Τά τεχνάσματα τοῦ Διαβόλου

«Ἡ ἀλεπού εἶναι ζῶο πολυμήχανο καί πονηρό. Ὅταν πεινάσει καί δέν βρίσκει τί νά φάει, πηγαίνει σέ ζεστούς τόπους, πέφτει ἀνάσκελα καί κάνει τήν ψόφια. Ἔτσι καθώς κατεβαίνουν τά ὄρνια γιά νά τήν κατασπαράξουν, ἐκείνη πηδᾶ ξαφνικά καί τά πιάνει. »Τό ἴδιο τέχνασμα κάνει καί ὁ Διάβολος γιά νά παγιδεύση τούς πιστούς. Παρουσιάζει ἕνα σωρό ἁμαρτίες σάν ἀθῶες κι ἀκίνδυνες ἀπολαύσεις καί ξαφνικά ὁ Χριστιανός παρασυρόμενος στά διάφορα πάθη, γίνεται δέσμιός του καί χάνεται ὁριστικά».

Ἅγ. Ἐπιφάνιος, ἐπίσκοπος Σαλαμῖνος Κύπρου

http://leimwnas.blogspot.gr/

Ιάπωνας παλαιστής βαφτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης / Romfea.gr

 Από τα παιδικά του χρόνια ασχολήθηκε με τις πολεμικές τέχνες, οι οποίες τον ώθησαν στην μελέτη των παραδοσιακών ανατολικών θρησκειών και ειδικά στον Βουδισμό.

 Μετά από διάστημα πολλών χρόνων ο Τοκάσι Κίσι γνώρισε τον Χριστιανισμό, με αποτέλεσμα να διαβάσει πάρα πολλά βιβλία. Ο Χριστιανισμός για τον Τοκάσι ήταν μια ακόμη ηθική διδασκαλία και φάνηκε σ΄ αυτόν κάτι σαν τον Βουδισμό. Μετά από μια επίσκεψή του στην Ρωσία, ένιωσε εσωτερικά μια επιθυμία να μάθει περισσότερα για την ορθοδοξία. Η επιθυμία του να γίνει Χριστιανός έγινε ακόμη πιο ισχυρή μετά την επιστροφή του στην Ιαπωνία, όπου μετά από Κατήχηση στην Ιαπωνική γλώσσα, αναγνώρισε την Ορθόδοξη Εκκλησία.
 Επισκεπτόμενος πριν λίγο καιρό ξανά την Ρωσία, ανακοίνωσε την επιθυμία του να βαπτισθεί Ορθόδοξος Χριστιανός. Τελικά με ευλογία του Μητροπολίτη Μπέλγκοροντ κ. Ιωάννη, ο Ιάπωνας μαχητής πολεμικών τεχνών, βαπτίστηκε και έλαβε το όνομα του Αγίου και Βαπτιστού Ιωάννη.


http://www.katanixis.blogspot.gr/2012/09/blog-post_8788.html

ΝΕΑ ΦΡΙΚΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ! ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΧΥΔΑΙΑ "ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ" CORPUS CHRISTI ΕΝΟΣ ΑΛΒΑΝΟΥ, ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΩΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ!

ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΚΑΘΕ ΠΙΣΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ!




Έτσι παρουσιάζονται οι Απόστολοι και ο Χριστός στην "παράσταση"!

Δυστυχώς η βλασφημία ξεπέρασε πλέον κάθε όριο. Την επόμενη Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012, ανεβαίνει στο θέατροΧυτήριο επί της Ιερά Οδού 44, Γκάζι, "θεατρική παράσταση" που παρουσιάζει τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό ως έχοντα ομοφυλοφιλικές σχέσεις με τους 12 Αποστόλους!!!


Η παράσταση αυτή έχει τον τίτλο Corpus Christi, δηλαδή σώμα Χριστού και θα παίζεται, σύμφωνα με το πρόγραμμά της, κάθε Πέμπτη και Παρασκευή! Υπενθυμίζουμε πως τον Ιούνιο οι συντελεστές της "παράστασης", ανάμεσά τους και ο Αλβανός σκηνοθέτης της (φωτογραφία αριστερά), είχαν συλληφθεί με την κατηγορία της βλασφημίας, για να αφεθούν ελεύθεροι μετά!!!
 Κι αυτό σάτιρα είναι κοπρολάγνοι ψυχανώμαλοι γραικύλοι χριστιανομάχοι;
 Καλούμε κάθε πιστό Ορθόδοξο Χριστιανό να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στα υποϋποκείμενα που υβρίζουν συνεχώς την Πίστη μας! Για όποιον...ενδιαφέρεται, ορίστε ο χάρτης με την ακριβή διεύθυνση όπου θα παιχτεί η "παράσταση":




 Τηλέφωνο "θεάτρου": 210 - 34 12 313 & 6983671437

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2012/09/corpus-christi.html

«ΖΗΛΕΙΑ ΚΑΙ ΦΘΟΝΟΣ». Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ

Ἀπό τό βιβλίο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ»

 Ὁ ὕπνος τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος, πού γεννιέται ἀπό τήν ὑπερηφάνεια. Μή ζηλεύεις, ἀδελφέ μου, κανέναν ἄνθρωπο γιά τήν εὐτυχία του ἐδῶ στή γῆ. Μή ζηλεύεις τόν πλούσιο καί τόν ἔνδοξο.


Μή ζητᾶς «θησαυρούς ἐπί τῆς γῆς, ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζει, καί ὅπου κλέπτουσι διορύσσουσι καί κλέπτουσι» (Ματθ. 6. 19).
Νά ζηλεύεις καί νά μιμεῖσαι τόν ἐργάτη τῆς ἀρετῆς, τόν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ τόν χαριτωμένο ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, τόν πιό ἔνδοξο ἀπό τούς ἐνδόξους καί τόν πιό πλούσιο ἀπό τούς πλουσίους, πού ἀποταμιεύει «θησαυρούς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σής οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καί ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδέ κλέπτουσιν» (Ματθ. 6. 20).
 Μή ζηλεύεις αὐτόν πού ἐπαινοῦν καί κολακεύουν οἱ ἄνθρωποι. Οἱ ἀνθρώπινοι ἔπαινοι εἶναι ἀσταθεῖς καί εὐμετάβλητοι. Συχνά μάλιστα εἶναι ἰδιοτελεῖς καί ὑστερόβουλοι. Σήμερα τά λόγια τους «γλυκύτερα ὑπέρ μέλι καί κηρίον» (Ψαλμ. 18. 11). Αὔριο τό στόμα τους «ἀρᾶς καί πικρίας γέμει»(Ρωμ. 3. 14).
Ζήλεψε λοιπόν τό μεγαλεῖο τοῦ ἀφανοῦς καί ἀδόξου κατά κόσμον ἀνθρώπου τῆς ἀρετῆς, «οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ Θεοῦ» (Ρωμ. 2. 29). Μή λιώνεις ἀπό τόν φθόνο βλέποντας ἄλλους νά ἔχουν ὅσα ἐσύ δέν ἔχεις. Ὁ δικαιοκρίτης Κύριος γνωρίζει καλύτερα ἀπό σένα σέ ποιόν θά δώσει κι ἀπό ποιόν θά στερήσει, πότε θά χαρίσει καί πότε θά ζητήσει, τί θά δώσει καί τί θά ἀφαιρέσει.
 «… Ἤ οὐκ ἔξεστί μοι ποιῆσαι ὅ θέλω ἐν τοῖς ἐμοῖς;», λέει ὁ ἴδιος στούς ἐργάτες τοῦ ἀμπελῶνος πού διαμαρτυρήθηκαν γιά τήν «ἄδικη» μεταχείρισί τους (Ματθ. 20. 1 -16). Ἡ ζήλεια καί ὁ φθόνος εἶναι αἰτία κάθε κακοῦ καί ἐχθρός κάθε καλοῦ.
Ἀπ᾿ αὐτή τήν αἰτία ὁ Κάϊν φόνευσε τόν Ἄβελ, ὁ Ἡσαῦ θέλησε νά ἐξοντώσει τόν Ἰακώβ, ὁ Σαούλ καταδίωξε τόν Δαβίδ. Ἡ ζήλεια καί ὁ φθόνος τυφλώνουν τόν νοῦ, ἀμαυρώνουν τήν ψυχή, σκοτίζουν τή συνείδησι, θλίβουν τόν Θεό, χαροποιοῦν τούς δαίμονες, κλείνουν τόν οὐρανό, ἀνοίγουν τήν κόλασι. «Ὁ μισῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστί καί ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καί οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ»
(Α΄ Ἰω. 2. 11). ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ! ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗ.
 http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_6275.html

Valaam "Step to the Skies" (βίντεο)

Σειρά από Ρωσικά βίντεο με Αγγλικούς υπότιτλους για τον Ορθόδοξο μοναστικό βίο.(σας παραθέτω το πρώτο μέρος)

Η Αγία Winefride-Winifred του Treffynon (Ουαλία)

Στα Ουαλικά το όνομα της είναι Gwenfrewi. Ήταν ανιψιά του μεγάλου αγίου Beuno του Θαυματουργού και ζούσε με τους γονείς της ποιο ψηλά από την κοιλάδα που βρισκόταν το κελί του και το ψάθινο εκκλησάκι του, στο λόφο όπου τώρα στέκεται η εκκλησία.

 Σύμφωνα με την παράδοση, ο Caradoc, γιος ενός τοπικού οπλαρχηγού ζήτησε να την απολαύσει καθώς κυνηγούσε και επιχείρησε να την αποπλανήσει. Εκείνη αντιστάθηκε στις ορέξεις του και έτρεξε προς το εκκλησάκι του θείου της για προστασία.

 Ο Caradoc την κυνήγησε και μέσα στο θυμό του της έκοψε το κεφάλι με το σπαθί του. Μία πηγή από νερό άρχισε να ρέει στο σημείο όπου έπεσε το κεφάλι της.
 Ο Άγιος Beuno επανατοποθέτησε το κεφάλι της και μέσα από θερμή προσευχή προς τον Σωτήρα επανήλθε στη ζωή. Μετά την ανάσταση της, είχε μία κόκκινη ουλή γύρω από το λαιμό σαν ένδειξη ότι της είχαν κόψει το κεφάλι.

 Η Αγία Winefride άρχισε να ακολουθεί τη μοναστική ζωή κάτω από την πνευματική καθοδήγηση του Αγίου Eleri. Έμεινε με τον θείο της ώσπου αυτός μετακόμισε στην περιοχή Clynnog Fawr στη χερσόνησο Lleyn. Έπειτα αφού έμεινε για σύντομο διάστημα στο Bodfari και στο Henllan δίπλα στο Denbigh, η Αγία Winefride ταξίδεψε δυτικά προς τους λόφους ψηλά πάνω από την κοιλάδα Conwy και εκεί εγκατέστησε ένα μοναστήρι από μοναχές στο χωριό Gwytherin. Κοιμήθηκε σε σχετικά νεαρή ηλικία κατά το έτος 650 και οδηγήθηκε στο τόπο της ανάπαυσης της από τον Άγιο Eleri ο οποίος ήταν ο πρώτος που την εκπαίδευσε.

 Τα λείψανα της αγίας μεταφέρθηκαν στο αβαείο των Βενεδικτίνων στο Shrewsbury το 1138, παρέμειναν εκεί ώσπου λεηλατήθηκαν και διασκορπίστηκαν κατά την Μεταρρύθμιση.

Μόνο ένα δάκτυλο διασώθηκε και αυτό το πολύτιμο λείψανο παρουσιάζεται για προσκύνηση σήμερα στη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία του Holywell(άγιο πηγάδι). Στο Gwytherin δεν έχει απομείνει κάτι να τη θυμίζει πέρα από την εκκλησία που είναι αφιερωμένη σε αυτή, το πέτρινο εκκλησάκι της κατεδαφίστηκε 300 χρόνια πριν. Η μεγάλη καμπάνα του, η οποία χρειαζόταν τέσσερις άντρες για να μπορέσουν να τη χτυπήσουν, διαλύθηκε σαν άχρηστο μέταλλο το 1730.

 Στο Holywell θεωρούν ύψιστη αξία την ανάμνηση της Αγίας Winefride. Μέσα από τις μεσιτείες της, πολλά θαύματα έχουν συμβεί στο Holywell, το οποίο μπορεί να διεκδικήσει τον τίτλο του παλαιότερου προσκυνήματος στη Βρετανία. To 1416 o Henry o πέμπτος πήγε εκεί περπατώντας για να αποδώσει ευχαριστία για τη μεγάλη του νίκη στο Agincourt.

 Οι επισκέψεις τον προσκυνητών δεν έχουνε μειωθεί και θα ήταν καλό και εμείς να είμαστε μεταξύ τους. Για εμάς η Αγία Winefride συνδέεται με την Ορθόδοξη πίστη μαζί με τον Άγιο Alban τον πρωτομάρτυρα, με τον Δαβίδ και τον Beuno, με τον Cuthbert και τον Aidan, με τον Columba και τον Patrick- μαζί με όλους τους Ορθόδοξους Αγίους της αδιαίρετης Εκκλησίας της οποίας το φως φανερώθηκε στη γη μας.

 Στην βάπτιση Του στον Ιορδάνη, ο Χριστός απολύτρωσε μία διαστρεβλωμένη και ανισόρροπη φυσική τάξη, μετατρέποντας το νερό σε ένα κανάλι από χάρη και θεραπεία. Ας είναι έτσι και για όλους εμάς που δεχόμαστε τον αγιασμό της Αγίας Του.

Το εκκλησάκι και το πηγάδι

Το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο σε αυτήν χτίστηκε με γενναιοδωρία της Margaret, κόμισσας του Richmond. Το εκκλησάκι είναι πλήρως επιπλωμένο και διακοσμημένο με εξαίρετα γλυπτά. Στο πηγάδι όπου βρίσκεται το αγιασμένο νερό της Αγίας, τα νερά ευλογούνται από τους Ορθοδόξους και όποιος επιθυμεί μπορεί να μπει μέσα στο νερό.
 Εορτάζεται στις 3 Νοεμβρίου

Μετάφραση orthodoxy-rainbow
Αγγλικό κείμενο
http://www.thyateira.org.uk/index.php?option=com_content&task=view&id=366&Itemid=151

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: «ΤΑ ΠΑΘΗ ΞΕΡΙΖΩΝΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ, ΟΣΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΟΙ!»

Λόγος απλός, παρηγορητικός και ωφέλιμος, πραγματικό βάλσαμο στην ψυχή κάθε ανθρώπου.

 Γι' αυτό οι σκοταδιστές υλιστές πολεμούν με τόσο μίσος τον πατέρα Παϊσιο, γνωρίζοντας καλά την μεγάλη επιρροή των Λόγων του ειδικότερα στους νέους:

 - Γέροντα, βλέπω ὅτι ἔχω πολλὰ πάθη.

 - Ναί, ἔχεις πολλὰ πάθη, ἀλλὰ καὶ νειάτα ἔχεις καὶ παλληκαριὰ ἔχεις, γιὰ νὰ δούλεψης καὶ νὰ βγάλης ἀπὸ τὸ περιβόλι σου τὰ ἀγκάθια καὶ νὰ βάλης κρίνα, ζουμπούλια, τριαντάφυλλα καὶ νὰ ἀγάλλεσαι μετὰ μέσα στὸ περιβόλι σου. Τώρα πού εἶσαι νέα, τὰ πάθη εἶναι «τρυφερὰ» καὶ εὔκολα ξερριζώνονται.

Βλέπεις, καὶ τὰ ἀγριόχορτα - καὶ ἀγκάθια νὰ εἶναι - ὅταν εἶναι ἀκόμη τρυφερά, εὔκολα ξερριζώνονται· ἐνῶ, ὅταν μεγαλώσουν, σκληραίνουν καὶ δύσκολα μπορεῖς νὰ τὰ πιάσης, γιὰ νὰ τὰ ξερριζώσης. Καὶ ἡ τσουκνίδα, ὅταν βγάζη τὰ πρῶτα φύλλα, δὲν διαφέρει στὴν ἁπαλάδα ἀπὸ τὸν βασιλικό· μπορεῖς νὰ τὴν πιάσης καὶ νὰ τὴν μυρίσης, γιατί εἶναι τρυφερή.
 Γι' αὐτὸ νὰ προσπαθήσης νὰ ξερριζώσης τὰ πάθη σου, ὅσο εἶσαι νέα, γιατί, ἂν τὰ ἀφήσης, θὰ αἰχμαλωτισθῆ ἡ ψυχή σου σὲ διάφορες ἐπιθυμίες καὶ θὰ εἶναι δύσκολο νὰ ἐλευθερωθῆς ἀπὸ αὐτές.Ὅσοι ἀπὸ νέοι δὲν ξερριζώνουν τὰ πάθη τους, ὑποφέρουν πολὺ στὰ γεράματα, διότι γερνᾶνε μὲ τὰ πάθη, τὰ ὁποῖα γίνονται «παλιὰ κακὰ» δυσκολοθεράπευτα. Ὅσο μεγαλώνει ὁ ἄνθρωπος, ἀρχίζει νὰ ἀγαπᾶ τὰ πάθη του. Ἔρχεται ἡ ἡλικία τῆς ἀγάπης, τῆς στοργῆς καὶ γίνεται πιὸ ἐπιεικὴς στὸν ἑαυτό του. Ἐξασθενεῖ καὶ ἡ θέληση, καὶ ὁ ἀγώνας κατὰ τῶν παθῶν γίνεται πιὸ δύσκολος. Ὁ νέος ἔχει ζωντάνια• ἐὰν ἀξιοποιήση αὐτὴν τὴν ζωντάνια στὸ ξερρίζωμα τῶν παθῶν, προκόβει.

 Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου "Λόγοι", τόμ. E΄

- Πάθη καί Άρετές, εκδ. Ἱερό Ἡσυχαστήριο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, Σουρωτή Θεσ/νίκης.

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/

Άγιος Αυγουστίνος αρχιεπίσκοπος Canterbury

Αρχιεπίσκοπος του Canterbury (605)

 Είναι ο ιδρυτής της Εκκλησίας στην νότια Αγγλία, η οποία εκείνον τον καιρό ήταν πλήρως παγανιστική, παρότι ο Χριστιανισμός ευδοκιμούσε στις Κέλτικες περιοχές της Ιρλανδίας, στην Ουαλία και σε σημεία της Σκωτίας.
Ο Αυγουστίνος, μοναχός στο μοναστήρι του αγίου Andrew στη Ρώμη, επιλέχτηκε από τον πάπα Gregory τον πρώτο να οδηγήσει μία αποστολή στην Αγγλία. Αυτός και μία συνοδεία από 40 μοναχούς αποβιβάστηκαν στην Αγγλία το 597 και τους υποδέχτηκε με θέρμη ο βασιλιάς Aethelbert, ο οποίος βαπτίστηκε από τον Αυγουστίνο και έγινε ο πρώτος Χριστιανός βασιλιάς των Αγγλο-Σαξόνων.

Το 601 ο πάπας Gregory έκανε τον Αυγουστίνο Αρχιεπίσκοπο της Βρετανίας, και εγκατέστησε τον ναό του στο Canterbury, όπου εγκατέστησε επίσης και ένα μοναστήρι.
Ο Άγιος Αυγουστίνος εργάστηκε ανεπιτυχώς στο να ενώσει τις Εκκλησίες με αυτή των Ιρλανδών μοναχών και των ιεραρχών, οι οποίοι ακολούθησαν διαφορετικές λειτουργικές πρακτικές, κράτησαν διαφορετική ημερομηνία για το Πάσχα, και απέρριψαν τις λιγότερο αυστηρές μοναστικές πρακτικές τις οποίες εισηγήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος. Κοιμήθηκε εν ειρήνη. 

Εορτάζεται στις 26 Μαΐου.

 Μετάφραση orthodoxy-rainbow
Αγγλικό κείμενο
http://www.thyateira.org.uk/index.php?option=com_content&task=view&id=336&Itemid=151

Γέροντας Πορφύριος: Όχι μεγάλες τιμωρίες. Αλλά σωστές συμβουλές.

«Κοίταξε, παιδί μου! Ο Θεός μας, προκειμένου να διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά του, που τον πιστεύουν, τον αγαπούν και τον λατρεύουν, χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους, μεθόδους και σχέδια. Μέσα στα σχέδια του Θεού μας είναι και η επιβολή κανόνων, οι όποιοι αποσκοπούν, πάντα, στη σωτηρία τής ψυχής μας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση τη δική σου. Εμείς δεν μπορούμε να αλλάξουμε η να διαγράψουμε τα σχέδια τού Θεού. Πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να του το επιβάλλουμε. Μπορούμε, όμως, να τον παρακαλέσουμε και να τον ικετεύσουμε, και Εκείνος, σαν φιλάνθρωπος που είναι, μπορεί να εισακούσει τις προσευχές μας και να συντμήσει το χρόνο ή ακόμη και να τον διαγράψει. Και το ένα και το άλλο, στο χέρι του είναι. Εμείς θα το ζητήσουμε. Και Εκείνος θα το εγκρίνει.Ύστερα, οι κανόνες αυτοί δεν έχουν το χαρακτήρα τής εκδικήσεως η τής τιμωρίας, αλλά τής διαπαιδαγωγήσεως, και δεν έχουν καμιά σχέση με αυτούς που επιβάλλονται από ορισμένους πνευματικούς κατά την εξομολόγηση, και οι οποίοι, είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από άγνοια, εξαντλούν τα όρια τής τιμωρίας, χωρίς να αντιλαμβάνονται, ότι με τον τρόπο αυτό, αντί να κάνουν καλό, διαπράττουν έγκλημα.

 Εγώ, πάντα τους φωνάζω και τους συμβουλεύω: Όχι μεγάλες τιμωρίες. Αλλά σωστές συμβουλές. Γιατί, οι μεγάλες τιμωρίες, τροφοδοτούν τον άλλο (το διάβολο) με πλούσια πελατεία. Και αυτός, αυτό περιμένει. Αυτό καραδοκεί, και έχει πάντα ανοιχτές τις αγκάλες του για να τους δεχτεί! Και τους τάζει, μάλιστα, λαγούς με πετραχήλια…Γι’ αυτό, απαιτείται μεγάλη προσοχή στην επιλογή του πνευματικού. Όπως αναζητάτε τον καλύτερο γιατρό, το ίδιο να κάνετε και για τον πνευματικό. Και οι δύο γιατροί είναι. Ο ένας του σώματος και ο άλλος τής ψυχής»!
Γέροντος Πορφυρίου Ιερομονάχου, «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ»
 Με παρρησία

http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_2917.html

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: «ΟΤΑΝ ΜΕ ΒΡΙΖΟΥΝ ΩΣ ΜΟΝΑΧΟ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΧΩ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ!»

Κάποιοι "υπερχριστιανοί" που μας θέλουν μονίμως στη...λογική του "σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω", κατηγόρησαν όσους αντιδράσαμε δυναμικά στην αληταρία που εξυβρίζει τον πατέρα Παϊσιο. Κάποιοι άλλοι "προοδευτικοί άθεοι" (εβραιο - ισλαμολάγνοι) είπαν ειρωνικά πως "ο Γέροντας όχι μόνο δεν θα αντιδρούσε, αλλά θα γέλαγε κιόλας" (!!!). Ας ξεστραβωθούν να διαβάσουν τι έλεγε σχετικά Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ:

- Γέροντα, όταν μιλούν κατά της Εκκλησίας ή κατά του Μοναχισμού κ.λπ., τι πρέπει να κάνη κανείς;

 - Κατ' αρχάς, αν κάποιος μιλάει άσχημα λ.χ. για σένα ως άτομο, δεν πειράζει. Να σκεφθείς: «Τον Χριστό, που ήταν Χριστός, Τον έβριζαν, και δεν μιλούσε• εμένα που είμαι αμαρτωλός τι μου αξίζει;». Αν έρχονταν να βρίσουν εμένα ως άτομο, δεν θα με πείραζε καθόλου. Άλλα, όταν με βρίζουν ως μοναχό, βρίζουν και όλο τον θεσμό του Μοναχισμού, γιατί ως μοναχός δεν είμαι ανεξάρτητος, και πρέπει να μιλήσω. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει κανείς να τους αφήσει λίγο να ξεσπάσουν και ύστερα να τους πει δύο κουβέντες.

Κάποτε στο λεωφορείο μία γυναίκα έβριζε τους παπάδες. Την άφησα να ξεσπάσει και, όταν σταμάτησε, της είπα: «Έχουμε απαιτήσεις από τους παπάδες, άλλα και αυτούς δεν τους έρριξε ο Θεός με τα αλεξίπτωτα. Είναι άνθρωποι και έχουν ανθρώπινες αδυναμίες. Μπορείς όμως να μου πεις, μία μητέρα σαν εσένα βαμμένη, με κάτι νύχια σαν το γεράκι, τι παιδί θα γέννηση και πώς θα το αναθρέψει; Και παπάς και καλόγερος να γίνει, πώς θα είναι;».

Θυμάμαι, μία άλλη φορά, όταν ταξίδευα με το λεωφορείο από την Αθήνα για τα Γιάννενα, ήταν ένας που δεν σταμάτησε σε όλο τον δρόμο να κατηγορεί έναν μητροπολίτη που είχε δημιουργήσει τότε κάτι προβλήματα. Του είπα κανα - δυό κουβέντες και μετά έκανα ευχή. Εκείνος συνέχιζε. Όταν φθάσαμε στα Γιάννενα και κατεβήκαμε, τον πήρα λίγο παράμερα και του λέω: «Με γνωρίζεις ποιος είμαι;». «Όχι», μου λέει. «Πώς τότε κάθεσαι και λες τέτοια πράγματα; Εγώ μπορεί να είμαι πολύ χειρότερος από τον τάδε που βρίζεις, μπορεί όμως να είμαι και ένας άγιος. Πώς κάθεσαι εσύ και λες μπροστά μου πράγματα που δεν μπορώ να φανταστώ ότι τα κάνουν ούτε και οι κοσμικοί άνθρωποι; Κοίταξε να διορθωθείς, γιατί θα φας σκαμπίλι δυνατό από τον Θεό - για το καλό σου φυσικά». Τον είδα μετά, άρχισε να τρέμει. Άλλα και οι άλλοι κατάλαβαν, όπως είδα από μία αναταραχή που δημιουργήθηκε.

Απόσπασμα από το βιβλίο:ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Β΄, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ, ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ», ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2012/09/blog-post_9562.html

Ένας νέος Άγιος στην Ορθόδοξη Εκκλησία.Ο Άγιος Ηλίας της Μακέεβκα

Έναν νέο μεσίτη που θα προσευχεται για εμας προς τον Ουράνιο Πατέρα έχουμε από προχθές-22 Σεπτεμβρίου 2012.Στην πόλη Μακεέβκα της Ουκρανίας έγινε η αγιοκατάταξη του μεγαλόσχημου μοναχού Ηλία (Ilya Yakovlevich Ganja).





Ο Άγιος αυτός γέροντας μεταξύ των ετών 1937-1946(χρονολογία της κοιμήσεώς του)έζησε σε αυτήν την πόλη της Ουκρανίας που βρίσκεται στην επισκοπή του Ντόνετσκ.Πριν είχε ζήσει για κάποια χρόνια στην Σκήτη του Προφήτη Ηλία στο Άγιον όρος και στην Λαύρα των Σπηλαίων απ'όπου τον έδιωξαν οι κομμουνιστές.



Έμενε στα σπίτια διάφορων πιστών οι οποιοι θεωρούσαν μεγάλη ευλογία να τον φιλοξενουν αφού θαυματουργούσε δια της προσευχής του και είχε το διορατικό χάρισμα.Οι κομμουνιστικές αρχές ποτέ δεν μπορούσαν να τον πιάσουν αφού ήξερε από πριν ότι προκειται να πάνε στην οικία που βρισκόνταν(σ.σ.όπως συνέβη και με την Αγία Ματρώνα της Μόσχας την αόμματη).





Κατα τα σκληρά χρόνια του Β Παγκοσμίου Πολέμου είχε προβλέψει ότι στην πόλη Μακέεβκα δεν επρόκειτο να γίνει καμία μάχη με τους Γερμανούς και ότι δεν θα υποφέρουν πολύ από αυτούς,όπως και έγινε παρότι οι Γερμανοί βρισκόνταν σε εκείνη την περιοχή. Πάντοτε είχε το ένα μάτι κλειστό.Σε μία φωτογραφία όμως τα άνοιξε και τα δύο!Όταν τον ρώτησαν απάντησε ως εξής:«Μπορώ να κοιτάξω τον κόσμο και με το ένα μάτι»! Στις αρχές του 1946 είπε στα πνευματικά του παιδιά ότι δεν θα κάνουν Πάσχα μαζί.Πράγματι ο άγιος γέροντας Ηλίας εκοιμήθη την Μεγάλη Τετάρτη 17 Απριλίου 1946.Η κηδεία του έγινε την Μεγάλη Παρασκευή 1946.Μετά από 66 χρόνια βρέθηκε το λείψανό του. Η αγιοποίησή του έγινε στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου όπου εναπέθεσαν και το άγιο λείψανό του.
ΠΗΓΗ/ Πηγή φώτο /Απόδοση στα ελληνικά proskynitis.blogspot.gr
πηγή







http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_2026.html

Είναι φωτιά που χρειάζεται λάδι

Φωτιά είναι η προσευχή και ιδιαιτέρως όταν αναπέμπεται από νηφάλια και φλογισμένη ψυχή.
Αλλά η φωτιά αυτή για ν’ αγγίξη τις ουράνιες αψίδες χρειάζεται λάδι˙ και λάδι της φωτιάς αυτής δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ελεημοσύνη. Χύνε λοιπόν το λάδι άφθονο, για να αισθάνεσαι χαρά για το κατόρθωμά σου και να κάνης τις προσευχές σου με περισσότερο θάρρος και μεγαλύτερη προθυμία . Διότι, όπως δεν μπορούν να προσευχηθούν με θάρρος εκείνοι που δεν έκαναν κανένα καλό, έτσι και αυτοί που κατόρθωσαν κάτι και έρχονται ύστερα από την δίκαιη πράξι να προσευχηθούν, κάνουν την προσευχή τους με μεγαλύτερη προθυμία, γεμάτοι χαρά από την ανάμνησι του κατορθώματος.
Για να γίνη λοιπόν και σ’ αυτό πιο δυνατή η προσευχή μας, επαγρυπνώντας ο νους μας στις προσευχές από την ανάμνησι των κατορθωμάτων, ας ερχώμαστε στις προσευχές με την ελεημοσύνη και ας θυμώμαστε με ακρίβεια όλα αυτά που λέχθηκαν.
Και πάνω από όλα τα άλλα, σας παρακαλώ, να διατηρήτε συνέχεια στο νου σας εκείνη την εικόνα που είπα, ότι δηλαδή οι φτωχοί στέκονται μπροστά στις πόρτες των ναών αναπληρώνοντας εκείνη την ανάγκη της ψυχής, την οποία αναπληρώνει η βρύσι στο σώμα.
Αν λοιπόν θυμώμαστε συνέχεια αυτό, καθαρίζοντας συνεχώς τη σκέψι μας, θα μπορέσουμε να αναπέμπουμε καθαρές τις προσευχές μας και να αποσπάσουμε μεγάλη παρρησία από το Θεό , ώστε να επιτύχουμε τη βασιλεία των ουρανών με τη χάρι και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού…
( Εις το ρητόν «Έχοντες δε το αυτό πνεύμα της πίστεως» Γ’ ΕΠΕ 27, 386. PG 51, 301-302 )
 Από το βιβλίο: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Χρυσοστομικός Άμβων Ε΄ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ Τα νεύρα της ψυχής»
 Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου Νέα Σκήτη Αγ. Όρους
http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_6769.html

Απίστευτο βίντεο απο έφηβους Έλληνες που μιλούν σαν ζόμπι... Ακολουθώντας πιστά το βρώμικο καθεστώς!!

Αυτά είναι τα αποτέλεσματα της παιδείας στην Ελλάδα του 2012, της οποίας τα θεμέλια έθεσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και άξιοι συνεχιστές ήταν υπουργοί σαν την Διαμαντοπούλου... Όμως η ευθύνη βαραίνει τους καθηγητές που με σημαία τους την πάσης φύσεως αριστερή μπαρούφα, έχουν βάλει τα μυαλά των νέων στο μπλέντερ... Το δυστύχημα είναι πως αυτά τα παιδιά νομίζουν οτι πολεμούν το σύστημα... Εξαίρεση αποτελεί η Κρητικοπούλα στο τέλος, την οποία αναδείξαμε εκτενέστερα σε παλαιότερο άρθρο μας... Δείτε το βίντεο (και υπενθυμίζουμε οτι το ELNEWS δεν στηρίζει τον αδιάφορο κωλοτούμπα Άδωνι...)

http://elnewsgr.blogspot.gr/2012/09/blog-post_1895.html

Απανθίσματα θεοπρεπών ρημάτων

Αρχιμ. Βασιλείου Ιβηρίτη

 Η παρουσία του Θεανθρώπου είναι θεοφάνεια και όχι διατύπωση απόψεων. Δεν έρχεται να επιβάλει τη γνώμη του, αλλά να θυσιάσει την ψυχή του. Δεν έρχεται να κρίνει και να υποτάξει, αλλά να σώσει και να ελευθερώσει.
Έρχεται να φανερώσει την άφατη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο. Ήλθε να μας κάνει κατά χάριν κοινωνούς της θείας και τριαδικής ζωής.
 Να αποκτήσουμε το χάρισμα της υιοθεσίας. Να πολιτευόμαστε εν καινότητι ζωής : όχι φόβω των ηπειλημένων, ούτε πόθω των επηγγελμένων, αλλά τρόπω της τριαδικής πολιτείας. Να φτάσουμε στην Εκκλησία των πρωτοτόκων, όλοι ισοστάσιοι, όλοι πρωτότοκοι, όλοι θεοί κατά χάριν. Να είμαστε ενωμένοι καθώς ο Πατήρ με τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα.

 Ο Χριστός είναι ο Ποιμήν ο καλός που θυσιάζει την ψυχή του υπέρ των προβάτων. Καλεί τα ίδια πρόβατα κατ’ όνομα και εξάγει αυτά. Η κατ’ όνομα κλήση στοιχίζει τη θυσία του καλού ποιμένος. Και χαρίζει την προσωπική υπόσταση και ελευθερία στα λογικά πρόβατα. Βαπτίζονται στη νέα ζωή. Αποκτούν όνομα δικό τους. Και γλώσσα καινή. «Οι πιστεύοντες γλώσσες λαλήσουσι καιναίς». Ντύνονται με άλλη δύναμη: « καν θανάσιμον τι πίωσιν, ου μη αυτούς βλάψει». Παίρνουν το δρόμο για τη θέωση.
Ο μισθωτός- της όποιας μισθώσεως- και ουκ ων ποιμήν, βλέπει τον λύκον ερχόμενον και φεύγει. Δεν τον ενδιαφέρουν τα πρόβατα αλλά ο εαυτός του. Δεν τα καλεί κατ’ όνομα, αλλά μαζικά. Δεν θυσιάζει την ψυχή του υπέρ των προβάτων, αλλά τα πρόβατα για το μισθό και τη δόξα του.

 Ο ολοκληρωτισμός εν ονόματι του όποιου θεϊσμού ή αθεϊσμού, είναι εξ ίσου κατάρα για τον άνθρωπο. Και ενώ νομίζουν ότι του λύνουν τα προβλήματα, ο κόσμος πάντοτε αντιδρά και διαλύει τους προκατασκευασμένους παραδείσους.

 Η ελευθερία στοιχίζει και αξίζει. Αυτή μας κρίνει και μας σώζει. Δι’ αυτής μπορούμε να καταστραφούμε και δι’ αυτής μπορούμε να φτάσουμε στη θέωση. Η ελευθερία μας δόθηκε για να την υποτάξουμε εκούσια στο θείο θέλημα. Όπως ο Κύριος ουκ ήλθεν ίνα ποιεί το ιδικόν του θέλημα, αλλά το θέλημα του πέμψαντος του Πατρός. Ένας σπόρος ζει για να πεθάνει. Εάν δεν αποθάνει, αυτός μόνος μένει. Εάν αποθάνει, φέρει καρπόν πολύν. Η ζωή γεννάται «αυτόματη», από ένα θάνατο, μια θυσία.

http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_24.html

Το Facebook «κατέβασε» την υβριστική σελίδα για τον Γέροντα Παΐσιο

Αριθμούσε μερικές χιλιάδες ανεγκέφαλων χρηστών οι οποίοι θεωρούν ότι όλα στη ζωή είναι προς γελοιοποίηση.

 Στη διαγραφή της προσβλητικής σελίδας «ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟΣ / ELDER PASTITSIOS» προχώρησαν οι διαχειριστές του facebook, που έκριναν το περιεχόμενό της προσβλητικό.

 Η συγκεκριμένη σελίδα προκάλεσε από την πρώτη στιγμή την οργή των πιστών, που έδωσε την απάντηση για τον εμπαιγμό του Γέροντος Παϊσίου, μια από τις πλέον φωτισμένες μορφές της Εκκλησίας μας

. Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού εξέφρασε την ενόχλησή της για όσους προκαλούν το θρησκευτικό της συναίσθημα. Οι χρήστες του facebook προχώρησαν σε μαζικές αναφορές της εν λόγω σελίδας και πέτυχαν τη διαγραφή της. Με τον τρόπο αυτό, δόθηκε ηχηρή απάντηση σε όσους, πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου, επιχειρούν να προσβάλλουν τα θεία, αδιαφορώντας για τα συναισθήματα που προκαλούν σε εκατομμύρια πιστούς.

 Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έγινε αποδέκτης χιλιάδων ηλεκτρονικών καταγγελιών απ' όλον τον κόσμο για τη συγκεκριμένη σελίδα, από πιστούς που διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τις βλασφημίες και τις ύβρεις κατά του Γέροντα Παϊσίου και του Ορθόδοξου Χριστιανισμού.

 Μετά τη διαγραφή της σελίδας από το facebook, οι αρχές προχώρησαν στη σύλληψη 27χρονου, που φέρεται ότι ήταν ο δημιουργός της.
 Αντιδράσεις για τη σύλληψη του 27χρονου
 Πέραν της διαγραφής της σελίδας, αντιδράσεις προκαλεί η σύλληψη 27χρονου που φέρεται ως δημιουργός της.
 Η κινητοποίηση των αρχών έγινε λίγες ημέρες μετά την ερώτηση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής κ. Χρήστου Παππά προς τους υπουργούς Παιδείας και Δημοσίας Τάξεως. Ο κ. Παππάς έγραφε χαρακτηριστικά: «Θα προβούν άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες μέσω της υπηρεσίας δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος για την άμεση αφαίρεση του συγκεκριμένου προφίλ από το διαδίκτυο; Ή μήπως θα συνεχίσουν να κωφεύουν και να ανέχονται τον επονείδιστο αυτό εμπαιγμό του Γέροντα Παΐσιου;».

http://www.newsbomb.gr/prionokordela/ellada/story/237214/to-facebook-katevase-tin-yvristiki-selida-gia-ton-geronta-paisio

Μπράβο στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος!Συνέλαβαν 27χρονο για κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκευμάτων, μέσω του Facebook.

pentapostagma.gr: Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε το Δελτίου τύπου της Δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος. Αισθανόμαστε την ανάγκη να πούμε για μια ακόμα φορά μέσα από το pentapostagma.gr, προς τη Δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ένα μεγάλο μπράβο για το έργο που επιτελεί προς όφελος της κοινωνίας μας αλλά πολλές φορές και των πιστεύω μας.

 Αθήνα, 24 Σεπτεμβρίου 2012
 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 H Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος συνέλαβε 27χρονο ημεδαπό για κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκευμάτων, μέσω του Facebook Ο 27χρονος διαχειριζόταν σελίδα στο Facebook με βλάσφημο και υβριστικό περιεχόμενο για το Γέροντα Παΐσιο και τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό

 Από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος σχηματίστηκε δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας, σε βάρος 27χρονου ημεδαπού, ο οποίος κατηγορείται για κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκευμάτων, μέσω της γνωστής σελίδας κοινωνικής δικτύωσης Facebook .

 Πιο αναλυτικά, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος εντόπισε πρόσφατα στη γνωστή ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης Facebook, σελίδα με στοιχεία (www.facebook.com /gerontas.pastitsios), η οποία περιείχε βλασφημίες και ύβρεις κατά του Γέροντα Παϊσίου και του Ορθόδοξου Χριστιανισμού. Παράλληλα για το υβριστικό και βλάσφημο περιεχόμενο της συγκεκριμένης σελίδας, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έγινε αποδέκτης χιλιάδων ηλεκτρονικών καταγγελιών, που προέρχονταν από κατοίκους διάφορων χώρων σε όλο τον κόσμο.

 Από την αστυνομική ψηφιακή έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο διενέργειας προκαταρκτικής εξέτασης, διακριβώθηκαν τα αρχεία καταγραφής ( logfiles ) και τα ηλεκτρονικά ίχνη του διαχειριστή - χρήστη της επίμαχης σελίδας. Στη συνέχεια, την Παρασκευή (21-09-2012) το πρωί, κλιμάκιο εξειδικευμένων Αξιωματικών της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος πραγματοποίησε νομότυπη έρευνα, παρουσία Εισαγγελικού λειτουργού, στο σπίτι του 27χρονου στα Ψαχνά Ευβοίας. Κατά τη διάρκεια της έρευνας βρέθηκε και κατασχέθηκε ένας φορητός υπολογιστής ( laptop ).

Από την επιτόπια αυτοψία στον συγκεκριμένο ηλεκτρονικό υπολογιστή διαπιστώθηκε ότι διαχειριστής της επίμαχης σελίδας ήταν ο 27χρονος, ο οποίος συνελήφθη και με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών. Υπενθυμίζεται ότι σε ανάλογες περιπτώσεις, οι πολίτες μπορούν να επικοινωνούν με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, στα ακόλουθα στοιχεία επικοινωνίας:
 Τηλεφωνικά στους αριθμούς: 210-6476464 και 210-6476461
Στέλνοντας e - mail στο: 11012@ hellenicpolice.gr

http://www.pentapostagma.gr/2012/09/27-facebook.html

Κι αν πεθάνεις αύριο;

Κάποιοι ισχυρίζονται πως πιστεύουν στον Χριστό αλλά δεν ακολουθούν μια χριστιανική ζωή κι όταν τους το επισημάνει κάποιος, υποστηρίζουν πως ο Χριστός είναι μέσα μας κι όταν έρθει ο αντίχριστος, -και φαίνεται να είναι πολύ κοντά εκείνη η στιγμή- δεν θα τον ακολουθήσουν αλλά θα επιλέξουν και θα ακολουθήσουν το Χριστό μας!

 Αλήθεια πόσο επιπόλαια και ανόητη μπορεί να είναι μια τέτοια αντίληψη! Πόσο εύκολα μπορεί να ακολουθήσει κάποιος τον Χριστό από τη μια στιγμή στην άλλην, όταν όλη του τη ζωή με τον τρόπο διαβίωσής του, Τον αρνείται!

 Πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να αντέξει τον διωγμό που θα εξαπολύσει ο αντίχριστος, που σύμφωνα με τις γραφές θα είναι σφοδρός, όταν όλη του τη ζωή έχει μάθει στις απολαύσεις κι έχει παραδοθεί στα πάθη! Πως θα καταφέρει να νικήσει τον εαυτό του, να αρνηθεί τα πάθη του και την καλοπέρασή του σε μια στιγμή, όταν δεν κατάφερε να το κάνει σε ολόκληρη τη ζωή του. Και τέλος, πως μπορεί κάποιος να θεωρεί δεδομένο πως θα ζήσει μέχρι τότε που θα έρθει ο άνομος! Είναι λανθασμένη μια τέτοια αντίληψη για κάποιον Ορθόδοξο Χριστιανό!

Ο αγώνας μας, ενάντια στα πάθη και στην αμαρτία πρέπει να είναι καθημερινός και ασταμάτητος! Σε όλους όμως, που επιμένουν να έχουν την παραπάνω λογική, απλά τους ρωτάω, Κι αν πεθάνουν αύριο, είναι έτοιμοι να κριθούν; Ας ζούμε έτσι, ώστε να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να αναχωρήσουμε από αυτόν τον μάταιο κόσμο.

 Αναγνώστης
http://paparokades.blogspot.gr/2012/09/blog-post_23.html

Τι είναι λοιπόν μια αγκαλιά; Πόσο κοστίζει ένα χαμόγελο;

Κατέβηκα χθές στο κέντρο της Αθήνας. Πέρασα από την Ακρόπολη, την Πλάκα, το Σύνταγμα, τον Κεραμεικό και την Ομόνοια. Σε όλη τη διαδρομή ένιωθα έντονο το αίσθημα της λύπης. Οι άστεγοι και οι άνθρωποι που ζητιανεύουν για ένα κομμάτι ψωμί είναι πλέον τόσοι πολλοί που αισθάνεσαι πολύ τυχερός και ανακουφισμένος που δεν είσαι ο ίδιος στη θέση τους.

Όμως το χειρότερο θέαμα για μένα είναι οι νέοι άνθρωποι που στράφηκαν στα ναρκωτικά για να βρουν λύση στα προβλήματά τους και τελικά δημιούργησαν ένα μεγαλύτερο! Είναι πολύ άσχημη και απαισιόδοξη εικόνα να κυκλοφορείς στην κάποτε υπέρλαμπρη Αθήνα και να βλέπεις τη νεολαία της πεσμένη σε διάφορες σκοτεινές γωνίες, ημιλιπόθυμη από τα ναρκωτικά. Οι νέοι αυτοί είναι άνθρωποι σαν κι εμάς, πολλοί από αυτούς είναι άτομα με ιδιαίτερα χαρίσματα ή ταλέντα που η Ελλάδα μας φρόντισε να τα πετάξει στο δρόμο γιατί προτιμάει τους γελοίους και πρόστυχους ανθρώπους... Μπορεί εμείς να τους αποφεύγουμε ή να τους φοβόμαστε ή ακόμα και να τους κατακρίνουμε, αλλά δεν έχουμε ποτέ προσπαθήσει να μπούμε στη θέση τους! Πώς θα ήταν άραγε αν εμείς ήμασταν τα «πρεζόνια» κι εκείνοι οι «πολιτισμένοι και καθωσπρέπει» πολίτες; Τότε νομίζω δεν θα μας άρεσε να μας προσπερνούν, να μας χλευάζουν και να μην μας βοηθούν!

 Ήμουν στο λεωφορείο και παρατηρούσα μια νεαρή κοπέλα. Ήταν προφανές ότι έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ακριβώς απέναντί της καθόταν ένας νεαρός άνδρας ο οποίος ήταν κι αυτός χρήστης και μάλιστα σε πολύ άσχημη κατάσταση. Όταν το λεωφορείο πλησίαζε στην Ομόνοια, είδα την κοπέλα να σηκώνεται και να βοηθάει τον νεαρό να σηκωθεί. Εκείνος μόλις τον πλησίασε έπεσε στην αγκαλιά της και τα δυο παιδιά έμειναν αγκαλιασμένα για μερικά λεπτά! Αυτή και μόνο η αγκαλιά ήταν αρκετή για να φέρει το χαμόγελο στα χείλη και των δύο! Τι είναι λοιπόν μια αγκαλιά; Πόσο κοστίζει ένα χαμόγελο; Αφήσαμε αυτούς τους ανθρώπους στο περιθώριο και υποστηρίζουμε πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να τους βοηθήσουμε. Κι όμως φτάνει ένα χαμόγελο ή μια αγκαλιά για να τους δώσεις έστω και λίγη δύναμη! Δεν θα απεξαρτητοποιηθούν από τα ναρκωτικά χωρίς τη βοήθεια και την αγάπη όλων μας! Είναι πολύ σημαντικό για εκείνους να ξέρουν ότι αν αποφασίσουν να βγούν από αυτόν τον άσχημο δρόμο, θα υπάρχουν άνθρωποι που θα τους στηρίζουν και θα τους αγαπούν, θα υπάρχει μια κοινωνία που θα τους δώσει μια νέα ευκαιρία να ζήσουν και να παλέψουν με το πάθος τους...

 Η Εκκλησία και κυρίως τα Μοναστήρια προσφέρουν καταφύγιο σε αυτούς τους ανθρώπους. Πολλοί από αυτούς καταφέρνουν να ξεφύγουν εντελώς από τα ναρκωτικά κι αυτό γίνεται γιατί τα μοναστήρια είναι μικρές κλειστές κοινωνίες που χτίστηκαν με θεμέλιο την αγάπη! Ας προσπαθήσουμε, ο καθένας με όποιν τρόπο μπορεί, έστω με ένα χαμόγελο ή μια αγκαλιά, να μετατρέψουμε την κοινωνία μας. Να κυριαρχήσει η Αγάπη στις ανθρώπινες σχέσεις! Είναι πράγματι πολύ δύσκολο, μα με τη βοήθειά Του όχι ακατόρθωτο! Ο γλυκός μας Ιησούς, αγάπησε και πήρε υπό τη σκέπη του πόρνες, ληστές, δολοφόνους, ακόμα και τους ίδιους τους εκτελεστές του συγχώρησε! Ας πάρουμε παράδειγμα από Εκείνον και ας Του ζητήσουμε να γεμίσει τις καρδιές μας με αγάπη..!

 Μ.Τ. Αναγνώστρια
http://paparokades.blogspot.gr/2012/09/blog-post_7432.html

Έλληνες και Κέλτες

Ο Έλληνας Πυθέας ήταν ο πρώτος θαλασσοπόρος της Iστορίας, λέει σε νέο βιβλίο Bρετανός ιστορικός. Ξεκίνησε τον 4ο αιώνα π.X. από τη Mασσαλία για τον ευρωπαϊκό βορρά. Kαι δεν βρήκε βαρβάρους, αλλά κασσίτερο, ήλεκτρο και χρυσό.Στο παλιό λιμάνι της Μασσαλίας, μία χάλκινη πλάκα γράφει: «Εδώ γύρω στο 600 π.X. Έλληνες ναυτικοί αποβιβάστηκαν προερχόμενοι από τη Φώκαια, ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας. Ίδρυσαν τη Μασσαλία από την οποία μεταλαμπαδεύτηκε στη Δύση ο πολιτισμός». Υπάρχει ένα πρόσωπο που υπονοείται πίσω από τις λέξεις αυτές. Λέγεται Πυθέας και το άγαλμά του βρίσκεται σε μία εσοχή της πρόσοψης του Χρηματιστηρίου Αξιών της πόλης, μαζί με εκείνο του Ευθυμένη.H παρουσία τους εκεί έχει έναν ειδικό συμβολισμό. Οι δύο Έλληνες θαλασσοπόροι από τη Μασσαλία βοήθησαν το άνοιγμα του εμπορίου σε μια πόλη που κάποτε ήλεγχε μεγάλο μέρος της μεσογειακής οικονομίας. Και ο μεν Ευθυμένης ταξίδεψε προς Νότον. Έφθασε στη Σενεγάλη, πιθανόν και στην Γκάνα.

 Ο Πυθέας όμως τράβηξε προς Βορράν, να βρει τους τόπους που ήταν σκεπασμένοι με τον πέπλο του μύθου, τόπους βαρβαρικούς όπου οι άνθρωποι «δεν μιλούσαν ελληνικά αλλά συνεννοούνταν με θορύβους που έμοιαζαν με κραυγές ζώων».



Ο Άγγλος ιστορικός Μπάρι Κάνλιφ ανέλαβε να χαρτογραφήσει ξανά το μυθικό εκείνο ταξίδι. Καθηγητής στην έδρα Ευρωπαϊκής Αρχαιολογίας της Οξφόρδης από το 1972, συγγραφέας δεκάδων βιβλίων, μονογραφιών, άρθρων, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κελτικό πολιτισμό, κυκλοφόρησε πρόσφατα (Εκδόσεις Penguin) το βιβλίο «Το συναρπαστικό ταξίδι του Πυθέα του Έλληνα», με υπότιτλο «Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τη Βρετανία». Βέβαια το ταξίδι του δεν είναι άγνωστο. Ο Πυθέας είχε γράψει, γύρω στο 320 π.X., «Περί Ωκεανού», βιβλίο το οποίο δεν σώζεται, αναφέρεται όμως σε αρκετές πηγές μέσω των οποίων σώζονται και αυτούσια αποσπάσματα. Αρκετοί μεταγενέστεροι του Πυθέα γεωγράφοι και ιστορικοί, όπως ο.. Στράβωνας και ο Πολύβιος, αμφισβήτησαν τα γραπτά του Πυθέα και τα μεταχειρίστηκαν ως μυθεύματα – «Πυθέου πλάσματα» τα αποκαλούσαν. Άλλοι όμως τα υποστήριξαν – παράδειγμα ο Ίππαρχος, ο Ερατοσθένης, ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης. Και σήμερα θεωρείται πια βέβαιο ότι το ταξίδι έγινε, και ο Πυθέας θα πρέπει να πάρει τη θέση του δίπλα στον Κάπτεν Κουκ και τον Κολόμβο. Ο Πυθέας υπήρξε πράγματι, σύμφωνα και με νεώτερα ευρήματα, ο πρώτος άνθρωπος τού τότε γνωστού κόσμου που έφθασε στη Βρετανία, στις χώρες των Κελτών και των Γαλατών, τρεις αιώνες νωρίτερα από τις λεγεώνες του Ιούλιου Καίσαρα. Και ο Κάνλιφ ανασυνέθεσε το ταξίδι χρησιμοποιώντας όλες τις γραπτές πηγές αλλά και τα ευρήματα της αρχαιολογίας, για να πει τι ακριβώς συνάντησε στον δρόμο του. Ταυτόχρονα ανασυνθέτει το ιστορικό πλαίσιο μιας περιόδου από το 600 έως το 100 π.X., τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε Ετρούσκους, Έλληνες, Καρθαγένιους και Ρωμαίους και αναδεικνύει την αξία του εμπορίου, ως κινήτρου του ταξιδιού αυτού, όπως συνέβη και με τους θαλασσοπόρους του 15ου αιώνα. Αναδεικνύει τη σημασία του κασσίτερου, του ήλεκτρου και του χρυσού, στην οικονομία της εποχής. Ο κόσμος του Πυθέα ήταν ο μεσογειακός κόσμος που είχε όριο τις Άλπεις και τις Ηράκλειες Στήλες στο Γιβραλτάρ, ήταν όμως και ένας κόσμος που είχε ανάγκη την υπέρβαση των ορίων του. «Ήταν ένας κόσμος αλλαγών, ανάπτυξης οριζόντων, επαφών σε μεγάλες αποστάσεις, ανταλλαγής αγαθών και επέκτασης των γνώσεων», λέει. «H Μεσόγειος ήταν μέρος ενός γρήγορα αυξανόμενου παγκόσμιου συστήματος που περιελάμβανε όλη την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, χαρακτηριζόταν δε από διογκούμενη αλληλεξάρτηση». Ο Πυθέας πέρασε τις Ηράκλειες Στήλες, ανέβηκε τις ισπανικές ακτές, τις γαλλικές, είδε από ποιες ακριβώς περιοχές του άγνωστου Βορρά, της Μάγχης και της Βαλτικής, έφθανε έως τον Νότο ο κασσίτερος και το κεχριμπάρι. Και έφθασε μέχρι και την περίφημη Θούλη (πιθανολογείται ότι είναι η Ισλανδία), όπου δεν υπήρχε ακριβώς «ούτε γη ούτε θάλασσα ούτε αέρας», παρά μόνον ένα είδος «θαλασσίου πνεύμονος». Άντε μετά να τον πιστέψει ο Στράβωνας. Αλλά ο Πυθέας μιλούσε για τους πάγους.




 Ο Μπάρι Κάνλιφ, ήδη με τον τίτλο και τον υπότιτλο, παίζει με το θανατηφόρο όπλο της λεπτής ειρωνείας. Είναι σαν να μας προτείνει μια σειρά ανακαλύψεων: Οι Έλληνες (ο «Pytheas the Greek») ανακάλυψε τους Κέλτες κάνοντας τον περίπλου της Ιβηρικής. Οι απόγονοι των λαών αυτών ανακάλυψαν την Αμερική. Και όλοι ετούτοι μαζί, ανακάλυψαν αργότερα έναν απόγονο του Πυθέα, ναυτικό κι αυτόν, τον «Zorba the Greek». Τα πάντα είναι θέμα οπτικής γωνίας, μας λέει εντέλει. Όλα εξαρτώνται από το ποιος είναι κέντρο του κόσμου και ποιος φολκλόρ. Γιατί ο ανομολόγητος στόχος του διακεκριμένου οξφορδιανού, στο απόγειο της καριέρας του, τόσο σε αυτό το βιβλίο του όσο και στο αμέσως προηγούμενό του, το «Facing the Ocean», είναι ένας: να αποδείξει τη θεωρία που σε διαλέξεις του έχει διατυπώσει περί «καθιερωμένης ψευδο-ιστορίας», σύμφωνα με την οποία οι Κέλτες πήραν τα φώτα του πολιτισμού από τη Μεσόγειο. Να πει, με άλλα λόγια, ότι παρά τα όσα συκοφαντικά λέγονται, το χαρακτηριστικό των λαών αυτών δεν ήταν η κατανάλωση… βελανιδιών.

 Φυσικά, για να εδραιώσει τις θέσεις του, πρέπει υποχρεωτικά να συνταξιδέψει με τον Πυθέα. Διότι το δικό του θεωρητικό ταξίδι έχει αναπόφευκτη αφετηρία τις μεσογειακές γραπτές πηγές, μια και οι Κέλτες τότε δεν είχαν ακόμη γραπτή γλώσσα. Δικαιούται, ωστόσο, να υποστηρίξει ότι αυτό ήταν ένα από τα ελάχιστα σημεία υστέρησης των Κελτών, καθώς οι πληθυσμοί της Γαλατίας, της Γαλικίας, της Κορνουάλης ή της Βρετάνης, οι «κοινωνίες του Ατλαντικού», όπως τις αποκαλεί, είχαν καινοτομήσει με άλλους τρόπους: «Ήταν πιο μπροστά στη ναυσιπλοΐα, στη ναυπηγική και στις γνώσεις για τις εποχές και την αστρονομία». Σαν ελληνική «μόδα» Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που μίλησαν για τους «Κελτούς», από τον 6ο αιώνα π.X. Στους επόμενους αιώνες, οι δύο πολιτισμοί, ο ελληνικός και ο γαλατικός, έμελλε να συναντηθούν. Ο Πίτερ Μπέρεσφορντ Έλις, διακεκριμένος μελετητής του κελτικού πολιτισμού, στην πρώτη σχετική μελέτη που δημοσιεύεται -μόλις κυκλοφόρησε- στα ελληνικά («Έλληνες και Κέλτες», Εκδ. Θεμέλιο, Σελ. 292, τιμή: 19,70 ευρώ ), περιγράφει πώς το διαρκές κελτικό μεταναστευτικό ρεύμα οδηγήθηκε μέχρι τη Νοτιοανατολική Ευρώπη αλλά και την Ουκρανία! Και καταγράφει την πορεία των Κελτών της Ανατολής μέχρι τη σταδιακή τους αφομοίωση και εξαφάνιση. Είναι, φαίνεται, λίγο μόδα εσχάτως ο κελτικός πολιτισμός. Αν κάποιος προτιμάει μία λιγότερο μακρινή εποχή, υπάρχει ο 11ος αιώνας, ο Πάπας Ουρβανός και οι Σταυροφορίες Κελτών βασιλέων στην «Ιερή λόγχη» (Εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Σελ. 636, Τιμή: 21,90 ευρώ) του μελετητή Στέφεν Λόχεντ.
http://olympia.gr/2012/09/18/%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%AD%CE%BB%CF%84%CE%B5%CF%82/

Άγιος Kentigern

Επίσκοπος της Γλασκόβης και του Strathclyde

 Εγγονός του Βρετανού πρίγκηπα Lothus. Ερημίτης και μοναχός. Απόστολος της Σκωτίας, που ξεκίνησε από την περιοχή Cathures. Επίσκοπος των Βρετανών του Strathclyde στην περιοχή της μοντέρνας Γλασκόβης το 540.

 Δίδαξε και καθοδήγησε εκεί για 13 χρόνια, ζώντας με μεγάλη αυστηρότητα. Εξορίστηκε το 553 κατά τη διάρκεια μίας αντιχριστιανικής επανάστασης από τοπικούς παγανιστές, βρήκε καταφύγιο στη Menevia, στην Ουαλία, όπου έμεινε με τον Άγιο Δαβίδ της Ουαλίας. Ίδρυσε ένα μοναστήρι στο Llanelwy, και υπηρέτησε σαν πρώτος ηγούμενος.

Επέστρεψε στη Σκωτία το 573 και διέδωσε το Ευαγγέλιο στις περιοχές Galloway και Cumberland. Επέστρεψε στη Γλασκόβη το 581 και καθοδήγησε εκεί τους ανθρώπους του στα εναπομείναντα 22 χρόνια του. Απόστολος της Βορειοδυτικής Αγγλίας και της Νοτιοδυτικής Σκωτίας.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Ιανουαρίου


μετάφραση orthodoxy-rainbow
 Αγγλικό κείμενο
http://www.thyateira.org.uk/index.php?option=com_content&task=view&id=244&Itemid=151

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: "ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ...ΔΕΝ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ!"

- Γέροντα, πέστε μας κάτι, πριν φύγετε.

 - Τι να σας πω; Τόσα σας είπα!

 - Πέστε μας κάτι, για να το δουλέψουμε, μέχρι να ξαναρθήτε.

 - Ε, αφού επιμένετε να σας πω… Μία είναι η αρετή, η ταπείνωση, επειδή όμως δεν το καταλαβαίνετε, άντε, να σας πω και την αγάπη. Αλλά, όποιος έχει ταπείνωση, δεν έχει και αγάπη;

 - Γέροντα, ο Αββάς Ισαάκ λέει: «Ό,τι είναι το αλάτι για το φαγητό, είναι και η ταπείνωση για την αρετή».

 - Δηλαδή χωρίς την ταπείνωση δεν...τρώγονται οι αρετές! Θέλει να πη ο Άγιος πόσο απαραίτητη είναι η ταπείνωση στην εργασία των αρετών.

 - Γέροντα, αλλού ο Αββάς Ισαάκ λέει ότι η ταπείνωση έρχεται, όταν αποκτήση ο άνθρωπος αρετές

. - Μήπως δεν το κατάλαβες καλά; Αν δεν έχη ο άνθρωπος ταπείνωση, καμιά αρετή δεν μπορεί να τον πλησιάση.

 - Δηλαδή, Γέροντα, όποιος έχει ταπείνωση έχει όλες τις αρετές;

 - Εμ βέβαια. Ο ταπεινός έχει όλα τα πνευματικά αρώματα: απλότητα, πραότητα, αγάπη χωρίς όρια, καλωσύνη, ανεξικακία, θυσία, υπακοή κ.λπ. Επειδή έχει την πνευματική φτώχεια, έχει και όλον τον πνευματικό πλούτο.

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/

Σκάνδαλο με ιερέα και τελετή μύησης σε μαθήτριες!

Σοκ προκλήθηκε στην Πολωνία όταν αποκαλύφθηκε η πρακτική ενός ιερέα-διευθυντή καθολικού σχολείου. Ο άνδρας υποχρέωνε τους 13χρονους μαθητές του, πρωτάκια στο γυμνάσιο, να... γονατίζουν μπροστά του και να γλείφουν σαντιγί από τα γυμνά του γόνατα!

 Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο για τελετή μύησης των παιδιών στο γυμνάσιο και ότι είναι μία πρακτική που επιβάλλει χρόνια. Αν και αρκετοί εξέφρασαν το σοκ τους μόλις είδαν τις φωτογραφίες, ωστόσο, πολλοί ήταν οι γονείς που έσπευσαν να υπερασπιστούν τον ιερέα(σχετ. orthodoxy rainbow: άλλο ένα σημάδι που μας δείχνει πως η καθολική εκκλησία έχει ξεφύγει εντελώς. Πέραν του ότι υποκύπτει σε φοβερές χυδαιότητες βρίσκει και τους γονείς ως υποστηρικτές!)

 Σε επιστολή τους ανέφεραν ότι δεν είναι σαντιγί αλλά ξυριστικός αφρός και κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να το φάει. Ο εκπρόσωπος της πολωνικής κυβέρνησης αρμόδιου για τις υποθέσεις παιδιών ανέφερε ότι είναι απαράδεκτη συμπεριφορά...
 newpost.gr
http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2012/09/blog-post_7682.html

Δήμητρα Κόντου «Μια πορεία ζωής εφάμιλλη με εκείνη των αγίων» - π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

1999-2012 ...

Η μάννα γή ,δίνει τον φιλοξενούμενόν της στην αγκαλιά του ουρανού. Σήμερα ευγνωμόνως χαιρετώ την ξενοδόχο γή μου ,που τόσα χρόνια στοργικά κρατούσε στους κόλπους της το ξενιτεμένο παιδί του Πατέρα. Ω τρανή μου στιγμή και ημέρα! που νοσταλγικά τόσα χρόνια σε καρτερούσα! Ήρθες! Σήμερα έαρ μυρίζει. Ήλθε η αιώνια παντοτινή μου Άνοιξη. Διαλύθηκαν τα μαύρα σύννεφα της βαρυχειμωνιάς ,σταμάτησαν οι παγωνιές και αγριοκαίρια. Ανέτειλεν ο Ήλιος της Δικαιοσύνης. Σήμερα το σκότος έγινε φώς. Η σιωπή μου σάλπιγγα δοξολογίας, η ανημπόρια μου δύναμη. ”Χαράς τα πάντα πεπλήρωται! Έφθασα στο σπίτι μου...(Δήμητρα Κόντου)

 Αυτά τα λόγια ακούστηκαν πριν από 13 χρόνια, κατά την εξόδιο ακολουθία της μακαριστής Δήμητρας Κόντου, τέτοιες ημέρες, όταν η Πάτρα, η τοπική κοινωνία, η Εκκλησία την προέπεμπε στην αιωνιότητα, ωσάν επικήδειος που η ίδια είχε γράψει. Λόγια και σκέψεις που στην δική μου καρδιά τότε, ακούστηκαν παράξενα, ήχησαν ως κάτι το διαφορετικό, μα όμορφο, πνευματικό, ξένο από την πεζή λογική του κόσμου, εφάμιλλο με εμπειρίες των αγίων της Εκκλησίας μας. Τότε δυσκολεύτηκα να αντιληφθώ το μέγεθος του ανθρώπου που από αυτή την ζωή έφευγε. Ο αποχωρισμός ήταν δύσκολος. Η σχέση αδελφική, το δέσιμο πνευματικό μα και γερά θεμελιωμένο, με της αγάπης την πέτρα, η επικοινωνία και η πνευματική συναναστροφή ανεπανάληπτη. Σήμερα 13 χρόνια μετά, με παρρησία μπορώ να ομολογήσω πως η Πάτρα με την παρουσία της Δήμητρας Κόντου υπήρξε πλουσιότερη. Είναι ευλογημένη η πόλη μας, που την δέχτηκε στην αγκαλιά της, αξιοζήλευτοι οι άνθρωποι εκείνοι που την συναναστράφηκαν και της στάθηκαν στις δύσκολες ώρες της μοναξιάς, γεμάτοι και πλουσιότεροι πνευματικά εκείνοι που κατάλαβαν ότι είχαν μπροστά τους ένα αγιασμένο άνθρωπο, που ήξερε να κρύβει την αρετή της αλλά να μοιράζει απλόχερα την χάρη που λάμβανε από τον Θεό. Με την παρουσία της, το γλυκό και πονετικό της λόγο, σου έπαιρνε της καρδιάς την λύπη και στην έκανε του ουρανού πανηγύρι. Ήξερε να συμπονά γιατί και αυτή πονούσε, ήθελε να βοηθά τους ανθρώπους γιατί και αυτή δέχτηκε την βοήθειά τους, δεχόταν όλους ακόμα και αυτούς που την κατηγόρησαν, την συκοφάντησαν άδικα, την πολέμησαν γιατί αυτός είναι άλλωστε ο κλήρος των δικαίων και των Αγίων. Και αυτή, με τη μεγάλη καρδιά, χωρούσε όλους στο ταπεινό της κελάκι στο Άσυλο Ανιάτων Πατρών, μικρούς και μεγάλους, νέους και γέρους, χαρούμενους και λυπημένους ανθρώπους. Εκεί στο γεμάτο εικονίσματα δωμάτιό της, στο διακοσμημένο και στολισμένο με της ευαισθησίας την λεπτή χορδή, κάτω από τα αστέρια που τόσο αγαπούσε, η Δήμητρα Κόντου, γεύτηκε τη Χάρη του Παρακλήτου, βίωσε την εμπειρία μιας πνευματικής καταστάσεως. Κατέστη το ταπεινό της κελί υπερώο που θρονιάστηκε ο Ίδιος ο Χριστός, η Παναγία Μητέρα Του, η οικογένεια των Αγίων και των Μαρτύρων. Πώς να περιγράψεις το πρόσωπό αυτής της αγίας ψυχής…

Πράγματι δυσκολεύομαι να παρουσιάσω την πνευματική της Λεβεντιά, την γεμάτη αρχοντιά παρουσία της, το μεστό πνευματικό της λόγο, την χαρούμενη και πάντοτε ευδιάθετη ομιλία της, την χωρίς αντάλλαγμα αγάπη της, την ευεργετική συμπαράστασή της… Σε μια πρόσφατη επίσκεψη μου στο Άσυλο Ανιάτων Πατρών μετά από πολλά χρόνια, από τον θάνατο της Δ. Κόντου, καθώς περνούσα στους διαδρόμους και γυρνούσα με τον νου στο παρελθόν, μια νοσοκόμα με βαθιά συγκίνηση ζωγραφισμένη στα μάτια της, με αποτράβηξε από τον κόσμο και με οδήγησε απέξω από ένα δωμάτιο του Ασύλου. « Πάτερ, κοιτάξτε σας παρακαλώ, μου είπε, αυτό το δωμάτιο... Και αμέσως διαπίστωσα πως ήταν όπως τότε. Δεν είχε περάσει ούτε μια ημέρα. Τα πάντα στη θέση τους. Όλα σταθερά και όμορφα, όπως κάποτε. Κάτι όμως έλειπε. Η Δήμητρα δεν ήταν καθηλωμένη πια στο αγαπημένο της αναπηρικό καροτσάκι. Είχε πετάξει λεύτερη σαν το πουλί στην αγκαλιά του Θεού Πατέρα. Μόνο μια φωτογραφία της, θύμιζε το πέρασμά της από εκείνο το χώρο. « Πάτερ, από εδώ παίρνουμε δύναμη, γονατίζουμε στο ταπεινό της κρεβάτι και αντλούμε παρηγοριά και ελπίδα… μου είπε η νοσοκόμα και επιβεβαίωσε αυτό που η ίδια, η Δήμητρα, έγραφε: Χαρείτε αδέλφια την τρανή γιορτή! Ανάσταση είναι και η ψυχή δεν νιώθει τώρα μοναχή, καθώς εχτές,προχθές και πρώτα….Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται. Χαρείτε αδέλφια και ελάτε μαζί τη δόξα να γευθούμε, μέσα στην αγκαλιά του Πατέρα θα ξεκουρασθούμε!

 Ιεροδιάκονος Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_5822.html

Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε οι ορθόδοξοι !

Όσιος Σιλουανός Αθωνίτης Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί! Τι Θεό έχουμε! Είναι αξιολύπητοι όσοι δεν γνώρισαν το Θεό. Αυτοί δεν βλέπουν το αιώνιο φως, και μετά το θάνατο πορεύονται στο αιώνιο σκοτάδι.
Αυτό το ξέρουμε, γιατί το Άγιο Πνεύμα πληροφορεί μέσα στην Εκκλησία τους αγίους για το τι υπάρχει στον ουρανό και τι στον άδη. Ω, πόσο αξιολύπητοι είναι οι πλανεμένοι άνθρωποι! Αυτοί δεν μπορούν να ξέρουν τι είναι η αληθινή χαρά. Μερικές φορές διασκεδάζουν και γελούν, αλλά το γέλιο και η απόλαυση, που δοκιμάζουν, θα μεταβληθούν σε θρήνο και θλίψη. Δική μας χαρά είναι ο Χριστός. Με τα πάθη Του μας έγραψε στο βιβλίο της ζωής, και στη βασιλεία των ουρανών θα είμαστε αιώνια με το Θεό και θα βλέπουμε τη δόξα Του και θα ευφραινόμαστε μαζί Του.
 Η χαρά μας είναι το Άγιο Πνεύμα. Είναι τόσο γλυκό και ευχάριστο! Αυτό μαρτυρεί στην ψυχή για τη σωτηρία.
 http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_9382.html

ΟΙ ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΟΚ(βίντεο)

Ένα ενδιαφέρον βίντεο που παρουσιάζει την πραγματική εικόνα της ροκ μουσικής...

ΜΠΑΡΜΠΙ: Η ΚΟΥΚΛΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Η Μπάρμπι είναι η πιο διάσημη κούκλα,το αγαπημένο παιχνίδι για εκατομμύρια κοριτσάκια στον κόσμο.Έχετε σκεφτεί τι μπορεί να κρύβεται από πίσω;Πόσα οφέλη έχει το σύστημα από αυτήν την "κούκλα";





"Η Μπάρμπι είναι ξανθιά με τέλειες αναλογίες. Στέκεται με ζηλευτή άνεση, όσο ψηλά κι αν είναι τα τακούνια της.Ξέρει να μαγειρεύει, αλλά και να πιλοτάρει. Ονειρεύεται τον πρίγκιπα, όταν όμως τον βρει, δεν διστάζει να τον χωρίσει. Έχει κοινωνικές ευαισθησίες, αλλά λατρεύει και το shopping. Συχνά αναρωτιέται: «Άραγε θα βαρεθώ ποτέ να αγοράζω ρούχα;».Γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1959 και όμως δεν μοιάζει να έχει περάσει μέρα πάνω από το πλαστικής τελειότητας πρόσωπό της."

 Η Μπάρμπι δεν είναι μια απλή κούκλα. Χάρη στο σχεδιασμένο μάρκετινγκ από την εταιρεία Mattel η οποία την εισήγαγε σε μια αγορά που δεν είχε δει άλλη όμοιά της στο παρελθόν, έχει καταλήξει να συγκεντρώνει όλα τα στερεότυπα της τέλειας γυναίκας.







Τα μικρά κορίτσια από πολύ μικρά παιδιά βλέπουν τον ιδανικό τους κόσμο,στην ζωή της κούκλας Μπάρμπι.Μεγαλώνουν με τα ιδανικά της και ονειρεύονται όταν μεγαλώσουν να γίνουν σαν και αυτή.Δηλαδή,μια τέλεια γυναίκα που θα φοράει τα τέλεια ρούχα και κάποια στιγμή θα έρθει ο πρίγκηπας να την πάρει στην αγκαλιά του.


 'Ετσι έχει καταφέρει το σύστημα και έχει ελέγξει τον γυναικείο πληθυσμό και τον έχει κατευθύνει εκεί που θέλει.Αφού μεγαλώνοντας οι γυναίκες ψωνίζουν ρούχα,τσάντες,φοράνε κραγιόν,φοράνε μεικ απ,φτιάχνουν τα μαλλιά τους και κάνουν πλαστικές για να γίνουν "Μπάρμπι"

Αυτό βέβαια μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αφού πάνω στο μοντέλο Μπάρμπι έχει στηριχθεί μια ολόκληρη βιομηχανία σίγουρης κερδοφορίας,δίνοντας στις γυναίκες την αυταπάτη της ευτυχίας.Την ευτυχία της ψεύτικης ομορφιάς και το κυνήγι του άπιαστου στόχου,αυτού της τελειότητας!




Ένα ακόμα πολύ σημαντικό πρόσωπο στην ιστορία της Μπάρμπι είναι ο σύντροφός της Κεν

 Ο Κεν είναι ο τέλειος άντρας.Έχει τέλεια χαρακτηριστικά προσώπου,γυμνασμένο σώμα και το κυριότερο είναι πλούσιος.Με αυτόν τον τρόπο οι γυναίκες αναζητάνε για σύντροφό τους έναν άντρα σαν τον Κεν.Οποιος άντρας βρεθεί στο πλευρό τους και δεν θα καλύπτει όλα τα στάνταρ του Κεν,θα είναι για αυτές ένας σύντροφος που δεν θα καλύπτει τις ανάγκες τους και θα συνεχίσουν να κοιτάνε αλλού.





Έτσι και με αυτόν τον τρόπο οι άντρες προσπαθούσαν να γίνουν "ΚΕΝ" αφού για να κερδίσουν την αγαπημένη τους και να έχουν την ασφάλεια της απόλυτης προσοχής της,άρχιζαν και συντηρούσαν με την σειρά τους την βιομηχανία ομορφιάς και σκοπό ζωής κάνανε την αγορά ενός ωραίου αυτοκινήτου που θα κέρδιζε την προσοχή .Άρχιζαν να αγοράζουν ρούχα,να φτιάχνουν τα μαλλιά τους,να πηγαίνουν γυμναστήριο(για να αποκτήσουν ένα σώμα ανάλογο του Κεν),να αγοράζουν καλλυντικά περιποίησης,να κάνουν πλαστικές,να φτάνουν σε σημείο που ξεπερνούσε την αντρική αξιοπρέπεια όπως το να κάνουν χαλάουα και να φοράνε ανδρικές γόβες(!!).Όλα αυτά για να κατακτήσουν την καρδιά της "Μπάρμπι"






Αν κάποιος το πάει πιο μακριά θα εντοπίσει ο,τι όλα που έχω αναλύσει είναι και οι λόγοι που υπάρχει στον κόσμο η απόλυτη δυστυχία.Όταν προσπαθείς να κατακτήσεις κάτι που είναι άπιαστο δεν θα είσαι ποτέ γεμάτος,θα έχεις πάντα το κενό από αυτό που σε κάνανε να πιστεύεις ο,τι είναι μετριότητα Το πραγματικό κενό όμως είναι η έλλειψη του πραγματικού έρωτα και η έλλειψη της πραγματικής ευτυχίας Ο έρωτας είναι το πιο ωραίο συναίσθημα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος αλλά ταυτόχρονα και το πιο αδύναμο σημείο του.Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να ερωτευθούμε,να παθιαστούμε,να αγαπήσουμε και το σύστημα αυτό το ξέρει.Γι' αυτό και πάνω σε αυτό το συναίσθημα στήθηκε η μεγαλύτερη παγίδα.Το σύστημα κατάφερε και μετέτρεψε την πραγματική ευτυχία σε εμπορικό συμφέρον.Πέτυχε τον αποπροσανατολισμό από την πραγματική και ουσιαστική ένωση των δύο φύλλων που αυτή είναι ψυχική και την έκανε επιφανειακή και κενή. Ο έρωτας από μία αγνή ψυχική ένωση έγινε συμφέρον και εκμετάλλευση Η κούκλα Μπάρμπι έπαιξε τον πρώτο ρόλο και συντέλεσε στα μέγιστα σε αυτόν τον αποπροσανατολισμό αφού έδωσε στα παιδιά λάθος ιδανικά,λάθος πρότυπα και τα κατεύθυνε εκεί που ήθελε το σύστημα.

 Νομίζεις πως είσαι μια κυρία
Μα δεν έχεις μέσα σου καρδιά
 Πάψε να το παίζεις ιστορία Δεν σε βγάζει πουθενά
 Φάε κραγιόν Φάε make up Πιες μανικιούρ Κι όλα τα καλλυντικά
Παρ τα όλα και μην νοιάζεσαι Ίσως ομορφύνεις κι εσωτερικά
 Η ομορφιά δεν έχει σημασία Αν δεν είσαι αληθινή Αυτό που μετράει στην ουσία
 Να χεις μέσα σου ψυχή Φάε κραγιόν Φάε make up
Πιες μανικιούρ Κι όλα τα καλλυντικά
Παρ τα όλα και μην νοιάζεσαι Ίσως ομορφύνεις κι εσωτερικά

http://againstnewworldorder.blogspot.gr/2012/06/blog-post_26.html

Τι σημαίνει "Μνήμη Θεού".

«Μνήμη Θεού» σημαίνει ότι ο νους είναι στον Θεό, ζει ο άνθρωπος τον Θεό, οπότε βλέπει παντού τον Θεό.
Αυτός που κατορθώνει να έχει συνέχεια τον νου του στον Θεό, αισθάνεται συνέχεια την παρουσία του Θεού και συγκλονίζεται από ευγνωμοσύνη, γιατί όλα τα βλέπει ως ευλογία του Θεού. Μια ματιά να ρίξει γύρω του, καταλαβαίνει ότι ο Θεός παρακολουθεί όχι μόνον τον άνθρωπο, αλλά και όλο το σύμπαν, και τις πιο μικρές και ασήμαντες λεπτομέρειες.
Όπου να κοιτάξει, βλέπει και αλλοιώνεται από την παρουσία του Θεού.
 Ρίχνει μια ματιά στον ουρανό και αλλοιώνεται από την παρουσία του Θεού.
 Ρίχνει μια ματιά στη γη ,βλέπει τα πουλιά, τα δένδρα, και βλέπει τον Θεό, τον Δημιουργό τους.
Αυτό είναι και προσευχή, είναι και μνήμη Θεού».
 Γέρων Παϊσιος Αγιορείτης
http://leimwnas.blogspot.gr/

Πόσο μεγαλόδωρος είναι ο Θεός!

Μακάριοι οι πενθούντες
Ο δεύτερος μακαρισμός του Κυρίου λέει: «Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται». Μακάριοι, δηλαδή, είναι εκείνοι που πενθούν, διότι θα παρηγορηθούν. Κρίνοντας με την ανθρώπινη λογική, βρίσκουμε μία αντίφαση στα λόγια του Κυρίου. Πώς είναι δυνατόν να είναι ευτυχισμένοι εκείνοι οι οποίοι πενθούν; Εμείς συνήθως ονομάζουμε ευτυχισμένους εκείνους που χαίρονται τη ζωή τους και απολαμβάνουν τα αγαθά τους. Όμως ο Χριστός μακαρίζει εκείνους που λυπούνται και πενθούν!
Ας δούμε αρχικά ποιό είναι το πένθος στο οποίο αναφέρεται ο μακαρισμός του Χριστού. Είναι το πένθος εκείνων που λυπούνται για τις αμαρτίες που διέπραξαν και μετανοούν γι' αυτές. Είναι το πένθος και η λύπη εκείνων που κατάλαβαν πόσο πίκραναν το Θεό με τη ζωή τους και τι είδους δόξα στερήθηκαν φεύγοντας μακριά από τον φιλάνθρωπο Πατέρα τους. Ο Χριστός μακαρίζει εκείνους τους ανθρώπους που γνώρισαν τις αμαρτίες τους και το πόσο πλήγωσαν την αγάπη του Θεού με αυτές, και πονούν και θλίβονται γι' αυτό. Ο Θεός δεν έχει ανάγκη από τα δάκρυα της μετανοίας μας, ούτε επιθυμεί να πενθεί και να θλίβεται ο άνθρωπος. Θέλει πάντοτε να εργαζόμαστε το αγαθό και να χαιρόμαστε. Όμως η αμαρτία την οποία κάνουμε, έχει ως συνέπεια την οδύνη και τη θλίψη. Αυτή η οδύνη που προκαλεί η αμαρτία διαλύεται με το πένθος μας για την αμαρτία. Ο ιερός Χρυσόστομος μιλώντας για τη μετάνοια, λέει: «Εξ αιτίας της αμαρτίας δόθηκε στον άνθρωπο η λύπη, και με τη λύπη εξαλείφεται η αμαρτία. Πόσο μεγαλόδωρος είναι ο Θεός! Αυτό που έδωσε στον άνθρωπο για τιμωρία, το μετέτρεψε σε σωτηρία.
Η αμαρτία γέννησε την λύπη και η λύπη εξάλειψε την αμαρτία. Όπως ακριβώς το σκουλήκι γεννιέται από το ξύλο και στη συνέχεια τρώει το ξύλο, έτσι και η λύπη που γεννήθηκε από την αμαρτία, όταν προσφέρεται με τη μετάνοιά μας, στη συνέχεια τρώει την αμαρτία». Αναφέρεται για τον αββά Λογγίνο ότι όταν προσευχόταν και έψαλλε έφθανε σε μεγάλη κατάνυξη και δάκρυα. Τον ρώτησε, λοιπόν, ο μαθητής του: «Γέροντα, αυτός είναι ο κανόνας του Μονάχου, το να κλαίει πάντα όταν προσεύχεται;» Και του απάντησε ο Γέροντας: «Ναι τέκνο μου, αυτός είναι ο κανόνας που ο Θεός ζητά από εμάς. Διότι αρχικά ο Θεός δεν δημιούργησε τον άνθρωπο για να πενθεί, αλλά για να ευφραίνεται και να δοξάζει το δημιουργό Του χωρίς να αμαρτάνει. Αφού όμως αμάρτησε ο άνθρωπος, χρειάζεται το πένθος. Όπου δεν υπάρχει αμαρτία, δεν χρειάζεται ο κλαυθμός και το πένθος. Άλλωστε βλέπουμε και στους πρωτοπλάστους, πως όσο καιρό ζούσαν μέσα στο Παράδεισο, χαίρονταν την παρουσία του Θεού και αγάλλονταν διαρκώς. Όταν όμως παράκουσαν την εντολή Του και αμάρτησαν έτρεξαν να κρυφτούν από το άγιο πρόσωπό Του».
 Κάποιοι ύμνοι της Εκκλησίας παρουσιάζουν τον Αδάμ μετά την πτώση, να κάθεται έξω από τον Παράδεισο και να θρηνεί τη γύμνωσή του λέγοντας: «Αλλοίμονο σε μένα που πείσθηκα στην άπατη του Διαβόλου και ξεγελάστηκα και απομακρύνθηκα από τη θεία δόξα! Έχασα την θεοΰφαντη στολή της θεϊκής δόξας και στερήθηκα από κάθε αγαθό». Αυτός ο θρήνος αρμόζει και στον καθένα μας, όταν αμαρτάνουμε και στερούμαστε τα θεία αγαθά. «Πένθησε για τήν αμαρτία, λέει ο ιερός Χρυσόστομος, για να μη θρηνήσεις την τιμωρία». Το ίδιο μας προτρέπει και ο Μέγας Βασίλειος: «Να κλαις για την αμαρτία που διέπραξες, διότι αύτη είναι μία αρρώστια της ψυχής, είναι ο θάνατος της αθανάτου ψυχής. Γι' αυτό αρμόζει στην αμαρτία το πένθος και οι αδιάκοποι οδυρμοί».
 Ο Χριστός μακαρίζει εκείνους που πενθούν για τις αμαρτίες τους, επειδή μετά το πένθος έρχεται η παράκληση και η χαρά. Και ποιά είναι η παράκληση που ακολουθεί το πένθος; Είναι η παράκληση και η αγαλλίαση την οποία δοκιμάζει ο άνθρωπος που εργάζεται το θέλημα του Θεού. Με το πένθος της μετάνοιας ο άνθρωπος επανακτά τη χαρά της εν Χριστώ ζωής. Γι' αυτό και οι Άγιοι ονόμασαν το πένθος της μετανοίας, πένθος χαροποιόν.
Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει ότι το βάπτισμα των δακρύων της μετανοίας, είναι ισάξιο με το μυστήριο του αγίου Βαπτίσματος. Διότι το άγιο Βάπτισμα το δεχτήκαμε στην νηπιακή ηλικία και το μολύναμε με την αμαρτία. Ενώ με το βάπτισμα των δακρύων, καθαρίζουμε το πρώτο μας Βάπτισμα. Και εάν η φιλανθρωπία του Θεού δεν είχε χαρίσει στους ανθρώπους το δεύτερο βάπτισμα, το βάπτισμα των δακρύων της μετανοίας, λίγοι θα ήταν οι σωζόμενοι. Τα δάκρυα του πένθους για τις αμαρτίες μας, καθαρίζουν και λευκαίνουν τη ψυχή μας. Και στην συνέχεια τα δάκρυα την ποτίζουν και την κάνουν γη καρποφόρα και γόνιμη. Τότε ο άνθρωπος ομολογεί στο Κύριο: «Μετέτρεψες το πένθος μου σε χαρά και παράκληση». Σε χαρά που αποτελεί πρόγευση της ουράνιας χαράς και Βασιλείας.
(Ιερ. Γρηγορίου, «Ο Ιησούς Χριστός»)
http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_7620.html

Aόρατοι γυμνοί ασκητές

από το περιοδικό «ΠΡΩΤΑΤΟΝ» (τευχ. 119, ΙΟΥΛ.-ΑΥΓ. 2010)

 Σχετικώς με το γεγονός που ζήσαμε στο Κελλί του Προφήτου Δανιήλ, παρα- θέτουμε παρακάτω την καταγραφή αυτού του γεγονότος, πιστεύοντας πως αξίζει να γνωστοποιηθεί και σε άλλους. 'Εξ αρχής θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι έχουμε την βεβαιότητα ότι δεν λέμε κάτι πρωτάκουστο η ότι τα παρακάτω αποτελούν μία αξεπέραστη πνευματική εμπειρία στο «Περιβόλι της Παναγίας».
Αντιθέτως, γνωρίζουμε ότι είναι μία μαρτυρία από τις πολλές, η οποία αν ίσως και δεν έχει την ισχύ να επιβεβαιώσει ακράδαντα την παράδοση για τους ερημίτες και αόρατους ασκητές του Αγίου Όρους, είναι όμως μία επιπλέον επανάληψη αυτής της παραδόσεως, και το βασικότερο, ότι εξ άπαντος αποτελεί μία βέβαιη μαρτυρία της ζωής των Αγιορειτών πατέρων, που συνεχίζει την ασκητική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Προ δύο ετών περίπου, η Ιερά Μονή Οσίου Ξενοφώντος μας «παραχώρησε» το αρχαίο και εγκαταλελειμμένο Κελλί της - του Αγίου Προφήτου Δανιήλ και των τριών Παίδων. Αυτό το Κελλί βρίσκεται σε μία ερημική τοποθεσία πάνω στο βουνό, ανατολικά της Μονής Ξενοφώντος και βόρεια της Σκήτης Ξενοφώντος. Δεν γειτνιάζει με κανένα άλλο Κελλί, παρά μόνο με ένα ερειπωμένο, επ' ονόματι της Αγίας Τριάδος, ούτε καν φαίνεται άλλο Κελλί η Σκήτη η οτιδήποτε άλλο οίκημα, στο οποίο να μαρτυρείται η να δικαιολογείται ανθρώπινη παρουσία. Το μόνο, που είναι ορατό, είναι το βόρειο άκρο και οι τρούλοι της Μονής Ξενοφώντος, που είναι κτισμένη στις εκβολές ενός χειμάρρου, ο οποίος βρίσκεται σε μακρινή απόσταση από το Κελλί. Όποιος βρίσκεται στην αυλή η τον εξώστη -απλωταριά του Προφήτη Δανιήλ έχει μία πανοραμική θέα όλου σχεδόν του φαραγγιού, από τα ανατολικά, που είναι τα Δοχειαρίτικα σύνορα, μέχρι τα δυτικά - την θάλασσα. Η ηρεμία δε και η ησυχία που έχει το Κελλί είναι χαρακτηριστική, και μόνο κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι διακόπτεται από τις ασταμάτητες λαλιές των αηδονιών και των άλλων ωδικών πτηνών.

 Εκεί βρεθήκαμε, για μία ακόμη φορά, και εμείς, οι φιλοξενούμενοι της Μονής Ξενοφώντος και ένοικοι του Ιερού αυτού Κελλίου. Η παραμονή μας διήρκησε λίγες ημέρες, αλλά είχε μεγάλη ευλογία, μία εμπειρία που δεν υπολογίζαμε να αξιωθούμε ποτέ. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στις 21 Απριλίου 2010 (παλ. ημ.), προπαραμονές της πανηγύρεως της Μονής Ξενοφώντος, που τιμάται επ' ονόματι του Αγίου ΜεγαλομάρτυροςΓεωργίου, βρεθήκαμε στο Κελλί του Προφήτη Δανιήλ. Είχαμε φθάσει κατά το μεσημέρι, και μετά από σύντομη ανάπαυση και τακτοποίηση των πραγμάτων μας, ο Γέροντας πρότεινε να πάμε ένα μικρό περίπατο. Κατηφορίσαμε και κατόπιν ακολουθήσαμε τον αδιέξοδο δρόμο που αρχίζει στην πρώτη στροφή και ο οποίος οδηγεί προς τα Δοχειαρίτικα. Δεν απομακρυνθήκαμε πολύ, διότι ήδη είχε σουρουπώσει αρκετά. Σε ένα σημείο της διαδρομής μας, ένας από την ομάδα μας, θέλοντας να συμπεράνει το βάθος του φαραγγιού που βρισκόταν μπροστά μας έριξε τρεις πέτρες, αρκετά μεγάλες, προς το φαράγγι. Οι δύο λαϊκοί που βρίσκονταν στην παρέα, άδραξαν την ευκαιρία για να αστειευτούν με την επιπόλαιη αυτή πράξη λέγοντας πως ίσως κάποιος ερημίτης ασκητής να ήταν δέκτης αυτού του πετροβολητού. Ο Γέροντας, αποσιωπώντας την κωμική πλευρά τoύ θέματος, αναφέρθηκε στην ύπαρξη των ερημιτών και των αοράτων ασκητών, στις αναφορές γύρω από διάφορα σχετικά συμβάντα, και άφησε τον καθένα ελεύθερο να αποδεχθεί η όχι αυτή την παλιά αγιορείτικη παράδοση για τους γυμνούς και αόρατους ασκητές που ζουν στις ερημιές του Αγίου Όρους. Όταν επιστρέψαμε στο Κελλί, είχε ήδη σκοτεινιάσει.
 Προσπαθήσαμε να βα- λουμε μπρος την πετρελαιογεννήτρια, αλλά παρά τις επίμονες προσπάθειές μας επί μισή ώρα περίπου, το μηχάνημα δεν λειτούργησε, και έτσι μείναμε «αναγκαστικά» με τα κεριά και την λάμπα πετρελαίου (εκ των υστέρων σκεφτήκαμε ότι δεν ήταν ένα γεγονός τυχαίο). Η νύχτα είχε πέσει για τα καλά, τα αστέρια ήταν ευδιάκριτα, παρά την ελαφριά συννεφιά που είχε ο ουρανός, και τα αηδόνια είχαν παραιτηθεί πλέον από το ολοήμερο κελάηδημά τους. Η σιωπή σε όλη την περιοχή ήταν πιο αισθητή τώρα, μετά την πρόσφατη παύση, παρά τα μεσάνυχτα. Ο Γέροντας είχε αποσυρθεί στο κελλί του, και τα άλλα τρία πρόσωπα κάθισαν μπροστά στην εξώπορτα του Κελλιού και μιλούσαν. Καθώς μιλούσαν, ένας από αυτούς διέκρινε και μία άλλη - δεύτερη φωνή, μακρινή και ακαθόριστη, και μη θέλοντας να διακόψει τον συνομιλητή του αρχικά δεν αντέδρασε. Εφ όσον όμως αυτή η φωνή συνεχιζόταν ήδη για πέμπτο λεπτό, παίρνοντας θάρρος διέκοψε αυτόν που μιλούσε ρωτώντας τον έναν: «ακούς κάτι;». Αφού συγκέντρωσαν και οι δύο την προσοχή τους, άκουσαν μια φωνή που προερχόταν από το βάθος του χειμάρρου. Ήταν μία ανδρική ενθουσιώδης φωνή, που φώναζε εκστατικά σχεδόν, μέσα στήνσιγαλιά της νύκτας και κάτω από το πανόραμα του ουρανίου στερεώματος: «Δόξα σοι ο Θεός», «Κύριε σώσον τον κόσμο σου». Τα επανελάμβανε συνεχώς και μεγαλόφωνα, καθώς και άλλα λόγια, τα οποία εξ αιτίας της αποστάσεως και του αντίλαλου ήταν ακαθόριστα. Αλλά από το ύφος της φωνής ήταν κάτι σαν ευχαριστία και δοξολογία στον Θεό καθώς και ικεσία για το έλεός Του. Το άκουσε κατόπιν και ο άλλος λαϊκός, που ήταν στην παρέα. Και οι τρεις ακούγαμε ένα άνθρωπο, που βρισκόταν μέσα στο «πουθενά», να ευχαριστεί και να δοξολογεί τον Θεό. Γρήγορα ειδοποιήθηκε και ο Γέροντας, ο οποίος άκουσε αυτόν τον άγνωστο να δοξολογεί ακατάπαυστα, καθαρότατα τον Θεό. Στην συνέχεια και για ένα μικρό διάστημα ο άγνωστος έπαυσε την μεγαλόφωνη προσευχή του. Όλοι αποσυρθήκαμε στα κελλιά μας. Ο καθένας κράτησε την δική του στάση απέναντι σε αυτή την αναπάντεχη εμπειρία, και κατάκοποι καθώς ήμασταν, γρήγορα αποκοιμηθήκαμε όλοι.
Όλοι εκτός από τον Γέροντα, ο οποίος κάθισε στην απλωταριά αναμένοντας να ακροαστεί μία ακόμα φορά τον άγνωστο προσευχητή. Και όντως μετά από ένα διάστημα περίπου μισής ώρας τον άκουσε πάλι. Αυτή την φορά έψαλε μεγαλόφωνα αναστάσιμους ύμνους. Και αυτό που μπόρεσε ο Γέροντας να διακρίνει ήταν το τροπάριο της πρώτης ωδής του κανόνα του Πάσχα «Καθαρθώμεν τας αισθήσεις ...;», καθώς και άλλες προσευχές, όπως «Κύριε σώσε τον κόσμο σου», και άλλα. Την άλλη ημέρα όλοι κοιτάξαμε προς την πλευρά, απ' όπου ερχόταν η χθεσινοβραδυνή φωνή, προσπαθώντας να καταλάβουμε το ακριβές σημείο που βρισκόταν αυτός ο άνθρωπος η κάποιο σημάδι της παρουσίας του. Γρήγορα όμως καταλάβαμε ότι κοπιάζουμε μάταια και παραιτηθήκαμε από την προσπάθειά μας. Έμεινε όμως μέσα στην ψυχή μας η περιέργεια να μάθουμε αν τυχόν υπάρχει κάποιο Κελλί στην περιοχή αυτή, που να είναι αδιόρατο από την πλευρά του δικού μας Κελλίου.

Κατεβήκαμε στην Μονή για την έναρξη της Αγρυπνίας προς τιμήν του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου και ο Γέροντάς μας συνάντησε τον π. Σεραφείμ, ο οποίος έχει γνώση του χώρου και πολύ αγάπη για τον Προφήτη Δανιήλ και είναι αλήθεια ότι χωρίς τον π. Σεραφείμ δεν θα γίνονταν και πολλά πράγματα. Τον ρώτησε σχετικά, αν υπάρχει εκεί κοντά κάποιο Κελλί και του ανέφερε το γεγονός. Μας διαβεβαίωσε πως όχι μόνο Κελλί δεν υπάρχει αλλά και η απλή παρουσία οποιουδήποτε ανθρώπου είναι αν όχι αδύνατη, τουλάχιστον αδικαιολόγητη εξ αιτίας της πυκνής βλάστησης και του απροσπέλαστου της περιοχής.
Μετά από όλα αυτά ο καθένας κράτησε μέσα στην ψυχή του την ανάμνηση αυτού του γεγονότος, ενός ανθρώπου μέσα στην απόλυτη ερημιά, ανυποψίαστου για την δική μας παρουσία, που φώναζε ενθουσιασμένος και ευχαριστούσε τον Θεό. Και από τους αόρατους ασκητές να μην ήταν, μόνο και μόνο αυτή η εγκάρδια προσευχή του την νύκτα στην μέση του δάσους, μας έδωσε το μήνυμα που ο Θεός επέτρεψε. Συμπληρωματικά να προσθέσουμε ότι η γεννήτρια, αν λειτουργούσε το βράδυ, θα ήταν σίγουρα ανασταλτική αιτία για την αυθόρμητη και εξωστρεφή εκδήλωση του αγνώστου, διότι εξ αιτίας του θορύβου και των φώτων θα γινόταν η παρουσία μας πέρα για πέρα αισθητή. Και αυτή η γνώμη γίνεται πιο ισχυρή, αν λάβουμε υπ½ όψη μας το παράδοξο, ότι την άλλη ημέρα το πρωί πήρε αμέσως μπροστά. Αυτή είναι η ιδιαίτερη «εμπειρία μας» κατά την τελευταία επίσκεψή μας στο Άγιον Όρος. Σας την παραθέτουμε, όπως ακριβώς τη ζήσαμε


 Ιεροδιάκονος Σιλουανός Λευκάδα, 14.05.10
http://www.pentapostagma.gr/2012/09/a_20.html

Ὁ π. Ἀνδρέας Κονάνος γιὰ τὸν τρόπο προσέγγισης τῶν σύγχρονων νέων ἀπὸ τὴν οἰκογένεια καὶ τὴν Ἐκκλησία(βίντεο)

Το να προσεύχεται κάποιος έτσι κάθε πρωί δεν είναι εύκολο. ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ.

Το να προσεύχεται κάποιος έτσι κάθε πρωί δεν είναι εύκολο. Αλλά εάν προσευχόμαστε με όλη την καρδιά μας και με μεγάλη προσοχή, η μέρα μας σφραγίζεται με την προσευχή και κάθε γεγονός παίρνει διαφορετικό χαρακτήρα. Η ευλογία που ζητήσαμε από τον ύψιστο Θεό, θα φέρει μιαν αγάπη, ειρήνη στις ψυχές μας, η οποία θα ενεργήσει και θαυμαστά στον τρόπο κατά τον οποίον αντιλαμβανόμαστε και ερμηνεύουμε τον κόσμο. Ο άνθρωπος της προσευχής βλέπει με διαφορετικό φως το περιβάλλον του. Η φροντίδα επιταχύνεται και η πραγματική αξία της ζωής εκτιμάται. Με τον καιρό η προσευχή θα εισέλθει στη φύση μας, μέχρις ότου σιγά-σιγά ένας νέος άνθρωπος γεννηθεί από το Θεό. Η αγάπη για το Θεό που αληθινά στέλνει την ευλογία του σ’ εμάς, ελευθερώνει την ψυχή από εξωτερικές πιέσεις. Αναγκαίο είναι να διατηρήσουμε αυτό το σύνδεσμο αγάπης με το Θεό. Δεν θα νοιαστούμε τί θα σκεφθεί ο κόσμος ή πώς θα μας μεταχειρισθεί. Θα παύσουμε να φοβόμαστε ότι θα χάσουμε την εύνοια του. Θα αγαπάμε τους συνανθρώπους μας χωρίς ν’ αναρωτιόμαστε αν αυτοί μας αγαπούν. Ο Χριστός μας έδωσε την εντολή να αγαπάμε τους άλλους, αλλά η αγάπη των άλλων για μας δεν πρέπει ν’ αποτελεί προϋπόθεση για τη σωτηρία μας. Στην πραγματικότητα μπορεί να μη γίνουμε αρεστοί στους άλλους εξαιτίας της ανεξαρτησίας του πνεύματος μας. Είναι σημαντικό για τις μέρες μας να μπορούμε να μην επηρεαζόμαστε από εκείνους με τους οποίους σχετιζόμαστε, γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε να χάσουμε και πίστη και προσευχή. Ο κόσμος ας μας κρίνει σαν αναξίους προσοχής, εμπιστοσύνης και σεβασμού. Αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο, αν είμαστε αρεστοί στον Κύριο. Και το αντίθετο, δεν θα μας ωφελήσει σε τίποτα, αν δηλαδή όλος ο κόσμος μας εκτιμά και μας επαινεί, αλλά ο Κύριος μας εγκαταλείψει. Αυτό αποτελεί μέρος της ελευθερίας του Χριστού στους λόγους του «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιωάν. 8,32). Η μόνη μας φροντίδα πρέπει να είναι να ζούμε την οδό του Κυρίου, να γίνουμε μαθητές του και να πάψουμε να είμαστε υπηρέτες της αμαρτίας. «Πας ο ποιών την αμαρτίαν δούλος εστι της αμαρτίας. Ο δε δούλος ου μένει εν τη οικία εις τον αιώνα. Ο υιός μένει εις τον αιώνα. Εάν ουν ο υιός υμάς ελευθερώση όντως ελεύθεροι έσεσθε» (Ιωάν. 8,34-36). Το αποτέλεσμα της προσευχής είναι να μας καταστήσει υιούς Θεού· ως υιοί θα κατοικήσουμε αιώνια στο σπίτι του πατέρα μας. «Πάτερ υμών ο εν τοις ουρανοίς …».
 Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΖΩΗ ΜΟΥ
http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_6117.html

Άλεξ Τζόουνς-Το Απόλυτο Μυστικό για τα Τρόφιμα(βίντεο)

Τι τρώμε και δεν το ξέρουμε...

Ήταν λευκοί και ήταν σκλάβοι

ΚΟ: Στερεότυπα και προκαταλήψεις. Ποιος δεν επηρεάζεται; Έτσι, όταν γίνεται λόγος περί «ρατσισμού», αυτόματα, στο μυαλό των περισσοτέρων ανθρώπων έρχεται η εικόνα ενός λευκού που μισεί και κυνηγάει έναν ταλαίπωρο μαύρο ή ένα άτομο μιας άλλης φυλής. Όταν πάλι, ακούμε περί «δουλείας» στο μυαλό σχεδόν όλων των ανθρώπων έρχεται η εικόνα ενός δυνάστη λευκού που έχει στην ιδιοκτησία του ταλαίπωρους μαύρους σκλάβους. Είναι όμως όλα τα στερεότυπα σωστά; Θα έλεγα ότι η πρόκληση για τον ΚΟ είναι, αυτό που έχει περάσει σαν «δόγμα» στις συνειδήσεις μας, να είναι το αντικείμενο έρευνας και αμφισβήτησης. Μια διαδικασία που γίνεται, τις περισσότερες φορές σε «μη πολιτικώς ορθά» μονοπάτια. Τα πράγματα δεν είναι πάντα «άσπρο - μαύρο». Ιδιαίτερα όταν το μαύρο (δηλ. το αρνητικό) καθορίζεται από μια συγκεκριμένη ‘πολιτικά ορθή’ νομενκλατούρα που καλλιεργεί την εθνική / φυλετική εαυτοφοβία και αυτομαστίγωση.
 Η ίδια μέθοδος που χρησιμοποιείται για να καλλιεργήσει στους Έλληνες που αντιδρούν στα «αγαθά» της πολυπολιτισμικότητας, την ιδέα ότι είναι οι αποκλειστικοί φορείς του «ιού του ρατσισμού» ενοχοποιώντας τους συνολικά με σκοπό την αδρανοποίησή τους και την υποταγή τους στα νεοταξικά σχέδια, είναι η ίδια που χρησιμοποιείται για να στιγματίσει τους λευκούς Αμερικάνους, αλλά και όλους τους λευκούς ανεξαιρέτως ως απόγονους των απάνθρωπων δουλεμπόρων που καταδυνάστευσαν χιλιάδες ή εκατομμύρια μαύρους κουβαλώντας τους από τα βάθη της Αφρικανικής ηπείρου. Κάτι για το οποίο πρέπει αιωνίως να απολογούνται και να αυτομαστιγώνονται. Στην Αμερική μάλιστα, ορισμένοι προωθούν την ιδέα ότι η αυξημένη εγκληματικότητα των μαύρων (και μάλιστα κατά των λευκών) είναι «δικαιολογημένη», εξ αιτίας όλων αυτών που υπέστη φυλή τους. (Διάβασε σχετικό άρθρο: “White Guilt”.
Η θεωρία που λέει ότι πρέπει να νιώθεις πάντα ‘ενοχές’που ανήκεις στην λευκή φυλή). Θεωρώντας ότι η ρατσιστική βία και ο θεσμός της δουλείας είναι σαφώς, σκοτεινά σημάδια της ανθρώπινης φύσης και της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά όχι «προνόμιο» μιας συγκεκριμένης φυλής, μεταφέρω κάποια στοιχεία που ανατρέπουν την κατεστημένη γνώμη για την δουλεία. Είναι από το blog violence against whites. Παρακάτω τρία σχετικά βιβλία που καταγράφουν την - όχι και τόσο γνωστή ιστορία - των λευκών σκλάβων.















Για όσους δεν αντέχουν την προπαγάνδα των αριστερο-φιλελευθέρων που προσπαθεί να κάνει τους λευκούς να αισθάνονται ένοχοι για τη δουλεία, υπάρχουν μερικά ιστορικά σημεία που χαλάνε την «σούπα»: Όλες οι φυλές είχαν σκλάβους σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας. Στα περισσότερα από τα αμερικανικά πλοία που μετέφεραν σκλάβους και στα περισσότερα αμερικάνικα σκλαβοπάζαρα κουμάντο έκαναν Εβραίοι. Αλλά κανείς δεν κατηγορεί τους σύγχρονους Εβραίους. Διότι αν σήμερα κάποιος πει ότι τα πάντα "διευθύνονταν από Εβραίους", αμέσως θα τον απορρίψουν ως τρελό αντισημίτη, άσχετα αν είναι ή δεν είναι αλήθεια. Όταν τα υπερατλαντικά πλοία που μετέφεραν σκλάβους έπιαναν λιμάνι στην Αφρική και στα αφρικανικά σκλαβοπάζαρα για να αγοράσουν σκλάβους, αγόραζαν σκλάβους που ήταν ήδη σκλάβοι. Ήταν οι Άραβες Μουσουλμάνοι και οι Αφρικανοί μαύροι, οι ίδιοι, που συλλαμβάνανε μέλη αντίπαλων φυλών και τους πήγαιναν στα παράκτια σκλαβοπάζαρα για να τους πουλήσουν σε λευκούς και Εβραίους. Οι λευκοί δεν πήγαιναν στην Αφρική και απαγάγανε ελεύθερους μαύρους. Δεν ήταν τίποτα το δύσκολο να κατέβουν από τα πλοία τους για να αγοράσουν σκλάβους, ήταν σαν να αγοράζεις εφημερίδες σε περίπτερο. Οι σκλάβοι ήταν ήδη αλυσοδεμένοι σκλάβοι στην αγορά, έτοιμοι για πώληση.








Τον 16ο - 18ο αιώνα, οι Αφρικανοί είχαν κάνει σκλάβους 1,5 εκατομμύριο λευκούς Ευρωπαίους στο βερβερικό εμπόριο σκλάβων. Οι Αφρικανοί Μουσουλμάνοι εισέβαλαν μέχρι τις ακτές της Ευρώπης, ιδιαίτερα στα βρετανικά νησιά, αλλά ακόμη και μέχρι την Ισλανδία, απαγάγοντας και υποδουλώνοντας λευκούς Ευρωπαίους χριστιανούς. Οι άνδρες ήταν σκλάβοι για τις γαλέρες και οι γυναίκες σκλάβες του σεξ. Αυτό ήταν κάτι πολύ πιο σκληρό από ό, τι να εργάζεσαι σε μια φυτεία ή ως οικιακός βοηθός. Οι Ινδιάνοι και οι Εβραίοι ήταν ιδιοκτήτες μαύρων σκλάβων επίσης, αλλά κανείς δεν φαίνεται να καλλιεργεί μια συλλογική ενοχή στους σύγχρονους Ινδιάνους και στους σύγχρονους Εβραίους για τη δουλεία τους. Στην πραγματικότητα, οι Εβραίοι ήταν οι μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες σκλάβων στην Αμερική κατά κεφαλήν. Λιγότερο από το 2% των λευκών στην Αμερική ήταν ιδιοκτήτες σκλάβων. Οι λευκοί ήταν οι πρώτοι που έβαλαν ένα τέλος στη δουλεία στη σύγχρονη εποχή, την στιγμή που η δουλεία εξακολουθεί να υπάρχει στην Αφρική μέχρι τις ημέρες μας. Στην Μαυριτανία η δουλεία χαρακτηρίστηκε αξιόποινη πράξη μόλις το 2007!



Μόνο το 5% των μαύρων σκλάβων διέσχισαν τον Ατλαντικό για να μεταφερθούν στις σύγχρονες ΗΠΑ. Οι περισσότεροι σκλάβοι στην πραγματικότητα πήγαν στη Λατινική Αμερική για να υπηρετήσουν Ισπανούς ιδιοκτήτες σκλάβων. Αλλά κανείς δεν αντιμετωπίζει τους σύγχρονους ισπανόφωνους, ως σατανικούς ιδιοκτήτες σκλάβων. Ο λευκός ήταν υπεύθυνος για τη δουλεία κατά τον ίδιο τρόπο που κάποιος που κάπνιζε τσιγάρα Pall Mall για μερικά χρόνια είναι υπεύθυνος για το σύνολο της βιομηχανίας καπνού. Ναι ο καπνιστής Pall Mall αγόρασε τσιγάρα Pall Mall από ένα κατάστημα στο τέλος της διαδικασίας, αλλά δεν καλλιέργησε όλα τα καπνά, δεν έκανε την συγκομιδή όλων των καπνών, δεν έφτιαξε όλα τα τσιγάρα και τα διένειμε σε όλα τα καταστήματα.

http://redskywarning.blogspot.gr/

Μην κρίνεις κανένα

1. Ο αββάς Αντώνιος προφήτευσε στον αββά Αμμωνά και είπε: «Θα προκόψεις στον φόβο του Θεού». Τον έβγαλε έξω από το κελί, του έδειξε μια πέτρα και του είπε: «Βρίσε την πέτρα και κτύπησέ την».Και το 'κανε. Τον ρωτάει ο αββάς Αντώνιος: «Μήπως μίλησε η πέτρα;» «Όχι» απάντησε εκείνος . «Και συ-του είπε ο αββάς Αντώνιος-πρόκειται να φθάσεις σ' αυτό το μέτρο» όπως και έγινε .Πρόκοψε ο αββάς Αμμωνάς τόσο πολύ, ώστε από πολύ αγαθότητα να μη διακρίνει την κακία. Παράδειγμα χαρακτηριστικό είναι το εξής: Όταν έγινε ο ίδιος επίσκοπος, του έφεραν μια κοπέλα έγκυο και του λένε: «Τιμώρησέ την». Κι εκείνος σταύρωσε την κοιλιά της και παρήγγειλε να της δώσουν δύο σεντόνια λέγοντας: «Μη τυχόν πάνω στη γέννα πεθάνει αυτή ή το βρέφος και δεν βρει τα απαραίτητα για την κηδεία». Του λένε τότε οι κατήγοροί της: «Γιατί το 'κανες αυτό; Βαλ' της κανόνα». Κι εκείνος είπε : «Αδελφοί, βλέπετε ότι κινδυνεύει να πεθάνει, τι μπορώ εγώ να κάνω;» Και την άφησε να φύγει. Ποτέ δεν τόλμησε ο Γέροντας να καταδικάσει άνθρωπο.
 2. Είπε ο αββάς Ηλίας: «Είδα εγώ κάποιον να βάζει κάτω από τη μασχάλη ένα δοχείο κρασί και για να καταισχύνω τους δαίμονες ότι ήταν εντύπωση πλανερή (και όχι πραγματική), λέω στον αδελφό: «Κάνε αγάπη και σήκωσέ το μου αυτό. Και μόλις σήκωσε το επανωφόρι του, αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε τίποτε κάτω από τη μασχάλη του. Αυτό το ανέφερα με την έννοια ότι και με τα ίδια σας τα μάτια αν δείτε κάτι ή ακούσετε κάτι, μην το πιστέψετε. Πολύ περισσότερο να προσέχετε τους λογισμούς, τις σκέψεις και τα νοήματα, γνωρίζοντας ότι οι δαίμονες τα σπέρνουν αυτά στην ψυχή για να τη διαστρέψουν, ώστε να σκέφτεται αυτά που την βλάπτουν και για να απομακρύνουν τον νου από τις αμαρτίες μας και από τον Θεό».
(ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ)
http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_6814.html

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ :«ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗ»

Ο ένας λέει: «Είσαι άγιος» και ο άλλος: «Δεν θα σωθείς».
 Κι οι δύο αυτοί λογισμοί προέρχονται από τον εχθρό, και δεν έχουν αλήθεια μέσα τους. Εσύ, όμως, να σκέφτεσαι: «Εγώ είμαι μεγάλος αμαρτωλός, αλλά ο Ελεήμων Κύριος αγαπά πολύ τους ανθρώπους και θα συγχωρέσει και σ΄ εμένα τις αμαρτίες μου».
 Πίστευε έτσι, και θα γίνει σύμφωνα με τήν πίστη σου: Θα σε συγχωρήσει ο Κύριος. Μη βασίζεσαι, όμως, στους προσωπικούς σου αγώνες, έστω και αν είσαι μεγάλος ασκητής. Ένας ασκητής μου έλεγε: «Βεβαίως θα ελεηθώ, γιατί κάνω τόσες μετάνοιες τήν ημέρα». Όταν, όμως, ήρθε ο θάνατος, «διέρρηξε τα ιμάτιά του».
 Όχι, λοιπόν, για τις ασκήσεις μας, αλλά δωρεάν, κατά τη χάρη Του ελεεί ο Κύριος.
Ο Κύριος θέλει τήν ψυχή να είναι ταπεινή, άκακη, και να συγχωρεί τους πάντες με αγάπη τότε και ο Κύριος συγχωρεί με χαρά.
Ο Κύριος τους αγαπά όλους, και εμείς οφείλουμε να Τον μιμούμαστε και να αγαπούμε τους πάντες, και αν δεν μπορούμε, τότε πρέπει να Τον παρακαλούμε, και ο Κύριος δεν θα αρνηθεί, αλλά θα βοηθήσει με τη χάρη Του.
(Αγ.Σιλουανός ο Αθωνίτης)
http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_6730.html