εμφανίζει τον "διαπραγματευτή"(ο τύπος με τα μαύρα γυαλιά και τα γένια και τις νεκροκεφαλές στο φόντο, συμβολική αναπαράσταση του διαβόλου που κάνει τις "συναλλαγές". Δίνω την ψυχή μου για να πάρω δόξα και αυτοπροβολή) ) ο οποίος θα του λύσει το πρόβλημα και θα του αλλάξει τη ζωή. Και του λέει "ζήτα μου τι θες"
Και ο καλλιτέχνης συνεχίζει απατώντας "Θέλω ένα εντελώς νέο σπίτι, ένα μπάνιο μεγάλο αρκετά για να παίζω μέσα baseball, και μια βασιλικού μεγέθους μπανιέρα που να χωράει άλλους δέκα σαν εμένα.
Και ο διαπραγματευτής του απαντάει "Ναι, και τι χρειάζεσαι;"
Ο καλλιτέχνης "Χρειάζομαι μια πιστωτική κάρτα που να μην έχει όριο. Ένα μεγάλο μαύρο τζετ με μία κρεβατοκάμαρα.
Διαπραγματευτής "'Έγινε"
Καλλιτέχνης "Θέλω ένα νέο λεωφορείο για περιοδείες γεμάτο από παλιές κιθάρες, το δικό μου αστέρι στην λεωφόρο του Χόλιγουντ, κάπου ανάμεσα στους Cher και James Dean είναι καλά για εμένα.
Διαπραγματευτής "Και πως θα το καταφέρεις;"
Καλλιτέχνης(δώστε βάση εδώ) "Θα πουλήσω αυτή τη ζωή για να αποκτήσω περιουσία και δόξα θα κόψω τα μαλλιά μου, θα αλλάξω μέχρι και το όνομα μου.
Γιατί όλοι θέλουμε να γίνουμε μεγάλοι ροκ σταρ να μένουμε σε χλιδάτα σπίτια και να οδηγούμε πενήντα αυτοκίνητα. Τα κορίτσια έρχονται εύκολα και τα ναρκωτικά είναι φθηνά, όλοι μένουμε αδύνατοι από τη στιγμή που απλά δεν τρώμε.
Θα συχνάζουν στα ποιο διάσημα μπαράκια στα VIP με τους αστέρες των ταινιών, όλοι οι "χρυσοθύρες" θα είναι μαζεμένοι εκεί, κάθε λαγουδάκι του Play Boy με τα ξανθά του μαλλιά.
Θέλω να γίνω ροκ σταρ!
Θέλω να γίνω μεγάλος σαν τον Έλβις χωρίς τις φούντες, Θα έχω οκτώ μπράβους που τους αρέσει να σπάνε στο ξύλο μαλάκες, θα υπογράφω πολλά αυτόγραφα και θα τρώω τα γεύματα μου τζάμπα.
Θα ντύνομαι με την τελευταία λέξη της μόδας, θα έχω το κλειδί της εξώπορτας μιας βίλας του Play Boy. Θα βγαίνω με κάποια που της αρέσει να ξοδεύει τα λεφτά μου.
Και όλοι θα κρυβόμαστε στα ιδιωτικά μας δωμάτια, θα μας φέρνουν τα πάντα με αυτό το δαιμονικό χαμόγελο τους, όλοι έχουν τον προσωπικό τους έμπορο ναρκωτικών.
Αυτά σε γενικές γραμμές. Κάποια κομμάτια είναι γραμμένα με Αμερικανικού τύπου ατάκες και δεν μπορώ να τα μεταφράσω ακριβώς. Όμως εδώ έχουμε το ζουμί του όλου τραγουδιού. Το όνειρο ενός ροκ σταρ όπως μας το περιγράφει το τραγούδι. Ένα όνειρο στο οποίο ο ονειροπόλος κυνηγάει ηδονές και μάταιες απολαύσεις θυσιάζοντας ακόμη και την ψυχή του για να τις αποκτήσει. Για ακόμη μια φορά ο γκρίζος και καταθλιπτικός κόσμος της ροκ μουσικής ρίχνει τη μάσκα του αποκαλύπτοντας πως όλη του η λάμψη δεν είναι τίποτε πέρα από ένα σύννεφο ματαιότητας.
Και μία φωτογραφία του Chad Croeger, τραγουδιστή των Nickelback όπου μιμείται τη γνωστή αποκρυφιστική χειρονομία.
Εδώ οι Αγγλικοί στίχοι
http://www.metrolyrics.com/rockstar-lyrics-nickelback.html
http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/
Παρακάτω σας παραθέτω το βίντεο κλιπ του τραγουδιού το οποίο μετέπειτα θα επεξηγήσω.
Στους πρώτους στίχους ο καλλιτέχνης διαμαρτύρεται για το ότι περιμένει σε σειρές για να μπει σε club τα οποία ποτέ δεν θα τον δεχτούν και γενικά γκρινιάζει για το ότι η ζωή του δεν έχει εξελιχθεί κατά τον τρόπο που θα ήθελε.
Έτσι μας εμφανίζει τον "διαπραγματευτή"(ο τύπος με τα μαύρα γυαλιά και τα γένια και τις νεκροκεφαλές στο φόντο, συμβολική αναπαράσταση του διαβόλου που κάνει τις "συναλλαγές". Δίνω την ψυχή μου για να πάρω δόξα και αυτοπροβολή) ) ο οποίος θα του λύσει το πρόβλημα και θα του αλλάξει τη ζωή. Και του λέει "ζήτα μου τι θες"
Και ο καλλιτέχνης συνεχίζει απατώντας "Θέλω ένα εντελώς νέο σπίτι, ένα μπάνιο μεγάλο αρκετά για να παίζω μέσα baseball, και μια βασιλικού μεγέθους μπανιέρα που να χωράει άλλους δέκα σαν εμένα.
Και ο διαπραγματευτής του απαντάει "Ναι, και τι χρειάζεσαι;"
Ο καλλιτέχνης "Χρειάζομαι μια πιστωτική κάρτα που να μην έχει όριο. Ένα μεγάλο μαύρο τζετ με μία κρεβατοκάμαρα.
Διαπραγματευτής "'Έγινε"
Καλλιτέχνης "Θέλω ένα νέο λεωφορείο για περιοδείες γεμάτο από παλιές κιθάρες, το δικό μου αστέρι στην λεωφόρο του Χόλιγουντ, κάπου ανάμεσα στους Cher και James Dean είναι καλά για εμένα.
Διαπραγματευτής "Και πως θα το καταφέρεις;"
Καλλιτέχνης(δώστε βάση εδώ) "Θα πουλήσω αυτή τη ζωή για να αποκτήσω περιουσία και δόξα θα κόψω τα μαλλιά μου, θα αλλάξω μέχρι και το όνομα μου.
Γιατί όλοι θέλουμε να γίνουμε μεγάλοι ροκ σταρ να μένουμε σε χλιδάτα σπίτια και να οδηγούμε πενήντα αυτοκίνητα. Τα κορίτσια έρχονται εύκολα και τα ναρκωτικά είναι φθηνά, όλοι μένουμε αδύνατοι από τη στιγμή που απλά δεν τρώμε.
Θα συχνάζουν στα ποιο διάσημα μπαράκια στα VIP με τους αστέρες των ταινιών, όλοι οι "χρυσοθύρες" θα είναι μαζεμένοι εκεί, κάθε λαγουδάκι του Play Boy με τα ξανθά του μαλλιά.
Θέλω να γίνω ροκ σταρ!
Θέλω να γίνω μεγάλος σαν τον Έλβις χωρίς τις φούντες, Θα έχω οκτώ μπράβους που τους αρέσει να σπάνε στο ξύλο μαλάκες, θα υπογράφω πολλά αυτόγραφα και θα τρώω τα γεύματα μου τζάμπα.
Θα ντύνομαι με την τελευταία λέξη της μόδας, θα έχω το κλειδί της εξώπορτας μιας βίλας του Play Boy. Θα βγαίνω με κάποια που της αρέσει να ξοδεύει τα λεφτά μου.
Και όλοι θα κρυβόμαστε στα ιδιωτικά μας δωμάτια, θα μας φέρνουν τα πάντα με αυτό το δαιμονικό χαμόγελο τους, όλοι έχουν τον προσωπικό τους έμπορο ναρκωτικών.
Αυτά σε γενικές γραμμές. Κάποια κομμάτια είναι γραμμένα με Αμερικανικού τύπου ατάκες και δεν μπορώ να τα μεταφράσω ακριβώς. Όμως εδώ έχουμε το ζουμί του όλου τραγουδιού. Το όνειρο ενός ροκ σταρ όπως μας το περιγράφει το τραγούδι. Ένα όνειρο στο οποίο ο ονειροπόλος κυνηγάει ηδονές και μάταιες απολαύσεις θυσιάζοντας ακόμη και την ψυχή του για να τις αποκτήσει. Για ακόμη μια φορά ο γκρίζος και καταθλιπτικός κόσμος της ροκ μουσικής ρίχνει τη μάσκα του αποκαλύπτοντας πως όλη του η λάμψη δεν είναι τίποτε πέρα από ένα σύννεφο ματαιότητας.
Και μία φωτογραφία του Chad Croeger, τραγουδιστή των Nickelback όπου μιμείται τη γνωστή αποκρυφιστική χειρονομία.
Εδώ οι Αγγλικοί στίχοι
http://www.metrolyrics.com/rockstar-lyrics-nickelback.html
http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/
1 σχόλιο:
To θέμα αυτό είναι μεγάλο και πρέπει να συζητάμε ώρες και ώρες για να καταλήξουμε κάπου. Αρχικά το "ροκ = σατανισμός" είναι τελείως ανεδαφικό και αυτό αποδεικνύεται από το πλήθος των συγκροτημάτων που δεν έχουν καμμία σχέση με σατανισμό (πχ οι Scorpions). Επί του συγκεκριμένου θέματος όμως είναι αναγκαίες μερικές παρατηρήσεις. Πρώτον ο "διαπραγματευτής" ουδεμία σχέση έχει με τον διάβολο. Πρόκειται για τον billy gibbons, κιθαρίστα και τραγουδιστή των zztop και είναι σε αυτό τον ρόλο διότι βοήθησε τους nickelback στα πρώτα βήματα της καριέρας τους όπως συνηθίζουν να κάνουν οι παλαιότεροι καλλιτέχνες με τους νεότερους. Γι αυτό του έχουν ιδιαίτερη αδυναμία. Δεύτερον η χειρονομία του Chad Croeger ΔΕΝ είναι έχει σχέση με τον αποκρυφισμό. Το γεγονός ότι κάποτε είχε μία "σατανική" σημασία όταν την πρωτοκαθιέρωσε ο Ronny James Dio (R.I.P.) δεν σημαίνει ότι όποιος την κάνει είναι σατανιστής ή αποκρυφιστής. Τα εμβλήματα και οι χειρονομίες έχουν ΟΛΕΣ σχετικές έννοιες εκτός από το σημείο του σταυρού. Μία πεντάλφα για παράδειγμα δεν είναι αυτή καθεαυτή σατανικό έμβλημα (όποιος ενδιαφέρεται ας κάνει μια μικρή ηλεκτρονική έρευνα) . Οι έννοιες που παίρνουν τα σύμβολα και οι χειρονομίες εξαρτώνται από αυτόν που τα χρησιμοποιεί.Τρίτον και τελευταίο η προσέγγιση του κομματιού συγγνώμη αλλά είναι τελείως λάθος. Μία μικρή έρευνα στο google και σε συνεντεύξεις αλλά και μία προσεκτικότερη μελέτη της γενικότερης στιχουργικής νοοτροπίας των nickelback είναι αρκετή για να κατανοήσει κανείς ότι το κομμάτι στηλιτεύει την ματαιδοξίά και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει ο κόσμος τος "ροκ σταρς". Επειδή τυχαίνει να ασχολούμαι επαγγελματικά με την μουσική βιομηχανία μπορώ να σας βεβαιώσω ότι η ζωή ενός ροκ σταρ είναι κάθε άλλο παρά αυτό που πιστεύεται από τον κόσμο. Πολύ τρέξιμο, άγχος για να προλάβουν τα deadlines, περιοδείες με ΕΛΑΧΙΣΤΟ ελεύθερο χρόνο, με τους managers και personal agents να ελέγχουν κάθε τους βήμα ώστε να είναι προσεγμένο και επικερδές οικονομικά. Η ζωή ενός ροκ σταρ είναι ίδια με τη ζωή ενός επιχειρηματία. Αν λοιπόν θεωρείτε καταδικαστέα και αμαρτωλή αυτή τη ζωή τότε θα πρέπει δημοσίως να αποκυρήξετε και την επιχειρηματικότητα ως αμαρτωλή και καταδικαστέα! Αυτά σε πρώτη φάση... Πολύ φιλικά!!
Δημοσίευση σχολίου